ด้วยแรงอธิษฐาน
ตอนที่ 6
สีหนาทจะท้วงแต่นัทธมนก็ขัดขึ้น “ของบางอย่างก็มีคุณค่าทางใจมากกว่ามูลค่านะคะคุณสิงห์”
ความเรียบง่ายของนัทธมนทำให้สีหนาทประทับใจและถือโอกาสพาเธอไปชมพระธาตุพูสีอีกสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญของหลวงพระบาง วิวจากยอดพระธาตุทำให้
นัทธมนแทบลืมหายใจแม้จะต้องขึ้นบันไดนับร้อยขั้น
สีหนาทเย้าขำๆ “ทำงานกับพี่กฤตย์เหนื่อยกว่านี้ใช่ไหมครับ”
“ไม่หรอกค่ะ ดิฉันว่าคุณกฤตย์น่าจะเหนื่อยใจกับดิฉันมากกว่า”
“ภายนอกพี่กฤตย์อาจจะดูเป็นคนเคร่งเครียด แต่จริงๆเขาก็มีมุมอ่อนไหวอยู่นะครับโดยเฉพาะกับเรื่องความหลัง”
นัทธมนพยักหน้าเก็บข้อมูลก่อนสบโอกาสถามเรื่องกฤตย์อีกอึดใจต่อมา
“เมื่อกี้คุณสิงห์พูดเรื่องคุณกฤตย์อ่อนไหวกับความหลัง อย่างกับคุณกฤตย์เคยทำอะไรเอาไว้ในอดีต เลยนะคะ”
“คนเราก็มีอดีตกันทั้งนั้นล่ะครับ”
“ค่ะ...ก็อยู่ที่ว่าเป็นอดีตที่ดีหรือไม่ดี คุณกฤตย์เขาอ่อนไหวเพราะเรื่องแบบไหนเหรอคะ”
“อันนี้คุณนัทคงต้องสัมภาษณ์พี่กฤตย์เองแล้วล่ะ ผมรู้แค่ว่าทุกครั้งที่มีคนถามถึงเรื่องความรักพี่กฤตย์ มักจะอ่อนไหวเหมือนไม่เคยลืมเธอคนนั้นได้เลย”
สีหน้าสงสัยของนัทธมนทำให้สีหนาทมั่นใจว่าเธอสนใจกฤตย์โดยเฉพาะอดีตของเพื่อนรุ่นพี่ แต่เขาเลือกไม่ขยายความต่อ นัทธมนเห็นดังนั้นก็ไม่เซ้าซี้
แต่ขออยู่ชมวิวบนยอดพระธาตุตามลำพัง
“เป็นไปได้ไหมคะถ้าดิฉันจะขออยู่ตรงนี้อีกสักครู่”
“ได้สิครับ...ผมมีธุระ เดี๋ยวผมจะให้คนมารับนะครับ”
“ขอบคุณมากเลยนะคะคุณสิงห์”
“ด้วยความยินดีครับ แล้วพรุ่งนี้เจอกันนะครับ”
สีหนาทแยกตัวไปแล้ว กฤตย์แวะมารับนัทธมนเวลาต่อมา บรรยากาศคุกรุ่นเมื่อเช้าหายไปแล้วเหลือเพียงอารมณ์ดีๆเพราะความสวยงามรอบตัว
“คุณชอบที่นี่ใช่ไหม ที่นี่สวยมากเลยนะ”
นัทธมนพยักหน้ายิ้มกว้าง “สวยมากเลยค่ะ”
ooooooo
กฤตย์พานัทธมนไปถนนคนเดินยามเย็น ผู้คนมากมายทำให้ทั้งสองต้องเบียดหากันอย่างไม่มีทางเลือก นัทธมนเพลิดเพลินกับการช็อปปิ้งสินค้าพื้นบ้านจนกระทั่งเธอสะดุดตาผ้าซิ่นทอมือในร้านข้างทาง...
นัทธมนเอื้อมมือไปสัมผัสผ้าซิ่นแต่ดันชนแม่หมอพื้นเมืองที่ยืนไม่ไกลกันนั้น สัมผัสแผ่วเบาก่อเกิดพลังงานบางอย่างที่ทั้งสองรู้สึกได้และแม่หมอก็เป็นฝ่ายโพล่งก่อน
“ความแค้นทำให้เกิดความตาย คร่าชีวิตเขาจะนำความเสียใจมาสู่คุณตลอดชีวิต...เวรกรรมแท้ๆ ไม่ควรเลย”
พูดจบก็หายตัวไป นัทธมนพยายามมองหาแต่ไม่เห็นแม้แต่เงาแม่หมอ กฤตย์มองท่าทางชะเง้อชะแง้ของเลขาฯสาวงงๆก่อนตัดสินใจซื้อผ้าซิ่นทอมือที่เธอจับอยู่นานสองนานเพราะคิดว่าเธอชอบ
