ตอนที่ 2
อีกมุมหนึ่งของตึกวนาเทพ ปาลเดินถ่ายรูปตึกโบราณแห่งนี้อย่างมีความสุขโดยมีพายขอถ่ายรูปคู่กับตึกสวยเป็นระยะๆ จังหวะหนึ่งเขาหันไปเห็นลุงทีมงานกำลังซ่อมนั่งร้านอยู่ บอกเธอให้รอสักครู่แล้วเข้าไปถามลุงว่าตกลงนั่งร้านเป็นอะไร ได้ความว่านอตหลุดไปหนึ่งตัวมันก็เลยถล่ม
“ผมเลยเอาตัวใหม่มาใส่ให้” ลุงชูนอตให้ปาลดู เขาคว้ามันไปดูใกล้ๆสีหน้าไม่สบายใจ...
งานเข้ากิฟท์กับพวก ผีหยดหมั่นไส้กิฟท์ที่เป็นคุณกำไลในชาติปางก่อนเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว จึงสำแดงฤทธิ์เดชทำให้แก้วบนกระดานผีถ้วยแก้วกระเด็นใส่หลอดไฟ วงแตกทันที คอสตูมกับทีมงานวิ่งหนีตายออกมาจากห้องใต้ดินได้ แต่กิฟท์ไม่โชคดีอย่างนั้น
ถูกผีหยดกักตัวไว้โดยทำให้ประตูเปิดไม่ออก เท่านั้นไม่พอ ผีหยดยังปรากฏตัวให้เห็นในสภาพหน้าเละน้ำเหลืองไหล กิฟท์กลัวจัดทั้งทุบประตูทั้งกรีดร้องให้คนช่วยแต่ประตูไม่ยอมเปิด ผีหยดตามมาหลอกอีกจนเธอต้องวิ่งไปซ่อนใต้เตียงก่อนจะสลบไปเพราะความกลัว ปาล บอลและทีมงานรู้เรื่องแผลงๆที่กิฟท์ทำไว้รีบลงมาช่วยกันงัดประตูจนเปิดออกได้
จากนั้นปาลอุ้มกิฟท์ที่หมดสติขึ้นไปไว้ที่ห้องรับรอง
พักใหญ่เธอถึงฟื้นคืนสติ พายคว้ามือมาบีบเพื่อปลอบใจ
“กิฟท์เป็นอะไรหรือเปล่าคะ พวกเราได้ยินเสียงกิฟท์กรี๊ดดังมากเลย”
นางเอกสาวทนอยู่ต่อไปไม่ไหว ตรงกลับโรงแรมที่พักเก็บข้าวของเตรียมกลับกรุงเทพฯ ต้นขอร้องเธอให้ใจเย็นๆก่อน เธอเย็นไม่ไหวจะกลับท่าเดียว รินพยายามขอร้องก็ไม่สำเร็จ วิษณุที่ตามมาสมทบถามว่าเกิดอะไรขึ้น กิฟท์ไม่มีอารมณ์จะตอบคำถามใคร ขอให้เขาจัดรถพาเธอกลับกรุงเทพฯ รินหมดความอดทน
“เลิกคิดถึงแต่ตัวเองได้ไหมคะ ทุกคนก็มีหน้าที่ของตัวเองในกองทั้งนั้นการที่คุณมีปัญหาเห็นภาพหลอนเพราะคุณไปเล่นผีถ้วยแก้ว มันใช่ความผิดที่ทั้งกองต้องมารับผิดชอบด้วย”
ผีหยดปรากฏตัวขึ้นโดยไม่มีใครเห็นมองรินอย่างชื่นชม “อีนี่ เอ็งก็กล้าไม่ใช่น้อย ฮึ...สมน้ำหน้านังกำไลกูบอกแล้วว่าจะทำให้มึงรู้จักความอับอายใครๆก็จะรังเกียจมึง”
กิฟท์ไม่สนใจใครจะว่าอย่างไรยืนยันให้วิษณุจัดรถพาเธอกลับกรุงเทพฯ เขารู้ดีว่าพูดอะไรไปกิฟท์คงไม่ฟังจึงสั่งให้รินไปบอกคนรถให้ขับรถไปส่งเธอ...
ทันทีที่ถึงกรุงเทพฯ กิฟท์ให้สัมภาษณ์ทางโทรศัพท์กับนักข่าวว่าที่เกิดปัญหาในกองถ่ายนางบาปเป็นเพราะผู้จัดหน้าใหม่ไม่เป็นมืออาชีพ รินได้ฟังข่าวนี้ก็โกรธมากที่เธอโยนความผิดมาให้หน้าตาเฉย...
ธานีรู้เรื่องที่เกิดขึ้น ส่งพี่แหม่มมาทำหน้าที่กาวใจให้กิฟท์กับกองละคร เธอยอมกลับไปเล่นละครเรื่องนี้แต่มีข้อแม้ต้องให้รินมาขอโทษเธอก่อน พี่แหม่มจึงโทร.แจ้งข้อแม้นี้ให้วิษณุรับรู้...













