นางบาป

รินอึ้งไม่คิดในมุมนี้มาก่อน ถามปาลว่าพายมาบ่นให้ฟังหรือ เขาส่ายหน้า เขาแค่พูดตามหลักจิตใจมนุษย์ปกติหรืออย่างน้อยก็ในฐานะนักแสดงเหมือนกัน ถ้าเราทำอาชีพของเราไม่ได้ คงไม่มีใครรู้สึกดี จังหวะนั้นพายไลน์มาถามปาลว่ารินเป็นอย่างไรบ้าง เขาอ่านแล้วเอาให้รินดูด้วย เธอเริ่มคล้อยตามว่าคงทำข้ามหน้าข้ามตาพายจริงๆ รู้สึกผิดขึ้นมาทันที ปาลไลน์กลับไปบอกว่ารินปลอดภัยแล้วแค่เข้าเฝือกกำลังจะกลับ...

พวกนักแสดงกับทีมงานด้านเสื้อผ้าหน้าผมไม่มีอะไรทำก็เลยนั่งเม้าท์กันถึงเรื่องที่เกิดขึ้น กิฟท์ตัวป่วนกองถ่ายไม่ต่างจากผีหยด พูดให้ทุกคนขวัญผวาว่ากองถ่ายนี้อาจมีผีจริงๆก็ได้ คอสตูมถูกเป่าหูบ่อยเข้าเริ่มขวัญหนีดีฝ่อเห็นกิ่งไม้ไหวก็กลัวไปเอง ร้องเอะอะว่าผีหยาดมา ทุกคนตกใจร้องกรี๊ดกันสนั่น พาไลต้องปลอบให้ทุกคนใจเย็นกันก่อน เรื่องที่เกิดขึ้นอาจเป็นแค่อุบัติเหตุ ต้นถามเดือนว่ารินเป็นอย่างไรบ้างได้ข่าวอะไรไหม

“แหม พี่ต้นเป็นห่วงออกนอกหน้าอีกแล้วนะคะ นี่ถ้ากิฟท์เป็นไรจะห่วงแบบนี้ไหมคะ”

“ห่วงสิครับ พี่ก็ห่วงทุกคนนั่นแหละ”

“ทุกคนไม่ต้องห่วงนะคะ ถ้ามีอะไรเดือนจะดูแลกองให้เองค่ะ” คำพูดของเดือนทำให้พนักงานฝ่ายประสานงานมองเธออย่างไม่ไว้ใจ มีเสียงรถแล่นเข้ามา ทุกคนหันมองตามเสียง สักพักเห็นบอลประคองรินเข้ามาโดยมีปาลซึ่งทำหน้าที่สารถีเดินตามมาด้านหลัง ต้นปรี่เข้าไปถามว่าเป็นอย่างไรบ้าง

“ไม่เป็นไรมากค่ะ แค่เข้าเฝือกนิดหน่อย”

“แหมกองถ่ายเนี้ย สำ...เยอะไปหมดเลยนะคะไม่รู้สัมภเวสีหรือว่าสำออย” กิฟท์ปากเสียไม่เลิก รินไม่อยากยุ่งด้วยไปหาฝ่ายประสานงานถามว่าเป็นอย่างไรบ้างได้ความว่าระเบิดลง โดนวิษณุเล่นงานกันถ้วนหน้า

รินไม่เห็นวิษณุอยู่แถวนั้นก็ถามหา พอรู้ว่าพักอยู่ในห้องรับรอง จัดแจงจะไปหา ฝ่ายประสานงานร้องเรียกไว้

“พี่ริน คือก่อนที่พี่จะถ่าย หนูได้ยินพี่เดือนเขาพูดว่าพี่รินทำเก่งอวดพี่ณุ ขอให้ตกม้าตาย แล้วแถมตั้งตัวเหมือนจะเป็นผู้จัดแทนพี่รินงั้นแหละ”

“ไม่มีไรหรอกน่ะ เขาก็คงเป็นห่วงกลัวกองรันไม่ได้ อย่าคิดมากล่ะ”...

ขณะผีหยดกำลังตระกองกอดวิษณุที่เผลอหลับ รินเปิดประตูห้องเข้ามาปลุกเขาให้ลุกขึ้น ผีหยดไม่พอใจชักสีหน้าใส่ เขาลืมตามาเห็นรินนั่งอยู่ข้างๆ ถามว่าเป็นอย่างไรบ้าง เธอแค่เข้าเฝือกไม่กี่วันก็น่าจะหาย บอกให้เขากลับไปพักที่โรงแรมดีกว่า วิษณุเห็นผ้าเช็ดหน้าสีขาวตกอยู่ที่พื้นหยิบขึ้นมาดู รินเห็นสีหน้าแปลกๆของเขาถามว่ามีอะไรหรือเปล่า เขาส่ายหน้า ลุกออกไปไม่พูดอะไร

ooooooo