คนเหนือฅน

แสงฉายกับจำปูนพยักหน้าและมองตามเนตรดาวกับคิมหันต์ที่ผละไปด้วยความระมัดระวัง

พวกกำนันสิงห์เข้ามาในโกดังแล้วแยกย้ายกันค้นหายาเสพติด ทุกคนหาจนทั่วก็ไม่เจอ แต่กำนันสิงห์ไม่ถอดใจสั่งให้ค้นหากันใหม่อีกที

ทันใดเสียงใครบางคนดังขึ้นจากมุมมืด “หายังไงก็ไม่เจอหรอกกำนัน”

ภูผาหันขวับไปตามเสียงแล้วอุทาน “สิงขร... แสดงว่าฉันมาช้ากว่าแก”

“ช้าหรือเร็วก็ไม่ใช่ว่าจะได้ของ”

สิงขรหมายถึงไม่มียาเสพติด เพราะเขากับลูกน้องมาถึงก่อนและค้นหาก็ไม่เจอเหมือนกัน แสดงว่าเรืองเดชเอาของไปเก็บไว้ที่อื่น หรืออาจจะไม่มีของอยู่จริง

สิงขรเห็นไอ้เสือรวมอยู่ในกลุ่มกำนันสิงห์ก็โกรธแค้น ยิงหัวมันกระจุยโดยที่พวกกำนันสิงห์ตั้งหลักไม่ทัน

เสียงปืนทำให้เนตรดาวกับคิมหันต์ตื่นตัว ส่วนแสงฉายที่อยู่ด้านนอกก็บอกจำปูนว่าได้เวลาแล้ว ให้จำปูนรออยู่ตรงนี้ แล้วเธอก็เคลื่อนตัวตามเข้าไป

เมฆา ตาจุ้น และเจ๊กเฮงได้ยินเสียงปืนเหมือนกัน สามคนค่อยๆลอบเข้าไปที่โกดังอย่างเงียบเชียบ

ภายในโกดัง กำนันสิงห์พยายามหลอกล่อสิงขร

“ฉันว่าตอนนี้เรืองเดชกำลังอยู่ในช่วงขาลงนะ ถ้าเรามาจับมือกันรับรองว่าเราสองคนต้องยิ่งใหญ่ ว่ายังไง ตกลงมั้ย”

“ฉันอยากใหญ่คนเดียวมากกว่า”

สิ้นเสียงสิงขร ลูกน้องของเขาก็ยิงเข้าใส่กลุ่มกำนันสิงห์จนแตกฮือเข้าที่กำบังแล้วยิงตอบโต้ เนตร-ดาวคิดว่าถ้าเป็นแบบนี้กำนันสิงห์ไม่รอดแน่ ซึ่งคิมหันต์เห็นเป็นเรื่องดี

“แสดงว่ายาเสพติดของกลางไม่ได้อยู่ที่นี่ ปล่อยให้มันยิงกันให้ตายไปข้างนึงเลย เราจะได้ไม่เหนื่อย”

“แต่ฉันเสียดาย ฉันว่ากำนันสิงห์รู้อะไรเกี่ยวกับพวกค้ายาอีกเยอะ ฉันยังอยากได้ข้อมูลเลย เอาอย่างนี้ก็แล้วกัน”

เนตรดาวลุกขึ้นยิงไปทางกลุ่มของสิงขร พลางพุ่งตัวเข้าไปทางหน้าต่างด้านข้าง คิมหันต์ตกใจ

“เฮ้ยหมวด ทำอะไรน่ะ”

“ขวัญอ่อนจริงนะ ยิงช่วยสิ ตกใจช่วยอะไรได้”

คิมหันต์ยิงช่วยคุ้มกันให้เนตรดาว กำนันสิงห์กับภูผาเห็นหมวดสาวก็ประหลาดใจ

“ถอยออกมา กำนัน ฉันจะคุ้มกันให้”

“มาช่วยเราทำไมวะ”

“อย่าเพิ่งสงสัยเลยพ่อ เอาตัวรอดก่อนดีกว่า”

สิงขรเห็นก็งงเหมือนกัน แสงฉายเข้ามาสมทบคิมหันต์ ถามเขาว่าเป็นยังไงบ้าง

“ยังไม่รู้เลย แต่ที่รู้แน่ๆคือหมวดเนตรดาวเพี้ยนไปแล้ว”

“ทำไมหมวดเนตรดาวต้องไปช่วยมันด้วย”