ตอนที่ 2
วีรกรรมคลั่งเพราะรักของปิ่นมุกทำให้ดาวเหนือขยาด และเปรมจิตก็ตระหนักความจริงข้อนี้ดี
“เธอกลัวใช่ไหม ถ้าไปขัดใจเขา เขาอาละวาดขึ้นมาเธอจะเจ็บตัว แต่เธอไม่มีทางเลือก...เพราะถ้าเธอช่วยเขาแล้วเกิดฉันอาละวาดขึ้นมาบ้างล่ะ...” ดาวเหนือเสียวสันหลังวาบ เปรมจิตยิ้มร้ายก่อนแกล้งขู่ “ฉันจะตัดเงินเดือนเธอ พ่อ แม่ หรือไม่ก็พักงาน เอ๊ะ...หรือทวงหนี้ที่ติดอยู่หลายแสน อืม...เอาแบบไหนดี”
เปรมจิตรู้เรื่องราวของคนในปกครองทุกอย่างและรู้ดีว่าจะใช้อะไรหรือใครแบบไหน
“ไปคิดดูนะดาวเหนือว่าจะเข้าข้างใคร เธอกลัวใครอาละวาดมากกว่ากัน!”
ooooooo
เยี่ยมยุทธทิ้งภาระเรื่องไปเที่ยวให้ปิ่นมุกกับดาวเหนือจัดการ ส่วนตัวเองตระเวนบ้านเด็กกำพร้าสืบเรื่องน้องสาวคนเดียวแต่ก็ต้องคว้าน้ำเหลวเพราะทุกแห่งยืนยันว่าไม่มีทารกเพศหญิงถูกส่งตัวในช่วงเวลาเดียวกับเขา
ดาวเหนือยังตัดสินใจไม่ได้เรื่องปิ่นมุก ในใจสับสนมากระหว่างความรักเพื่อนและความจงรักภักดี เยี่ยมยุทธไม่รู้เรื่องเธอถูกเปรมจิตขู่แต่อยากให้เธอช่วยเลยแกล้งซื้อครีมที่เธอขายทางออนไลน์
รายการสั่งสินค้าลอตใหญ่กลางดึกทำให้ดาวเหนือเอะใจแต่กระนั้นก็ยอมหอบหิ้วครีมหลายกระปุกไปส่ง เมื่อเห็นว่าลูกค้าปริศนาคือเยี่ยมยุทธก็ไม่พอใจจะโอนเงินคืน
เยี่ยมยุทธไม่ยอมรีบแย่งมือถือเธอไปซ่อนด้านหลัง
“เดี๋ยวๆ คุณช่วยผมเรื่องคุณปิ่นเถอะนะ”
“คุณนี่ชอบใช้เงินซื้อคนจริงๆเลยนะ”
“และผมก็โคตรเบื่อคนอย่างคุณที่ไม่ยอมให้ผมจ่าย”
“เอามือถือฉันมาเดี๋ยวนี้”
“ถ้าคุณช่วยให้ผมได้ไปล่องเรือเที่ยวกับคุณปิ่น สามสี่วันที่อยู่บนเรือผมจะทำให้เขารักงานธนาคาร”
ดาวเหนือเลิกคิ้วไม่อยากเชื่อ เยี่ยมยุทธรีบอธิบาย
“ผมอยากเข้าไปทำงานที่ธนาคาร ทุกคนจะบอกว่าผมอยากตกถังข้าวสารก็ได้แต่ผมเหมาะกับคุณปิ่นจริงๆนะ”
เยี่ยมยุทธอ้างเหตุผลมากมายเพื่อพิสูจน์ความรักที่มีต่อปิ่นมุกแต่ดาวเหนือไม่เชื่อ เขาเลยต้องเปลี่ยนมุก
“แล้วถ้าผมบอกว่า...ผมรักคุณปิ่นจริงๆ คุณหนูของคุณต้องการสามีที่ดี จากประวัติความสำเร็จของผมคุณไม่คิดหรือว่าผมเหมาะสมกับคุณปิ่น”
“แต่ในสายตาคุณเปรมจิตคุณไม่เหมาะ”
“ก็ให้โอกาสผมก่อนสิ เอางี้ ในสายตาคนสนิทอย่างคุณ คุณอยากให้คุณปิ่นมุกแต่งงานกับใคร...คนเป็นผู้นำมีความรับผิดชอบ ช่วยดูแลงานของเธอได้ ยังไงก็ดีกว่าไอ้ปอกลอกที่ไหนสักคน...ถูกไหมล่ะ”
“แต่คุณชอบโกหก”










