ด้วยแรงอธิษฐาน
ตอนที่ 6
“ตั้งแต่ผมรู้จักพี่มาผมไม่เคยเห็นพี่ใส่ใจผู้หญิงคนไหนเท่าคุณนัทมาก่อนเลย คนมีประสบการณ์ แค่ตาเปล่าก็ดูออกว่าเพชรเม็ดไหนจริงเม็ดไหนปลอม คนระดับพี่มีเหรอจะมองไม่ออกว่าคุณนัทเป็นผู้หญิงที่หายากแค่ไหน”
“ผมไม่เห็นรู้สึกแบบที่ว่า”
“อีกอย่างผมรู้สึกได้ว่าคุณนัทสนใจเรื่องอดีตของพี่มาก ผมก็ไม่รู้ว่าทำไมแต่มันไม่สำคัญเท่าพี่คิดยังไงกับเธอ”
“นัทธมนก็เป็นเลขาของผมคนนึงเท่านั้นเอง ไม่ได้มีอะไรพิเศษ”
“บางครั้งผู้ชายอย่างเราก็ไม่รู้ตัวหรอกครับว่าหัวใจหนีไปอยู่ที่ผู้หญิงคนไหนแล้ว”
“เหลวไหลน่ะสิงห์ ผมรู้ดีว่าหัวใจผมอยู่ที่ไหน...ไม่มีทางไปอยู่ที่คนอื่นเด็ดขาด!”
กฤตย์เชื่อว่าไม่มีใครแทนวรดาได้แม้ใจจะหวั่นไหวกับนัทธมนไม่น้อย สีหนาทดูออกเพราะรู้จักกันมานานแต่ไม่อยากพูดมาก ได้แต่แกล้งเย้าทิ้งท้ายก่อนจาก ว่าจะจีบนัทธมนเองหากว่าเพื่อนรุ่นพี่ชักช้า!
คำขู่ของสีหนาททำให้กฤตย์แอบใจแกว่งแต่พยายามเก็บอาการไม่กระโตกกระตากให้นัทธมนรู้ตัว
กฤตย์กลับถึงบ้านเย็นวันเดียวกัน เห็นแกมแก้วดูแลงานแทนเขาได้ดีจึงเสนอให้มาช่วย แกมแก้วยินดีมากแต่ไม่วายเหน็บถึงนัทธมนกลัวพี่ชายจะเผลอใจเพราะอีกฝ่ายหน้าเหมือนวรดา
“แก้ว...หยุดทีได้ไหม วรดาเขาเสียไปนานแล้ว เราไม่ควรพูดถึงเขาแบบนี้”
แกมแก้วยิ้มเยาะ นึกถึงหนังสือเจน แอร์ที่ตัวเองเพิ่งเจอในห้องพี่ชาย
“นั่นสิคะ เขาตายไปตั้งนานแล้วแต่ทำไมพี่กฤตย์ยังไม่หยุดหมกมุ่นคิดถึงเขาซะที”
“แก้ว...เราหยุดคุยกันเรื่องนี้ได้ไหม”
“แก้วก็แค่หวังดี ลืมเรื่องในอดีตไปซะ มันจะดีกับตัวพี่เองมากกว่านะคะ”
ไม่ใช่แค่กฤตย์ที่ลืมวรดาไม่ได้ นัทธมนก็ไม่ต่างกัน หลังได้ข้อมูลเพิ่มเติมจากเต้ยทั้งเรื่องสายสร้อยและห้องลับของกฤตย์ก็ตื่นเต้นมาก มนทิราซึ่งแอบฟังลูกสาวพูดโทรศัพท์กับเพื่อนหนุ่มจึงอดเตือนสติไม่ได้
“สัญญากับแม่ได้ไหมว่าจะให้อภัย เลิกคิดแค้น เลิกสืบเรื่องนี้ซะ”
“จะอภัยหรือไม่อภัยยังไงนัทก็ต้องขอรู้ความจริงก่อนค่ะแม่”
“ลูกจะอยากรู้ไปทำไม”
“รู้เพื่อนัทจะได้นอนตาหลับเสียทีไงคะ...แม่ไม่สงสารนัทเหรอคะที่ต้องฝันร้ายซ้ำๆโดยไม่รู้ว่าใครเคยทำร้ายนัท”
“แล้วถ้ารู้นัทจะทำยังไง...นัทจะไปฆ่าเขาเพื่อแก้แค้นอย่างงั้นเหรอ”
นัทธมนตอบคำถามแม่ไม่ได้ เพราะตัวเองก็ยังไม่รู้ว่าจะทำเช่นไรหากรู้ความจริง...
ooooooo
