กุหลาบเกราะเพชร

“ทุกคนออกไปให้หมด ฉันอยากอยู่คนเดียว” พิพัฒน์เห็นไม่มีใครขยับจึงไล่ซ้ำอีกรอบ ฉัตรรัศมีเดินนำปอมกับชัชออกไป วรมันยังคงยืนเฉย พิพัฒน์ขู่หรือจะให้กดรีโมตระเบิดเบ้าตาเสียก่อนถึงจะยอมออกไป วรมันขยับจะไป พิพัฒน์นึกอะไรขึ้นมาได้ ร้องเรียกเขาไว้ บอกว่าตกลงใจแลกตัวประกันกับเตชิต จึงต้องการให้เขาเป็นคนดูแลเรื่องนี้อย่าให้มีอะไรผิดพลาด แล้วบอกรายละเอียดของสถานที่นัดหมายให้ฟัง

ooooooo

กฤตนัยพยายามซักนำบุญว่ารู้เรื่องอะไรของพิพัฒน์ที่ตนไม่รู้อย่างนั้นหรือ เขายอมรับว่าใช่ บางเรื่องที่เขาไม่อยากให้เตชิตหรือใครรู้เลยด้วยซ้ำ กฤตนัยนิ่วหน้าสงสัยว่าทำไม

“มันจะยิ่งนำพาเตชิตไปสู่ด้านมืดได้ง่ายเข้าไปอีกน่ะสิ แกก็อย่ารู้เลย ฉันขอร้องยิ่งรู้น้อยที่สุดยิ่งดี” นำบุญตัดบทก่อนเดินจากไป กฤตนัยได้แต่มองตามไม่เข้าใจ...

ในเวลาต่อมาณัฐวราไขกุญแจห้องขังเพื่อเอาเตชิตไปแลกกับคนของเธอตามที่นำบุญตกลงไว้กับพิพัฒน์ พร้อมกับเตือนเขาว่าอย่าพยายามขัดขืน เธอไม่อยากทำให้เขาเจ็บตัว เตชิตสวนทันทีว่าเธอทำให้เขาเจ็บไม่ได้อีกแล้ว เธอได้แต่หวังว่าเขาคงไม่กลายไปเป็นพวกมันเต็มตัว

“ใครที่เป็นศัตรูกับพวกคุณ ผมถือว่าเป็นมิตรกับผมทั้งนั้น ณัฐวรา...ใช่ผมเรียกคุณว่าณัฐวรา คุณไม่ใช่กัญญาวีร์ที่ผมเคยรู้จักอีกต่อไปแล้ว” เตชิตมองณัฐวราอย่างชิงชัง เธอเจ็บอยู่ลึกๆแต่ไม่แสดงออก หยิบถุงผ้าสีดำเอามาคลุมหัวเขาไว้ เนื่องจากจะให้เขารู้ไม่ได้ว่าที่นี่อยู่ตรงไหน

“ดี  ผมเองก็ไม่อยากเห็นหน้าคุณแล้วเหมือนกัน”...

ตกค่ำ ระหว่างชยธร นัธมนและลูกโซ่นั่งกินมื้อเย็นอยู่ที่ร้านอาหารข้างถนน วรมันโทร.แจ้งนัธมนว่าพรุ่งนี้จะมีการแลกตัวนิรมนกับกานดา เธอถามว่าที่ไหน เขาต่อรองหากอยากรู้ว่าที่ไหนต้องมาเจอกับเขาตามสถานที่ที่เขาบอก เธอรับคำยังไม่ทันพูดอะไรอีก ชยธรทนไม่ไหวแย่งมือถือไปพูดเอง แต่ทางนั้นวางสายไปแล้ว

“มันโทร.มาต้องการอะไร” ชยธรมองนัธมนอย่างรอคำตอบ

นัธมนโกหกว่ามันแค่ต้องการปั่นหัวเราเท่านั้นไม่มีอะไร ชยธรเห็นคุยกับมันอยู่นานสองนานไม่ใช่หรือ เธอยอมรับว่าใช่แต่วรมันไม่ยอมพูดอะไรแล้วจะให้เธอทำอย่างไร เขาเผลอตวาดเธอที่พูดว่าที่ไหนคืออะไร

“มันไม่ยอมบอกว่ามันอยู่ที่ไหน” นัธมนเสียงดังคืนไปบ้าง ลูกโซ่ต้องขอให้ทั้งคู่ใจเย็นๆ ชยธรรู้สึกตัวว่าทำเกินไปจึงขอโทษนัธมนที่เสียงกร้าวใส่ เธอไม่ถือโทษโกรธอะไรเพราะรู้ว่าเขาเป็นห่วงนิรมน...

ที่ตู้คอนเทนเนอร์ซึ่งกักขังพวกสาวๆไว้ กานดาเห็นปอมกับชัชเดินเข้ามา แกล้งขู่ว่าตัวเองเป็นเมียของนำบุญ ถ้าไม่ปล่อยตนกับหลานไปรู้ใช่ไหมว่าความสามารถของแฟนตนไม่ธรรมดา แทนที่จะปล่อยทั้งคู่กลับลากตัวนิรมนออกไป กานดาพยายามจะเข้าไปดึงหลานกลับ แต่สู้แรงผู้ชายสองคนไม่ได้ นิรมนถูกลากตัวไกลออกไปโดยที่เธอทำอะไรไม่ได้เลย...