ดวงใจในไฟหนาว

ปิ่นมุกมาถึงบ้านด้วยอารมณ์เสียสุดขีด เดือนเพ็ญมารอรับตามหน้าที่แม่บ้านพร้อมเหล่าสาวใช้แต่ไฮโซสาวก็พาลพาโลจนแตกกระเจิงทั้งบ้าน คนของเปรมจิตตามประกบและถ่ายทอดคำสั่ง

“ท่านประธานสั่งว่าคุณจะไปไหนก็ได้แต่ห้ามไปพบกับคุณผู้ชายคนนั้น และท่านยังสั่งให้พวกเราเฝ้าคุณหนูอยู่ที่นี่ตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงครับ”

“ไอ้บ้า! ฉันไม่ใช่นักโทษ ไม่ใช่คนร้าย มาทำแบบนี้กับฉันทำไม”

คำสั่งของเปรมจิตทำให้ปิ่นมุกฟิวส์ขาดอาละวาดด่ากราดจนใครก็เข้าหน้าไม่ติด ดาวเหนือไม่ได้สนใจและไม่ได้รับสายเพื่อนกึ่งเจ้านายอีก เยี่ยมยุทธเข้าใจดีและยอมอยู่เงียบๆมาส่งเธอถึงหน้าบ้าน

“คุณช่วยชีวิตฉัน ฉันขอบคุณมากนะคะ”

“จำหนี้บุญคุณนี้ไว้ คุณเป็นคนแบบนี้ไม่ใช่หรือ เอาชีวิตทั้งชีวิตยกให้คนที่มีบุญคุณ”

เยี่ยมยุทธแกล้งขยับไปใกล้ ดาวเหนือใจสั่นอย่างห้ามไม่อยู่ก่อนจะหน้าตึงเมื่อเขาย้ำทิ้งท้าย

“เอาไว้ผมจะมาทวงคืนหนี้ชีวิตครั้งนี้...อย่างสาสม!”

ท่าทีเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายของเยี่ยมยุทธทำให้ดาวเหนือสับสน ไม่รู้ว่าเขาเป็นคนอย่างไรกันแน่ เพราะบางครั้งเขาก็ดีเหมือนเทพบุตร แต่บางคราก็ร้ายราวกับเป็นมารกลับชาติมาเกิด

เดือนเพ็ญรออยู่แล้ว เมื่อเห็นสภาพปลอดภัยครบสามสิบสองประการของลูกสาวก็โถมตัวกอด พร่ำโทษตัวเองที่เป็นสาเหตุให้ลูกสาวตกน้ำเกือบตาย ดาวเหนือไม่โกรธเพราะรู้ดีว่าแม่ขัดคำสั่งเปรมจิตไม่ได้ ทุกอย่างเป็นเพราะความใจอ่อนของเธอที่ยอมให้ปิ่นมุกกดขี่จนเสียคนแบบนี้

เยี่ยมยุทธไม่ละความพยายามสืบเรื่องพ่อแม่และน้องสาว นอกจากให้เงินปิดปากแดนยังมุ่งหน้าไปบ้านเด็กกำพร้าในวันต่อมาเพียงเพื่อจะพบว่าไฟล์ข้อมูลเกี่ยวกับทารกเพศหญิงที่ถูกส่งตัวช่วงปีเดียวกับเขาถูกขโมย!

“ไฟล์หาย...เกิดเรื่องแบบนี้ได้ยังไง”

“เรื่องนานตั้งยี่สิบกว่าปีแล้ว ใครจะไปทราบล่ะคะ พวกเรายังไม่มีใครมาทำงานที่นี่ ไม่มีใครรู้หรอก”

“เขาเป็นน้อง...ญาติคนเดียวของผม ผมจะฟ้องพวกคุณทุกคน!”

เจ้าหน้าที่บ้านเด็กกำพร้ากลัวหัวหด อ่อนเสียงลง “ขอร้องเถอะค่ะ...พวกเราตั้งใจทำงานเพื่อเด็ก ถ้าคุณฟ้องคุณก็ไม่เจอน้องแถมทำให้พวกเราที่ไม่มีความผิดลำบากไปด้วย”

ความจริงที่ค้นพบในบ้านเด็กกำพร้าทำให้เยี่ยม–ยุทธปักใจว่าพ่อแม่ไม่ได้ตายเพราะอุบัติเหตุ และต้องมีใครสักคนปกปิดความจริงเกี่ยวกับน้องสาวของเขา...แต่จะเป็นใครล่ะ

ooooooo

ระหว่างที่เยี่ยมยุทธสืบเรื่องน้องสาว ปิ่นมุกประชดแม่เก็บตัวในบ้านไม่กินไม่นอน แต่วีนแตกจนทุกคนเหนื่อยใจ เปรมจิตรับรู้ฤทธิ์เดชของลูกสาวตัดสินใจโทร.หาในเย็นวันนึง