ตอนที่ 2
เปลวหัวเราะหึๆก่อนเปลี่ยนไปถามถึงฝันร้ายของคนไข้หนุ่ม เยี่ยมยุทธพยักหน้าขื่นๆเมื่อคิดถึงความฝันถึงบ้านที่เกิดเพลิงไหม้เมื่อหลายปีก่อน เสียงร้องของน้องสาวและความตายของพ่อแม่ทำให้เขาปวดใจ
“ยิ่งรักก็ยิ่งห่วง ยิ่งอยากช่วยเหลือ ความรักเป็นทุกข์อย่างนี้นี่เอง...โดยเฉพาะความรักในครอบครัว... ทำเอาผมไม่อยากผูกพันกับใครเลย เป็นแบบผมคนเดิมที่สนใจแต่เอาชนะตลาดหุ้น สนใจแต่ตัวเลขในพอร์ตของผม ตกเป็นทาสของเงินเหมือนเดิมน่าจะดีกว่านะครับ”
“เราเสียเวลาสองในสามต่อวันทำงานหาเงิน เราคิดว่าเจ้านายเราคือเงิน แต่ผู้บงการแท้จริงคือความรักต่างหาก”
“แม้แต่เด็กกำพร้าที่ไม่เคยรักใครอย่างผมหรือครับ”
“คุณหาเงินเพื่อให้คนยอมรับหรือเปล่า ถ้าใช่ก็แปลว่าคุณถูกความรักบงการเหมือนคนส่วนใหญ่ในโลกนี้”
“ผมเนี่ยนะถูกความรักบงการ ไม่มีใครบงการผมได้หรอก”
“ปล่อยให้ความรักบงการไปเถอะครับ แล้วคุณจะได้เห็นพลังของมันว่ายิ่งใหญ่แค่ไหน ตอนนี้คุณเริ่มเปิดใจแล้ว คุณจะได้เห็นพลังของความรักเร็วๆนี้แหละ ถึงเวลานั้น...ใช้มันให้เป็นประโยชน์นะครับ”
ooooooo










