คนเหนือฅน
ตอนที่ 11
“ทำไมเอ็งถึงไม่บอกน้องเอ็งไปเลยวะ หลักฐานเอ็งก็มีนี่ไง”
“มันไม่ง่ายหรอก ยิ่งตอนนี้เคียวเขาเข้าใจว่าฉันฆ่ายายกับเด็กจุกนั่นด้วย เขาไม่มีทางยอมรับหรอก”
“เฮ้อ...มันก็จริง ท่าทางน้องเอ็งมันมุทะลุดุดันด้วยสิ แล้วอีกคนที่น่าจะเป็นน้องเอ็งล่ะ”
“ฉันกำลังหาโอกาสไปพบตาปลิวอยู่”
“ข้าไม่เข้าใจว่าบ้านเอ็งไปทำอะไรให้ใครเขาไม่พอใจถึงขนาดต้องฆ่ายกครัว เด็กเล็กก็ไม่เว้น”
“ฉันก็ไม่รู้และคิดไม่ออกจริงๆว่าใคร หรือเพราะอะไร พ่อฉันเป็นเสนาธิการทหารบก ยศพันเอก แม่ฉันก็เป็นแม่บ้าน ไม่น่าจะไปมีเรื่องกับใครได้”
“มันก็ไม่แน่ พ่อเอ็งอาจไปทำอะไรบางอย่างที่เอ็งไม่รู้ก็ได้ ไอ้เป๋ขาเทียมถึงพาพวกมาถล่ม”
“ขาเทียม...อืม ที่นี่ไม่มีคนใส่ขาเทียมจริงๆใช่ไหม”
“เท่าที่ข้ารู้ แล้วก็ถามไอ้เฮงมัน มันก็บอกว่าไม่มี”
“นายเรืองเดช...” คมรำพึงชื่อนั้นออกมา
“เรืองเดชทำไม”
“ฉันเห็นเขาถูกยิงที่ขาตอนที่ไปช่วยคุณพราวฟ้าที่บ้านไมเคิล แต่วันรุ่งขึ้นเขาก็เดินได้ปกติ ไม่มีอาการถูกยิงเลย”
“มันก็แปลก เอ็งคิดว่านายเรืองเดชใส่ขาเทียมงั้นหรือ ถ้าใส่มันก็ต้องเดินกะเผลกสิ”
“นั่นสิ ฉันคงคิดมากไป” คมตัดบทแต่ในใจยังอดคิดไม่ได้...
ooooooo
เช้าวันถัดมา พราวฟ้าจะพาริสากับวีนาไปเที่ยวน้ำตกและชมธรรมชาติในป่า โดยให้คมและลูกน้องของเรืองเดชอีกสามคนอำนวยความสะดวกและคอยอารักขา
สิงขรจับตามองกลุ่มของคมที่พาพราวฟ้ากับเพื่อนออกไปด้วยอารมณ์ขุ่นมัว แต่ไม่ยอมให้ไอ้จอมตามไปจัดการคมทั้งที่มันเสนอตัว
“ไม่ต้อง ปล่อยมันไปก่อน ยังไงอาก็ต้องให้ฉันแต่งงานกับพราวฟ้าอยู่ดี”
ระหว่างนี้เรืองเดชแต่งตัวเนี้ยบเดินออกมาหน้าบ้าน เมื่อเห็นสิงขรก็ตั้งคำถาม
“ได้ข่าวว่ามีรถมอเตอร์ไซค์ระเบิดที่โรงแรม เป็นรถของไอ้ตำรวจเซลส์แมนไม่ใช่หรือ”
สิงขรรับคำหน้าเจื่อน เรืองเดชชักสีหน้าใส่และถามต่อ
“แล้วทำไมไม่มีศพมันล่ะ”
สิงขรอึกอักตอบเสียงแผ่วว่า “ครับ”
“คราวหน้าหาคำแก้ตัวที่ดีกว่าครับหน่อยนะ” เรืองเดชพูดจบก็เดินหน้าตึงจากไป สิงขรไม่พอใจสบถลอดไรฟันอย่างอาฆาต
“สักวันเถอะไอ้แก่”
เช้าวันเดียวกันที่โรงพักบางดงเสือ ผู้กำกับการเวกอยู่ในห้องทำงานคุยโทรศัพท์กับใครบางคนเรื่องการเปิดเส้นทางขนของเถื่อนซึ่งมีสินค้าหลายอย่าง โดยต่อรองค่าเปิดทางเป็นเงินก้อนโต
หลังจากวางสายไปไม่นานนักก็มีกระเช้าของฝากส่งตรงมาที่ผู้กำกับการเวกโดยซ่อนเงินปึกใหญ่ไว้ในนั้น
“แหม...รวดเร็วทันใจ” ผู้กำกับยิ้มย่อง แต่ต้องชะงักเมื่อจู่ๆสารวัตรเพทายเดินเข้ามา
