มนตราลายหงส์

ขวัญกมลเข้ามาฉอเลาะพัสกรถามว่ากินข้าวหรือยัง พอรู้ว่ายังก็สั่งแหวนพลอยให้รีบไปตั้งโต๊ะเพราะพัสกรเขากินข้าวผิดเวลาไม่ได้

แหวนพลอยจะเดินไปเข้าครัว ปู่ดึงแขนไว้บอกด้วยสีหน้ามีเลศนัยหัวเราะร่าว่า

“เดี๋ยวปู่ช่วย หึๆ ฮ่าๆๆ”

ไม่นานแหวนพลอยก็ตั้งโต๊ะเสร็จ อาหารวางเต็มโต๊ะล้วนเมนูเด็ดของอีสาน แหวนพลอยเอาถ้วยแบ่งมาตักต้มอึ่งใบมะขามอ่อนแจกจ่าย ทนายวิโรจน์บอกว่าตนเอาแต่น้ำๆพอ ตักชิมก็ชมว่านัวอีหลี แหวนพลอยตักให้ขวัญกมลมีอึ่งตัวกลมท้องเป่งตาถลนลอยอยู่กลางถ้วย

พอขวัญกมลเห็นก็ลุกพรวดวิ่งออกไปอ้วกในห้องน้ำ ปู่กับกวงตีมือกัน ปู่พึมพำสมใจ “สำมะเร็จเสร็จโก๋” แต่ทนายวิโรจน์พึมพำหนักใจประสาทนายความว่า “คดีนี้คงไม่จบง่ายๆ”

ครู่ใหญ่พัสกรก็เข้าครัวจะเจียวไข่ให้ขวัญกมลกิน แหวนพลอยบอกว่าให้เขาพักผ่อนเสียเข้าครัวให้เหนื่อยทำไม ขวัญกมลจึงบอกให้พัสกรไปพักตนจะอยู่ช่วยแหวนพลอยเอง

ระหว่างอยู่ด้วยกันในครัว ขวัญกมลกินคางคกทอดโชว์แหวนพลอยอย่างเอร็ดอร่อย แหวนพลอยอึ้งถามว่าเมื่อเช้าเธอแกล้งอ้วกหรือ ขวัญกมลกินคางคกทอดโชว์พลางก็พูดให้แหวนพลอยเจ็บใจว่า

พัสกรหน้าตาดี อบอุ่น ใครอยู่ใกล้ก็ต้องคลั่งไคล้ อย่างเธอเขาให้ได้แค่ความหวังไม่ใช่ความรักเหมือนที่ให้ตน อย่ากระเสือกกระสนดิ้นรนเลย ยังไงเธอก็ชนะตนไม่ได้ อย่าแย่งแฟนคนอื่นเลย มันทุเรศ!

ปู่เดินผ่านมาได้ยินก็ไม่พอใจบอกว่าแหวนพลอยเจอคุณพัสกรก่อนแล้วจะเรียกว่าแย่งได้ยังไง ร้ายกับหลานตนนักเห็นทีจะอยู่กันดีๆไม่ได้เสียแล้ว

คืนนี้เอง กวงก็ไปทำผีหลอกขวัญกมล เธอตกใจร้องกรี๊ดจนพัสกรลุกมาดูกอดปลอบว่าเธอฝันร้ายมากกว่า ขวัญกมลอ้อนว่าตนไม่กล้านอนคนเดียวแล้ว พัสกรจึงประคองเข้าห้องนอนด้วยกัน

ทุกคนมองอึ้ง แหวนพลอยบอกว่าตนไม่อยากแกล้งคุณขวัญกมลแล้ว แกล้งทีไรเขาก็จับได้แล้วเราก็ซวยเอง คุณพัสกรก็พลอยลำบากไปด้วย บอกทุกคนว่า

“ตอนนี้ตนมีเป้าหมายเดียวที่ยิ่งใหญ่และสำคัญมากคือการทำให้คุณพัสกรกลับไปเต้นแล้วก็สอนเต้นอีกครั้ง เดินหน้าสู่ความจริงสู่ความฝันไม่ว่อกแว่กไม่หวั่นไหว แหวนพลอยต้องทำให้ได้”

ปู่เห็นด้วยยื่นมือออกไปวางบนมือทนายวิโรจน์ กวงวางทับด้วย แหวนพลอยบอกทุกคนว่า

“เราต้องทำให้คุณพัสกรกลับมาเต้นให้ได้ เฮ้!!”

ทุกคนชูมือขึ้นรวมพลังร่วมใจเต็มที่เพื่อเป้าหมายเดียวกัน

ooooooo