กุหลาบเกราะเพชร

นัธมนวิ่งไล่สิตางค์ผ่านหน้าไป ชยธรหันไปบอกกับนิรมนให้หลบอยู่ตรงนี้ก่อน แล้ววิ่งตามนัธมนไป แต่คลาดกัน จึงไม่เห็นว่าสองสาวเปิดฉากต่อสู้กันด้วยมือเปล่า

วรมันไม่อยากต่อสู้กับพี่น้องสองสาว ครั้นเห็นรถของปอมกับชัชที่มีเตชิตนั่งสลบอยู่เบาะหลังขับผ่าน รีบโดดเกาะ ก่อนจะเหวี่ยงตัวขึ้นไปนั่งบนรถ มองปอมด้วยสายตาตำหนิ ปอมอ้างว่าตัวเองทำตามคำสั่งเจ้านาย ที่สำคัญเราได้ตัวเตชิตอย่างที่เจ้านายต้องการ วรมันไม่เข้าใจทำไมไม่แลกตัวกันเงียบๆ

“ยังกะพวกมันจะยอมเงียบด้วย นี่...แกอยู่ฝ่ายไหนกันแน่” ชัชโวยกลับ วรมันนั่งนิ่งไม่ตอบโต้ มองเตชิตที่สลบไสลไม่ได้สติด้วยความเป็นห่วง...

สิตางค์กับนัธมนต่อสู้แย่งปืนกัน สิตางค์ฝีมือดีกว่าแย่งมาได้ นัธมนยกมือยอมแพ้ไม่สู้ต่อ สิตางค์กลับยิงเปรี้ยงแต่ไม่ได้ยิงเธอ ยิงสมุนที่ย่องมาด้านหลังตายคาที่ ก่อนจะเตือนนัธมน

“อย่าขยับ นัดต่อไปไม่เลือกข้างแน่ๆ” สิตางค์ขู่สีหน้าเอาจริง ทำให้นัธมนไม่กล้าขยับ

ooooooo

ณัฐวราฝีมือเหนือกว่าล็อกคอชายไว้ได้ ชยธรพรวดพราดไม่ถามอะไรทั้งนั้น เล็งปืนใส่เธอสั่งให้ปล่อยคน เธอกลับยิ่งรัดคอชายแน่นขึ้นกลัวหลุดไปทำร้ายชยธร แทนที่จะเห็นความดีเขากลับยิงปืนขู่ไปที่พื้นใกล้ๆ สั่งให้เธอปล่อยคนและถอดหน้ากากออก เธอเห็นชายสลบไปแล้วจึงยอมคลายมือ

จังหวะนั้น เด่นเดือนกับดุจดาวย่องมาด้านหลัง เอาปืนจ่อชยธรไว้ เขาเห็นสองสาวอยู่ในชุดแบบเดียว กับณัฐวรา ตกลงพวกเธอเป็นใครกันแน่ ณัฐวราดึงปืนไปจากมือเขา แนะนำตัวเองกับพ้องเพื่อนว่าพวกเราคือกุหลาบเกราะเพชร ไม่ใช่ศัตรูของเขา

“แต่เราไม่ใช่พวกเดียวกันแน่ๆ” ชยธรเสียงกร้าว

นำบุญพากานดากับนิรมนจะไปขึ้นรถ นิรมนเป็นห่วงชยธรที่โดนปืนจี้จะเข้าไปหา นำบุญดึงแขนไว้ บอกว่าเขาจะไม่เป็นอะไร พวกกุหลาบเกราะเพชรไม่ทำร้ายตำรวจ เธอถึงได้ยอมเดินต่อไป

ชยธรสั่งให้สี่สาวมอบตัวทั้งที่ถูกปืนจ่อ จังหวะนั้น สิตางค์คุมตัวนัธมนเข้ามาสมทบ ณัฐวราบอกให้สิตางค์ เอาตัวชายกลับไป เธอผลักนัธมนไปให้ชยธร แล้วเข้าไปช่วยกันกับเด่นเดือนพยุงร่างไร้สติของชายไปที่รถ ดุจดาวที่เอาปืนจ่อชยธรอยู่ถามณัฐวราจะเอาอย่างไรกับสองคนนี้ดี ณัฐวราสั่งเขาห้ามตามพวกเราไปเด็ดขาด แทนที่จะมาเอาเรื่องพวกเรา เขาควรหาทางช่วยเตชิตจะดีกว่า

“ถ้าคุณยังอยากจะเป็นเพื่อนกับเขาอยู่ ตามเขากลับมาให้ได้” พูดจบณัฐวราดึงระเบิดควันมาจากสาย สะพายของดุจดาวโยนลงพื้น ควันฟุ้งกระจายไปทั่ว ครั้นควันจางณัฐวรากับพวกหายไปแล้ว

“กุหลาบเกราะเพชร?” ชยธรพึมพำ

“เหมือนจะเป็นศัตรูแต่ก็ดูไม่ใช่ซะทีเดียวนะ”

สารวัตรหมาดๆนึกถึงนิรมนขึ้นมาได้ วิ่งไปดูไม่เห็นแม้เงา เหลือเพียงร่างสมุนที่ถูกยิงตายเกลื่อนพื้น

ooooooo