นางบาป

ตำนานที่เล่ากันปากต่อปากเรื่องนางบาปแห่งบางบัวบานแทบไม่มีเค้าความจริง หยาดไม่เคยล่อหลอกคุณพระวนาเทพมาทำผัว เขาต่างหากที่เป็นฝ่ายมาก้อร่อก้อติกกับเธอเอง ครั้งหนึ่งตอนเธอส่งขันน้ำให้ดื่มเขาจงใจแตะมือเธอขณะรับขันน้ำ เธอตกใจชักมือกลับแทบไม่ทัน

นอกจากนั้น คืนหนึ่งขณะเธอกำลังพันผ้าแถบรอบสุดท้ายใกล้เสร็จ คุณพระวนาเทพย่องมาด้านหลังรื้อผ้าแถบออก เธอตกใจถอยกรูด เข้ามาแบบนี้ไม่กลัวคุณกำไลจะรู้หรือ

“เหตุอันใดฉันจะต้องกลัว ในเมื่อกำไลยกหยาดให้ฉันเอง”  ไม่พูดเปล่าคุณพระขยับเข้าหา หยาดไม่รู้จะทำอย่างไรก้มลงกราบ ขอร้องอย่าทำอะไรตนเลย ตนไม่รู้จะมองหน้าคุณกำไลกับคุณแดงได้อย่างไร เขาถึงกับหยุดกึก มองหยาดที่ก้มกราบแทบเท้าตัวสั่นด้วยความสงสาร...

ตั้งแต่ออกปากยกหยาดให้เป็นเมียทาสของคุณพระวนาเทพ คุณกำไลไม่เรียกใช้เธอเลยทั้งที่เธอเป็นบ่าวคนสนิท สร้างความน้อยเนื้อต่ำใจให้หยาดเป็นอย่างมาก วันๆเอาแต่นั่งซึม หยดริษยาน้องเป็นทุนเดิมอยู่แล้วจึงคิดแผนชั่วจะยืมมือน้องกำจัดคุณกำไล โกหกว่ามีวิธีทำให้คุณกำไลกลับมาเอ็นดูหยาดเหมือนเดิม...

ไม่กี่วันถัดมาหยดเอาห่อยาบางอย่างมาให้หยาด บอกให้เอายานี่ใส่ในอาหาร พอให้เกิดอาการกระเสาะ กระแสะนิดหน่อย จากนั้นพอคุณกำไลป่วยก็ให้หยาดเข้าไปรับใช้ใกล้ชิด ไม่นานท่านก็ใจอ่อนเอง

หยาดหลงกลทำตามที่หยดแนะเพียงแต่ไม่ได้เอายาผสมอาหารแต่เอาผสมน้ำมาให้คุณกำไลที่กำลังตั้งท้องลูกคนที่สามซึ่งแพ้ท้องมากอาเจียนตลอดแทบไม่มีเรี่ยวแรง ทีแรกเธอไม่ยอมดื่มยา แต่พอเห็นสายตาที่เต็มไปด้วยความจริงใจและภักดีของหยาดก็เลยยอมดื่มยาจนหมดถ้วย

“ยามันดีเหลือเกินเจ้าค่ะ บ่าวปรุงมาเผื่อคุณวาดกับคุณแดงด้วย ดื่มเสียหน่อยนะเจ้าคะไม่อย่างนั้นจะเจ็บป่วยตามไปอีกคน”

คุณกำไลพยักหน้าให้เป็นเชิงอนุญาต หยาดป้อนยาให้คุณวาดกับคุณแดงดื่มจนหมดถ้วยเช่นกัน ทันใดนั้นคุณกำไลดิ้นทุรนทุราย ปวดแสบปวดร้อนไปหมด เอามือกุมคอร้องลั่น ตระหนักแล้วว่ายาที่ดื่มเข้าไปไม่ใช่ยาบำรุงแต่เป็นยาพิษ แต่ก็สายเกินไปทั้งแม่และลูกสองคนตายอย่างทรมาน หยาดตกใจมือไม้สั่นทำอะไรไม่ถูก ทาสหญิงคนหนึ่งขึ้นมาบนเรือนทันเห็นเหตุการณ์พอดีโวยวายว่าเธอทำอะไรคุณกำไล

“ฉันไม่ได้ทำอะไร ฉันไม่ได้ทำอะไรจริงๆนะจ๊ะ”

“ไม่จริง เอ็งฆ่าคุณกำไล เอ็งฆ่าคุณกำไลใช่ไหม” ทาสหญิงมองถ้วยยาในมือหยาดเขม็ง

“ฉันไม่ได้ตั้งใจ ฉันแค่จะวางยาให้คุณกำไลป่วยนิดหน่อยและฉันจะได้มาคอยดูแลเหมือนเดิม”