นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    คมแฝก

    SHARE

    คำขอร้องทั้งน้ำตาของอัญชันทำให้กัลป์ใจอ่อนยวบ ลดท่าทีแข็งกร้าวและยอมพักรักษาตัวให้หายจากอาการบาดเจ็บที่ข้อมือ รองเพชรถูกนำตัวกลับพระนครวันต่อมา พร้อมกับที่แสนส่งเซ่งไปเก็บค่าคุ้มครองจากพวกชาวบ้าน

    เซ่งเดินกร่างเข้าไปในเมืองไล่เก็บค่าคุ้มครองจากพวกชาวบ้าน เพลิงหรืออินทรีย์ตามประกบไม่ห่างและเริ่มใจไม่ดีเมื่อเซ่งทำท่าเหมือนจะพึงใจในตัวตะเภา

    เพลิงพยายามเบี่ยงเบนความสนใจเซ่งแต่ตะเภากลับไม่ให้ความร่วมมือ ด่าสาดเสียเทเสียจนเซ่งของขึ้นจะฉุดเธอจริงๆ เพลิงเลยต้องแกล้งอาละวาดประกาศลั่น

    “นายแสนมีคำสั่งว่าจากนี้ไปร้านกาแฟของพ่อปานต้องจ่ายค่าคุ้มครองเหมือนร้านอื่นๆ ที่ผ่านมานายแสนเคยเมตตาคนในร้านแต่พวกแกดันสะเออะไปช่วยไอ้กัลป์ ดังนั้นพวกแกต้องจ่ายค่าคุ้มครองเป็นสองเท่า”

    ตะเภาช็อกมาก เจ็บใจแทบกระอัก คว้ามีดเล่มเล็กจะไปแทงเซ่ง เพลิงต้องรีบตะครุบตัวไว้แล้วขู่

    “ถ้าร้านแกไม่จ่ายค่าคุ้มครอง นังหมวยนี่จะโดนฉุดไปขายซ่อง...จำเอาไว้!”

    ท่าทีเปลี่ยนไปของเพลิงราวกับเป็นคนละคนทำให้พวกชาวบ้านแปลกใจมากแต่ไม่มีกล้าคัดค้านหรือค้นหาสาเหตุเพราะเชื่อว่าเพลิงคงพ่ายแพ้ต่ออิทธิพลของแสนเหมือนคนอื่นๆ

    อัญชันหนักใจมากทั้งเรื่องกัลป์กับเพลิง แต่ไม่ทันได้คิดหาทางแก้ไข ดอกไม้ก็โผล่มาทำให้เธอยุ่งยากใจมากขึ้นด้วยการแกล้งแดกดันให้เธอรู้สึกผิดเรื่องกัลป์

    ดอกไม้รู้มาว่าอัญชันแอบพบกัลป์ แม้จะรู้สถานการณ์ของเขากับตัวเองดีแต่อดหึงหวงไม่ได้ต้องไปดักรออัญชันที่บ้านและแสร้งชวนคุยตามประสาเพื่อนเก่า

    “ฉันเป็นห่วงพี่กัลป์ คิดว่าเธอคงจะมีข่าวอะไรให้ฉันรู้บ้าง”

    “ก็ยังบาดเจ็บอยู่...โดยเฉพาะข้อมือของเขา”

    “ถ้าอย่างนั้น...ฉันก็ฝากให้เธอดูแลเขาแทนฉันด้วย”

    อัญชันมองมาเหมือนไม่อยากเชื่อแต่ดอกไม้ก็ไม่ยี่หระ “เราเคยเป็นเพื่อนกันมาก่อน แต่เธอเคยเป็นทั้งเพื่อนรักและคนรักของพี่กัลป์ นอกจากฉันก็คงไม่มีใครหวังดีกับพี่กัลป์เท่าเธออีกแล้ว”

    “เธอหมายความว่ายังไง”

    ดอกไม้เหยียดยิ้มราวจะสมเพชชะตากรรมตัวเอง “ก็เพราะเธอคือ อัญชัน ราชสีห์...ที่รักและหยิ่งในเกียรติยศของลูกผู้หญิง ฉันมั่นใจว่าเธอไม่มีวันทำเรื่องไม่เหมาะสมแน่นอน ที่เธอเป็นห่วงและไปดูแลพี่กัลป์สามีฉันก็เพราะความเป็นเพื่อน...เพื่อนรักที่ตายแทนกันได้...ฉันพูดถูกรึเปล่า”

    สีหน้าอึ้งๆของอัญชันทำให้ดอกไม้ลอบยิ้มร้าย หยิบของบางอย่างจากถุงกระดาษที่พกมาด้วย

    “ผ้าพันคอผืนนี้...ฉันถักตั้งแต่วันที่รู้ว่าพี่กัลป์กลับมา ฝากเอาไปให้เขาด้วย ส่งให้ถึงมือพี่กัลป์และบอกเขาด้วย...ไม่ว่าวันคืนจะผ่านไปนานแค่ไหน ภรรยาคนนี้ยังรักและห่วงใยเขาเสมอ ไม่เคยลืมวันเก่าๆที่เราเคยอยู่ด้วยกันเลย...ฉันยังรอพี่กัลป์กลับมา”

    ปั่นหัวจบดอกไม้ก็กลับเรือนใหญ่ของแสน ทิ้งอัญชันทรุดนั่งร้องไห้สะอึกสะอื้นด้วยความรู้สึกผิดที่แทรกแซงความรักระหว่างกัลป์กับดอกไม้...

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    "ปราง" เซย์เยส "โต้ง" ขอแต่งงาน จังหวะเป๊ะเหมือน "อนงค์" ใน "Help Me คุณผีช่วยด้วย"

    "ปราง" เซย์เยส "โต้ง" ขอแต่งงาน จังหวะเป๊ะเหมือน "อนงค์" ใน "Help Me คุณผีช่วยด้วย"
    2 ธ.ค 2564

    04:45 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันพฤหัสที่ 2 ธันวาคม 2564 เวลา 07:03 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์