มนตราลายหงส์

สารวัตรนิรุตต์เชิญฉัตรชัยไปให้ปากคำที่โรงพัก ถามว่าคืนเกิดเหตุเขาอยู่ที่ไหน ฉัตรชัยคุยโวว่าตน ค่อนข้างบีซี่ จำไม่ได้ว่าวันไหนทำอะไร หมวดนะถามว่างั้นเขาคงไม่มีพยาน

ฉัตรชัยตอบกวนๆว่ามีมั้ง คงต้องเช็กสเกตดวลอีกที แต่พอนิรุตต์บอกว่าจะถามหนูเพิ้งดูเอง ฉัตรชัยก็ผงะมองนิรุตต์แบบรู้ได้ไง? นิรุตต์ถามว่าเขารู้ได้อย่างไรว่าพัสกรอยู่ไหนจนตามไปถูก เขาจ้างคนสะกดรอยพัสกรตลอดเวลาใช่ไหม ฉัตรชัยทำเสียงขำๆถามว่า สะกดรอยมันเพื่ออะไร ทนายก็แก้ต่างให้ว่าฉัตรชัยไม่เคยประสงค์ร้ายกับใคร

“แต่มีคนส่งข้อความบอกคุณ” นิรุตต์ดักคอ ฉัตรชัยเผลอบอกว่าใช่ พอนึกได้ก็หันมองหน้าทนาย ทนายไม่ทันแก้ต่าง นิรุตต์ก็ยื่นหน้าเข้าไปถามว่า “ใครเป็นคนส่งข้อความมา?!”

ฝ่ายกุ๊งกิ๊งกับจันทิมาก็โต้เถียงกันว่าใครส่งข่าวเรื่องพัสกรให้ฉัตรชัย กุ๊งกิ๊งไม่ยอมรับว่าตนพูด จันทิมาหาว่ากุ๊งกิ๊งโกหกเพื่อน ถามว่าเธอคบกับฉัตรชัยได้ยังไง ตั้งแต่เมื่อไหร่ ทำไม...

กุ๊งกิ๊งสวนเสียงดังอย่างโกรธกว่าเพื่อหาเรื่องกลบเกลื่อนว่า

“ทำไม...ก็แล้วจะทำไม ทีเธอไปทำงานกับคุณฉัตรชัยยังไม่บอกใครสักคำ”

เต้เห็นสองสาวมีอารมณ์ใส่กันก็รอมชอมว่าจันทิมาเขามีปัญหาเรื่องเงินกุ๊งกิ๊งก็รู้ กุ๊งกิ๊งหาว่าเต้เข้าข้างจันทิมา จันทิมาพาเต้มารุมตน แฉจันทิมาว่าชอบฉัตรชัย แต่ฉัตรชัยมาชอบตนจึงทนไม่ได้ ไล่ให้กลับไปเสียตนไม่อยากคุยด้วย ตรงเข้าผลักจันทิมาจนเกือบล้ม แต่ยังหันกลับมาบอกกุ๊งกิ๊งว่าตนไม่ได้อ่อยฉัตรชัย ตนไม่ได้ชอบเขาทำไมไม่ฟัง แต่ถูกกุ๊งกิ๊งปิดประตูโครมใส่หน้าแล้ว

จันทิมาตะโกนใส่ประตูว่า “เห็นผู้ชายดีกว่าเพื่อนหรือ” กุ๊งกิ๊งเปิดประตูมาตะโกนว่า “แกไม่ใช่เพื่อนฉัน!” แล้วปิดประตูใส่หน้าอีกปัง จันทิมามองอย่างเสียใจ

เต้มองจันทิมาอย่างเห็นใจและเข้าใจ ปลอบว่า

เดี๋ยวเย็นลงแล้วค่อยคุยกันอีกทีก็แล้วกัน จันทิมาบอกว่ากุ๊งกิ๊งชอบฉัตรชัยมาก หวังว่าคงไม่หลงฉัตรชัยจนทำเรื่องไม่ดี เต้บอกว่ากุ๊งกิ๊งรักใครรักจริงเกลียดใครก็เกลียดจริง ตนมั่นใจว่ากุ๊งกิ๊งไม่เกลียดพัสกรแต่ก็ไม่แน่ใจ เพราะ “บางทีคนเราก็ไร้เหตุผลทำในสิ่งที่คนอื่นไม่เข้าใจ รู้ว่าไม่ดีแต่ก็ยังทำเพราะความรักตัวเดียว”

ooooooo

ส่วนบ้านที่อุบลฯ พัสกรขอโทษแหวนพลอยที่ตวาดเธอ เมื่อมาอยู่บ้านที่เคยอยู่ด้วยกันแต่เด็ก ความจำในอดีตที่เคยเล่นกันก็ทำให้เกิดความสนิทสนมกันโดยธรรมชาติ ยิ่งเมื่อคุยถึงอดีตก็ยิ่งสนิทกัน

พัสกรถามถึงคลิปกับรูปถ่ายเมื่อวานว่าเธอยังไม่ได้ลบใช่ไหมตนอยากดู แหวนพลอยระแวงว่าเขาแกล้งขอแล้วจะเอาไปลบทิ้ง

“ก็เธอตั้งใจย้อนความหลังให้ฉัน...เพื่อให้ฉันได้ดูภาพเก่าๆ ได้นึกย้อนไปถึงวันดีๆ ฉันจะได้มีกำลังใจสู้ต่อไปไม่ใช่เหรอ”

แหวนพลอยดีใจบอกว่าเดี๋ยวจะเอามาเปิดให้ดู ทั้งสองยังหยอกล้อกันเหมือนตอนเด็กๆดูน่ารักสนุกสนาน ปู่บอกว่าเมื่อก่อนภาพอย่างนี้เห็นประจำ อีหล้าน้อยมันทำให้คุณพัสกรหัวเราะได้เสมอ แล้วบรรยากาศก็เปลี่ยนไปทันทีเมื่อปู่เห็นขวัญกมลเดินมาทั้งปู่และทนายวิโรจน์หลบทันที