ดวงใจในไฟหนาว

คำพูดทวงบุญคุณของเปรมจิตทำให้ดาวเหนือคิดหนัก แดนกับเดือนเพ็ญกล่อมให้ลูกสาวยอมความและบิดเบือนข้อเท็จจริงเพื่อปกป้องปิ่นมุก ดาวเหนือประสาทเสียมาก รู้สึกผิดกับครูอารีเหลือเกินหากต้องปกป้องคนผิด แต่สุดท้ายก็ไม่มีทางเลือกต้องโกหกตำรวจเพื่อตอบแทนบุญคุณเปรมจิต

เยี่ยมยุทธก็ถูกเรียกตัวไปสอบสวนในฐานะพยานในเหตุการณ์ไฟไหม้มูลนิธิเจ้าพระยา พ่อมดการเงินเพิ่งฟื้นจากอาการบาดเจ็บและปวดศีรษะจำอะไรไม่ค่อยได้ ตำรวจยังไม่สรุปคดีแต่มีผู้ต้องสงสัยคนนึงแล้ว

เจี๊ยบนั่นเองผู้ต้องสงสัยของตำรวจ เยี่ยมยุทธไม่เชื่อแต่ประวัติอาชญากรรมของเจี๊ยบซึ่งเคยมีข้อหาวางเพลิงทำให้เขาเถียงไม่ออก แต่ที่ทำให้อึ้งกว่าคือรอยสักเสือคาบแก้วเต็มแผ่นหลังของเจี๊ยบที่เขาเห็นระหว่างอีกฝ่ายเดินไปห้องขัง

หลักฐานและความเป็นไปได้ทุกอย่างทำให้เยี่ยมยุทธเริ่มไม่ไว้ใจเจี๊ยบ ความกลัวและความแค้นที่สั่งสมมานานทำให้มองอดีตนักเลงด้วยแววตาที่เปลี่ยนไป แม้อีกฝ่ายจะยืนยันกับตำรวจว่าไม่รู้ไม่เห็นเรื่องไฟไหม้มูลนิธิ เพราะเมาเมื่อคืนแต่เยี่ยมยุทธก็ไม่สน...

ปักใจเสียแล้วว่าอีกฝ่ายคือคนร้ายวางเพลิงบ้านพ่อแม่เมื่อหลายปีก่อน

ปิ่นมุกไม่สำนึก แม้ดาวเหนือจะให้การไม่เอาเรื่องไฟไหม้มูลนิธิ แต่ความเจ็บแค้นเรื่องเยี่ยมยุทธทำให้ไฮโซสาวอยากเอาคืนโทร.บอกจินดาว่าดาวเหนือคือผู้หญิงคนที่สามของเยี่ยมยุทธ!

พิษรักแรงหึงยังไม่จาง จินดาโกรธจัดขอให้ธนูไปส่งบ้านดาวเหนือเพื่อเอาเรื่อง “อีคนโกหก อีคนทรยศ แกก็รู้ว่าฉันชอบคุณเยี่ยม...ฉันจำได้นะแกเคยบอกให้ฉันเลิกกับคุณเยี่ยมด้วย แกทำแบบนี้กับปิ่นกับฉันได้ยังไง!”

ดาวเหนือถอนใจเหนื่อยหน่าย “ฉันไม่เคยโกหก ไม่เคยทรยศ เพราะฉันไม่เคยคบกับเขา ถ้าไม่ใช่เพราะความเป็นเพื่อน ฉันจะเตือนคุณทำไม พอทีเถอะคุณจินดา เลิกบ้าผู้ชายคนนี้ได้แล้ว”

“ยังจะมาด่าฉันอีก แกบอกมานะ...แกเริ่มคบกับเขาตอนไหน เมื่อไหร่ ทำไมฉันกับปิ่นไม่รู้”

“เวลาคนมันบ้าผู้ชายนี่หูมันต้องหนวกตามันต้องบอดทุกคนใช่ไหม ฟังดีๆนะคะ ฉันไม่เคยคบกับคุณเยี่ยมยุทธ”

จินดาสติแตกจะตบดาวเหนือแต่ธนูขวางไว้เตือนให้เลิกบ้า ดาวเหนือหัวเสียมากแหวลั่นอย่างเหลืออด

“คุณอยากเลิกคบฉันเป็นเพื่อนก็เชิญ...เพื่อนจอมปลอม! ฉันไม่สนอะไรอีกแล้ว คนมีเงินอย่างพวกคุณวันๆก็บ้าแต่ผู้ชาย ถูกเขาหลอกยังไม่รู้ตัว พอกันทีทั้งคุณปิ่นมุก คุณจินดา บ้านศิลาทอง...พอกันที!”

ดาวเหนือผละเข้าห้องไปสงบสติอารมณ์ ธนูจึงพาจินดาไปส่งบ้านแล้วถือโอกาสตัดสัมพันธ์

“พรุ่งนี้ถ้าคุณจะไปซ้อมดนตรีหรือจะไปไหนก็ไม่ต้องโทร.ตามผมนะครับ”

“นี่...คุณโกรธฉันขนาดนี้เลยหรือ”