ตอนที่ 2
ปิ่นมุกเห็นชื่อแม่บนมือถือก็กดรับ แหวลั่น
“ตัดทิ้งหนูไปจากกองมรดก ตัดทิ้งหนูออกจากชีวิตแม่เลยสิคะ หนูไม่แคร์หรอก!”
“ฉันแค่จะบอกแกว่าต่อให้แกติดปีกหนียังไงแกก็หนีฉันไม่พ้น พรุ่งนี้แกต้องไปทำงาน เลิกบ้าผู้ชายเสียที”
สวนจบก็วางสาย ทิ้งปิ่นมุกให้เต้นผางด้วยความโกรธจัด
“พอกันทีกับการร้องไห้คร่ำครวญ ถึงเวลาแล้ว... พอกันที!”
ปิ่นมุกไม่กลัวแม่ วางแผนตลบหลังด้วยการแต่งตัวสวยไปงานปาร์ตี้บ้านเพื่อน คนของเปรมจิตตามประกบแต่ไฮโซสาวก็อาศัยความสนิทสนมกับเจ้าของบ้านแอบไปหาเยี่ยมยุทธจนได้
เยี่ยมยุทธกำลังปวดหัวเพราะพยายามฟื้นความทรงจำในอดีต เมื่อเจอปิ่นมุกบุกบ้านก็ตั้งรับไม่ถูก ปิ่นมุกในสภาพเมากรึ่มโถมตัวกอดคอเขาพร้อมประกาศกร้าว
“พอกันทีกับนามสกุลศิลาทอง ฉันจะแต่งงานกับคุณ จะได้ออกจากกรงทองนั่นเสียที...แต่งงานกันนะคะ”
ปิ่นมุกไม่พูดพล่ามเดินเข้าห้องนอนเขาหน้าตาเฉย เยี่ยมยุทธจะห้ามแต่เธอไม่ฟัง
“ไม่รู้แหละคืนนี้ฉันจะนอนนี่ ถึงไม่มีเรือ ไม่มีทะเล เราก็มีความสุขกันได้”
ขาดคำก็ดึงตัวเยี่ยมยุทธมากอด ลูบไล้กายแกร่งพลางสารภาพความในใจอย่างหลงใหล
“ฉันคิดถึงคุณจัง เรารู้จักกันแค่สองสามอาทิตย์แต่ทำไมนะฉันถึงรักคุณขนาดนี้”
เยี่ยมยุทธไม่มีทางเลือกทิ้งปิ่นมุกไว้ในห้องแล้วรีบไปรับดาวเหนือมาอยู่ด้วย เดือนเพ็ญเป็นคนรับหน้าและบอกว่าลูกสาวไม่อยู่ไปตามแดนที่ไม่รู้ไปเมาแอ๋ที่ไหน
เยี่ยมยุทธแอบรู้สึกผิดที่ให้เงินแดนไปซื้อเหล้าเมาไม่กลับบ้าน เขาตระเวนขับรถตามหาจนเจอดาวเหนือในสภาพน่าสงสาร สีหน้าเต็มไปด้วยความกังวลเพราะห่วงพ่อ
ท่าทางร้อนรนของดาวเหนือทำให้เยี่ยมยุทธลังเลจะเผชิญหน้า ได้แต่สะกดรอยเงียบๆและแอบถ่ายภาพเธอไว้ ดาวเหนือไม่รู้ตัวว่าถูกตาม วิ่งหาพ่อจนเจอในกองขยะข้างทาง เยี่ยมยุทธอยากช่วยแต่แขยงกลิ่นขยะต้องไปซื้อเสื้อกันฝนและผ้าคาดจมูกในร้านสะดวกซื้อจึงโผล่ไปหา
เยี่ยมยุทธให้แดนขี่หลังพากลับบ้าน ดาวเหนือทึ่งมาก แม้จะเคืองที่เขาสวมเสื้อกันฝนเพราะรังเกียจกลิ่นขยะแต่ก็ไม่ถือสา...อย่างน้อยเขาก็มีน้ำใจมาช่วยแบกพ่อขี้เมาของเธอกลับบ้านอย่างปลอดภัย
เดือนเพ็ญมองมาหน่ายๆ รับไม้ต่อพาแดนไปอาบน้ำนอน เยี่ยมยุทธจึงได้เข้าเรื่องชวนดาวเหนือไปค้างด้วย ดาวเหนือตั้งท่าจะปฏิเสธแต่ก็ต้องเปลี่ยนใจเมื่อได้ยินว่าปิ่นมุกอยู่ที่บ้านเขา
ดาวเหนืออ่อนใจกับความดื้อรั้นของปิ่นมุกมาก แม้ไม่หายโกรธเรื่องอีกฝ่ายผลักเธอตกน้ำแต่ความห่วงใยตามประสาเพื่อนกึ่งเจ้านายที่มีมานานก็ทำให้ดูดายไม่ได้










