นางบาป

สามเทกการถ่ายฉากแขวนคอถึงสำเร็จลุล่วง รินถอนใจโล่งอกที่งานผ่านไปได้ด้วยดี จัดแจงลงจากนั่งร้าน ทันใดนั้นนั่งร้านหัก เธอร่วงโครมลงมา ทุกคนตกใจรีบวิ่งมาดู ในเวลาต่อมารินถูกนำตัวส่งโรงพยาบาลโดยมีปาลกับบอลเป็นคนพามา แม้อาการของเธอจะไม่หนักหนาสาหัส แต่หมอต้องเข้าเฝือกที่แขนไว้ เหตุการณ์ครั้งนี้ทำให้วิษณุต้องยกกองวันนี้ไปเลย...

หลังเกิดเหตุร้ายขึ้น วิษณุเรียกทีมงานมาตำหนิ หัวหน้าช่างยอมรับผิด แต่ยืนยันว่าตอนประกอบนั่งร้าน เช็กดีแล้วว่าปลอดภัย ตากล้องเองก็ช่วยตรวจซ้ำอีกรอบด้วยตัวเอง น้ำหนักนักแสดงก็ไม่ได้เกิน ไม่รู้นั่งร้านถล่มลงมาได้อย่างไร พาไลที่นั่งฟังอยู่กับต้นและกิฟท์ตีหน้าซื่อตาใส

“น่าสงสารน้องรินจัง”

“นั่นสิครับ ไม่อยากเชื่อเลยว่าเป็นอุบัติเหตุ”

“พี่ต้นคิดว่ามีคนแกล้งคุณรินเหรอคะ” เดือนพูดเหมือนร้อนตัว กิฟท์ตั้งข้อสังเกตทั้งหมดนี่อาจไม่ใช่ฝีมือคนก็ได้ อาจเป็นฝีมือของผีหยาด หรือไม่ก็ผีบ้านผีเรือนที่เกิดหมั่นไส้รินขึ้นมา วิษณุหันขวับมองกิฟท์แต่ไม่พูดอะไรเดินเลี่ยงไปที่ห้องรับรองภายในตึกวนาเทพเพื่อสงบสติอารมณ์ นั่งหลับสายตาเอามือนวดขมับ

ผีหยดเอาผ้าเช็ดหน้าสีขาวปักลายดอกรักมาวางที่โต๊ะข้างๆ แล้วเข้าไปยืนด้านหลังวิษณุ นวดขมับให้

“คุณพระเจ้าขา ให้หยดคอยรับใช้คุณพระ นะเจ้าคะ หยดจะไม่ยอมให้ใครมาพรากคุณพระไปจากหยดอีกแล้ว” ผีหยดนวดขมับให้วิษณุที่ชาติปางก่อนเป็นคุณพระวนาเทพด้วยความรักจนเขาเผลอหลับไป

ooooooo

ระหว่างนั่งรอรับยา บอลเห็นข่าวในโลกโซเชียลที่ลงว่านั่งร้านพังคากองถ่ายนางบาป เกือบคร่าชีวิตผู้จัด โทษว่าเป็นเพราะผีผลัก ถึงกับบ่นอุบทำไมข่าวนี้ถึงแพร่ไปเร็วนัก แล้วเอาข่าวนี้ให้รินอ่าน

“ไปกันใหญ่แล้ว ยิ่งไม่อยากให้เป็นข่าวก็ยิ่งเป็นข่าว”

“ผีผลักอะไรวะพี่ นั่งร้านอันเบ้อเริ่ม ผีแม่งต้องตัวเท่าไหนเนี่ย” บอลบ่นไม่เลิก จังหวะนั้นถึงคิวไปรับยาของริน เขาจึงอาสาไปเอาให้เอง ปาลที่นั่งเงียบอยู่นานถามรินว่าคิดอย่างไรกับเรื่องที่เกิดขึ้น สำหรับเขาคิดว่าเรื่องนี้ดูจะจงใจจัดฉากให้เธอได้รับอันตรายเพราะตอนที่พายขึ้นไปซ้อมไม่เห็นมีปัญหา

“ฉันไม่ได้ทำอะไรให้ใครเคืองสักหน่อย จะมีใครมาคิดร้ายกับฉันทำไม”

“บางทีคุณอาจจะทำแต่ไม่รู้ตัวก็ได้ อย่างที่คุณแสดงแทนพายวันนี้ มันก็ดูมีสปิริตดี แต่ถ้าคุณลองนึกถึงใจพาย มันก็ทำเขาเสียเซลฟ์ไม่น้อยว่าไม่มีสปิริตนักแสดง”