ตอนที่ 2
“ก็แค่ไม่กี่เรื่อง ผมแค่หาทางให้ได้คบกับคุณปิ่นมุก ไม่ร้ายแรงสักหน่อย เชื่อเถอะ ผมนี่แหละคุณสมบัติครบ”
“สำหรับฉันสิ่งที่สำคัญสำหรับการมีชีวิตคู่คือความรัก”
“มาอีกแล้วคำนี้...ถึงไงผมก็ชนะขาดอยู่ดี คุณปิ่นมุกรักผมหรือเรียกได้ว่าคลั่งผมเลยล่ะ ผมเปลี่ยนใจเธอได้แน่ คุณจะได้เห็นคุณปิ่นมุกเป็นคนใหม่ เป็นนักบริหารหญิงคนเก่ง ผมรับรอง”
“นั่นมันรักข้างเดียว ฉันหมายถึงคุณ...คุณรักเธอไหม”
เยี่ยมยุทธผงะ อ้ำๆอึ้งๆพักใหญ่กว่าจะตั้งสติได้
“เฮ้ย...ผมบอกทุกคนตลอด เมื่อกี้ก็เพิ่งพูด”
“คุณเป็นคนที่...อืม...ฉันเห็นแต่คุณปิ่นมุกเป็นฝ่ายโทร.หาคุณ นัดคุณ เวลาคุณเจอฉันคุณไม่เห็นสนใจถามฉันเรื่องคุณหนูเลย บอกตรงๆฉันไม่รู้สึกเลยว่าคุณรักเธอ”
ดาวเหนือพูดอย่างคนที่รู้จักปิ่นมุกดี อารมณ์รักแรงเกลียดแรงของเพื่อนสาวกึ่งเจ้านายทำให้เธอคาดเดาพฤติกรรมได้ และนั่นยิ่งทำให้เธอสังเกตเห็นพฤติกรรมของเยี่ยมยุทธด้วย
“ความรักสำหรับคุณคืออะไรคะ”
คำถามจี้จุดของดาวเหนือทำให้เยี่ยมยุทธอึดอัด ก่อนโพล่งบางอย่างโดยไม่รู้ตัว
“การฟังที่ได้ยิน...ทั้งตั้งใจและไม่ได้ตั้งใจ”
เยี่ยมยุทธคิดถึงภาพที่ผ่านมาของดาวเหนือ ทั้งความประทับใจแรกพบและความห่วงหาลึกๆที่ไม่เคยเกิดกับใคร แววตาเขาอ่อนแสงลงโดยไม่รู้ตัว ดาวเหนือประหม่าด้วยความเขินอายจนต้องตัดบทดื้อๆ
“ฉันขอกลับไปคิดดูก่อนละกัน”
ooooooo
ดาวเหนือคิดหนักเรื่องช่วยเยี่ยมยุทธกับปิ่นมุก เธอไม่ยอมรับเงินค่าครีมแต่หอบหิ้วกลับบ้าน เยี่ยมยุทธเป็นห่วงแอบตามไปส่งทันเจอเธอถูกขู่กรรโชกทวงหนี้ในซอยบ้าน!
คนร้ายเป็นคนจากแก๊งหมวกกันน็อกที่ถูกส่งมาทวงหนี้ที่แดนพ่อของดาวเหนือแอบไปกู้นอกระบบไว้ ดาวเหนือกลัวมากหวิดเสียท่าโชคดีที่แดนในสภาพเมาแอ๋โผล่มาช่วย
“อย่ามายุ่งกับลูกกู”
“โอ๊ยไอ้แก่ มึงซ่านักหรือ แค่ยืนยังยืนไม่ตรงเลย”
“กูเป็นคนติดหนี้มึง มึงก็มาทวงกับกูสิวะ”
“ขี้เมาอย่างมึงทำงานอาทิตย์หนึ่งสองวัน เมาอีกห้าวัน จะเอาที่ไหนมาจ่าย กูก็ต้องเก็บกับลูกสาวมึงสิ”
คำปรามาสของคนร้ายทำให้แดนรู้สึกผิดมาก ถลาเข้าหาคนร้ายประกาศกร้าว
“งั้นมึงก็มาเอาชีวิตกูไปสิ อย่ายุ่งกับลูกสาวกู มานี่ ...มาฆ่ากูเลย แต่ปล่อยลูกสาวกูไป กูเลวเอง กูมันคนขี้เมา งั้นมึงก็มาเอาเงินกะกูนี่ ปล่อยลูกกู ปล่อยเขาไป”
คนร้ายไม่รอช้ารุมกระทืบ แดนสู้ไม่ไหว ยอมเจ็บตัวเพื่อปกป้องลูกสาว
“ดาวเหนือ...พ่อขอโทษ พ่อมันเลว พ่อมันขี้เมา เอาแต่สร้างปัญหาให้ลูก...พ่อขอโทษ”










