กุหลาบเกราะเพชร

ชยธรหมดหนทางจะตามหานิรมนกับกานดา จึงบุกไปทวงถามเจสันที่กำลังจะเข้าไปทำหน้าที่ผู้บรรยายพิเศษให้กับองค์กรของรัฐแห่งหนึ่งที่จัดขึ้นในโรงแรมหรู เขาพยายามฝ่าบอดี้การ์ดของเจสันจะเข้าไปเอาเรื่องให้ได้ แต่เข้าไม่ถึงตัวถูกการ์ดกันไว้ ระหว่างนั้นเจสันเอามือถืออัดคลิปเก็บไว้ ชยธรโวยวายไม่เลิก

“จำไว้นะ ถ้าแกแตะต้องนิรมน...เธอไม่เกี่ยวอะไรด้วยเลย”

“ทำไมครับ เมื่อครู่นี้ท่านสารวัตรพูดค้าง” เจสัน ยียวน

“ฉันจะแลกกับแกด้วยอนาคตทั้งหมดของฉันเลยทีเดียว”

“ซึ่งก็ไม่ได้มีค่าอะไรนะ...ผมขอตัว” เจสันเก็บ มือถือเดินเข้าห้องสัมมนา ชยธรไม่ยอมแพ้พยายามจะฝ่าการ์ดตาม แต่ไม่สามารถทำได้ ผู้คนแถวนั้นพากันถ่ายคลิปเหตุการณ์นี้ไว้เช่นกัน...

ณ สถานที่กักขัง นิรมนแทบเป็นลมล้มพับเมื่อรู้จากหญิงท้องคนหนึ่งถึงเหตุผลที่ถูกคนร้ายจับตัวมา ขณะกำลังมึนตึบอยู่นั้น กานดาถูกผลักเข้ามา เธอดีใจที่เห็นท่านโผเข้าไปกอด พร้อมกับโวยวายว่าจะจองล้างจองผลาญอะไรพวกเรานัก เราไปทำอะไรให้ ปอมยักไหล่ไล่ให้เธอไปหัดร้องเพลงกล่อมเด็กดีกว่าจะมาโวยวาย กานดาซึ่งยังไม่รู้ความจริงมองเขางงๆว่าพูดเรื่องอะไร

“มันทำอะไรหลานบอกมา พวกแกทำอะไรหลานฉันหา”

ปอมไม่ตอบได้แต่เดินร้องเพลงกล่อมเด็กออกไป กานดาด่าหยาบๆคายๆไล่หลัง ยังไม่รู้ชะตากรรมของตัวเอง ผิดกับนิรมนที่รู้เรื่องหมดทุกอย่างแต่ไม่รู้จะเล่าให้ท่านฟังอย่างไร...

พิพัฒน์เหนื่อยใจกับชัชและปอม สั่งให้ไปเอาตัวกฤตนัยแต่ดันไปเอาตัวน้องสาวของมันมาแทนที่ ครั้นจะสั่งสอนเองก็ไม่อยากเจ็บมือจึงวานฉัตรรัศมีช่วยจัดการให้ เธอตบหน้าทั้งคู่คนละสองทีตามที่เขาร้องขอ พิพัฒน์อยากรู้ว่ามีใครได้ข่าวเตชิตบ้างไหม ตั้งแต่เจสันโดนถล่มก็ไม่มีใครเห็นเขาอีกเลย

“ล่าสุดเช็กกล้องวงจรปิดพบว่าโดนพวกที่มาลอบฆ่าเจสันจับตัวไปครับ” ชัชรายงาน ฉัตรรัศมีแปลกใจทำไมอยู่ดีๆถามถึงเตชิต พิพัฒน์อ้างว่าเจสันเองอยากจะให้เตชิตมาเป็นพวก เธอมองเขาอย่างสงสัยแต่ยังไม่ทันได้ถามอะไร มีเสียงมือถือของเขาดังขึ้นเสียก่อน พิพัฒน์มองเบอร์โชว์สีหน้าประหลาดใจ บ่นพึมพำว่าเบอร์นี้เป็นเบอร์ส่วนตัวมากๆ ครุ่นคิดหนักว่าใครโทร.มา แล้วก็นึกออก จากนั้นก็กดรับสาย

“ฉันเดาว่าต้องเป็นแก ใช่ไหมไอ้นำบุญ”

“สวัสดีครับท่านพิพัฒน์...” นำบุญพูดได้แค่นั้นกฤตนัยแย่งมือถือไปพูดเอง ด่าพิพัฒน์หยาบๆคายๆที่จับตัวคนของตัวเองไป นำบุญดึงมือถือคืน ยื่นข้อเสนอให้พิพัฒน์เอาตัวคนของกฤตนัยมาแลกกับเตชิต เขาทำไก๋ทำไมต้องทำอย่างนั้นด้วย นำบุญเท้าความจำไม่ได้แล้วหรือว่ามีตนคนเดียวที่รู้เรื่องของเขา หรือจะให้พูดออกมาตรงนี้เลย พิพัฒน์จำใจรับข้อเสนอแล้ววางสาย ฉัตรรัศมีอ้าปากจะถาม แต่พิพัฒน์ยกมือห้ามเสียก่อน