ตอนที่ 6
กฤตย์ตัดสินใจพานัทธมนลงจากรถไปหาที่พักข้างทาง แสงจากไฟฉายกระบอกเล็กๆทำให้เธอตั้งสติได้มากและกุลีกุจอช่วยเขากางเต็นท์ที่บังเอิญติดรถมา สถาปนิกหนุ่มอาสาเฝ้ายามให้เธอนอนในเต็นท์ แต่เลขาฯสาวกลัวเขาไม่สบายเพราะอากาศเริ่มเย็นจึงคะยั้นคะยอให้เขาเข้ามานอนด้วยกัน
นัทธมนถือโอกาสสำรวจร่างกายเจ้านายหนุ่ม เมื่อเห็นเขามีรอยฟกช้ำตามตัวจึงช่วยทำแผลและทายา กฤตย์นั่งมองเธอเงียบๆพลางสงสัยว่าสายพานขาดเพราะพลังปีศาจของเธอหรือไม่
“คุณคงไม่ลงทุนแอบไปตัดสายพานรถหรอกจริงไหม”
คำถามทีเล่นทีจริงของเขาทำให้นัทธมนนั่งไม่ติด เฉไฉกลบเกลื่อน
“ดิฉันจะไปทำแบบนั้นทำไมล่ะคะ”
“นั่นสิ...เพราะถ้าเลือกได้คุณคงไม่อยากอยู่กับผมในสถานการณ์แบบนี้ คงเป็นผมมากกว่าที่ทำให้คุณลำบาก”
“ไม่ใช่ความผิดของใครทั้งนั้นแหละค่ะ”
สีหน้าของนัทธมนทำให้กฤตย์อดคิดถึงวรดาไม่ได้ พลันในหัวก็แล่นถึงอดีตอีกครั้งตอนเขาชวนเธอมานอนดูดาวในเขตรั้วบ้านเขา แน่นอนว่าวรดาอิดออด เขาต้องแกล้งบอกว่ามีข่าวดีอยากให้เธอรู้เป็นคนแรก
“ยังมีข่าวดีอะไรอีกเหรอคะ คนอย่างฉันยังจะมีข่าวดีอะไรได้อีก”
“มีสิ...เป็นข่าวดีของเราสองคน”
พูดจบก็ส่งตาหวานคว้ามือเธอมากุม
“เราหาผู้ใหญ่มาสู่ขอเธอได้แล้วนะ ท่านรองสมพงศ์ยอมเป็นเถ้าแก่ให้เรา...เราจะได้แต่งงานกันแล้วนะ”
วรดายิ้มกว้าง น้ำตาคลอด้วยความดีใจ กฤตย์ยกมือเธอมาจูบ
“เราบอกแล้วว่าไม่ได้หลอกเธอ เรารักเธอมากนะ จากนี้เราจะดูแลให้เธอมีแต่ความสุขที่สุด...เราสัญญา”
“ขอบคุณนะคะคุณกฤตย์”
“เรารักเธอนะ”
“ฉันก็รักคุณค่ะ”
สองหนุ่มสาวกอดจูบกันด้วยความรัก บรรยากาศอ่อนหวานในอดีตค่อยๆจางหายพร้อมรุ่งอรุณวันใหม่ในเต็นท์ข้างทางที่กฤตย์กับนัทธมนช่วยกันกาง สองหนุ่มสาวตื่นในอ้อมกอดของกันและกัน นัทธมนเขินมากต้องเสหลบตาคมของเจ้านายหนุ่มที่เฝ้ามองเธอด้วยความเอ็นดู
บรรยากาศยามเช้าของหลวงพระบางทำให้ทั้งกฤตย์กับนัทธมนไม่อยากกลับแต่เพราะมีกำหนดกลับกรุงเทพฯวันนี้ ทั้งสองจึงรีบเก็บของและโบกรถชาวบ้านไปส่งโรงแรม สีหนาทกับคำรณรออยู่แล้วด้วยสีหน้าเป็นกังวล เมื่อเห็นว่ากฤตย์กับนัทธมนปลอดภัยก็โล่งใจหายห่วง
ooooooo
แกมแก้วไม่ได้ดูแลแค่ออฟฟิศแทนกฤตย์แต่ถือโอกาสตรวจตราความเรียบร้อยในบ้านด้วย จนกระทั่งไปเจอหนังสือเจน แอร์ซึ่งมีลายมือพี่ชายเขียนถึง
วรดาในห้องนอนเขาก็ของขึ้นสั่งแม่บ้านเอาไปทิ้งทันที
“วรดา...แกตายไปแล้วก็ยังตามมาหลอกหลอนฉันไม่เลิก!”
กฤตย์ไม่รู้ว่าหนังสือของวรดาถูกน้องสาวนำไปทิ้ง มัวหลบสายตาจับผิดของสีหนาทที่สงสัยเรื่องเขากับนัทธมน










