ตอนที่ 10
ชยธรพยักหน้ารับคำ เปิดประตูขึ้นรถ นัธมนขึ้นประจำที่คนขับ ลูกโซ่จะขึ้นตาม แต่โดนล็อกประตูเสียก่อน จากนั้นทั้งคู่ขับรถออกไปด้วยกัน ทิ้งลูกโซ่ไว้ตรงนั้น...
ฤกษ์ต้องการเลียเจสันจึงคาบข่าวที่พิพัฒน์ทำข้อตกลงแลกเปลี่ยนตัวประกันกับเตชิตมาฟ้อง เจสันไม่พอใจพิพัฒน์ถืออำนาจอะไรไปทำอย่างนั้น ฤกษ์ยังฟ้องอีกว่าพิพัฒน์ดูจะให้ราคาตำรวจที่ชื่อเตชิตมากผิดปกติ
“ไอ้เวรนั่นไม่ใช่ตำรวจอีกแล้ว พิพัฒน์มันทำอะไรของมัน แล้วนี่พวกมันนัดแลกตัวประกันกันที่ไหน”...
พิพัฒน์ยืนมองรูปถ่ายของเตชิตที่อยู่ในกรอบด้วยน้ำตาคลอเบ้าก่อนจะพึมพำเบาๆว่า “ลูกพ่อ”...
ไม่นานนักณัฐวรามาซ่อนตัวอยู่ในอาคารร้าง มองไปยังสระว่ายน้ำที่รกร้างไม่ต่างกัน เห็นสมุนของพิพัฒน์ยืนเฝ้าระวังอยู่เป็นระยะๆ หันมาบอกนำบุญว่าใกล้เวลาแล้วยังไม่เห็นลูกพี่พวกมันมาสักที
“ตัวใหญ่จริง คงอยู่ในที่ปลอดภัยมากกว่า”
ณัฐวราเห็นท่าทางเป็นกังวลของนำบุญก็ดักคอดูท่าเขาจะห่วงใยกานดาเกินกว่าเหตุ เขากลบเกลื่อนว่าห่วงทุกคนรวมทั้งน้องสาวของเธอด้วย จังหวะนั้น มีรถคันหนึ่งแล่นไปที่สระว่ายน้ำร้าง เขาพยักพเยิดให้เธอดู...
ชัชกับปอมลงจากรถที่จอดอยู่ใกล้สระว่ายน้ำร้าง มองไปรอบๆอย่างระแวดระวัง ก่อนลากตัวกานดากับนิรมนออกมา นำบุญที่ซุ่มดูอยู่เป็นห่วงกานดามาก ร่ำๆจะออกไปช่วย ณัฐวราต้องแตะแขนเขาส่ายหน้าเป็นทำนองให้ใจเย็นๆแล้วนับจำนวนศัตรูดูว่ามีกี่คน
นิรมนกับกานดาถูกไล่ให้ลงไปยืนอยู่ก้นสระว่ายน้ำที่ไม่มีน้ำสักหยด ปอมเอาน้ำมันมาเทราดตัวทั้งคู่จนชุ่ม กานดาขอร้องให้ปล่อยหลานของตนไป อยากทำอะไรให้มาทำกับตนคนเดียว
“การันตีว่าจะไม่มีการตุกติก ยึกยัก ไม่งั้น...” พูดพลางปอมจุดไฟแช็กซิปโป้ในมือโยนจากมือขวาไปมือซ้ายสลับกันไปมาอย่างน่ากลัว นำบุญที่ใช้กล้องส่องทางไกลซึ่งติดอยู่บนลำกล้องปืนยาว เป็นห่วงสองสาวด่าปอมหยาบๆคายๆ ณัฐวราแตะแขนห้ามไว้อีก
“มันคงต้องการแลกตัวกับเตชิตจริงๆ ไม่อย่างนั้นคงไม่มาถึงนี่หรอก”...
ด้านปอมยังคงสนุกปากที่ได้พูดจายั่วโมโหกานดา อีกทั้งในมือโยนไฟแช็กที่จุดแล้วสลับมือเล่นไปมา จังหวะหนึ่งเขารับพลาดไฟแช็กกำลังจะหล่นใส่น้ำมัน โชคดีที่วรมันมารับไว้เสียก่อน เตือนว่าเจ้านายให้มาแลกตัวประกัน อย่าทำเกินหน้าที่ ปอมกับชัชมองเขาไม่ค่อยชอบใจนัก แต่ก็ไม่กล้าหือ
ณัฐวราที่ซุ่มดูอยู่เห็นวรมันตามมาสมทบถึงกับถอนใจหนักใจ
ooooooo










