ด้วยแรงอธิษฐาน
ตอนที่ 6
“ก็ในเมื่อเราถามเรื่องนี้กับพ่อแม่แล้วทำให้เขาทะเลาะกันก็ต้องถามจากน้าแก้วนี่ล่ะ”
“ทำไมถุงแป้งต้องอยากรู้เรื่องนี้ด้วยล่ะ ปล่อยให้เป็นเรื่องของนัทเขาไม่ดีกว่าเหรอ”
“ทำไมเราจะอยากรู้ไม่ได้ ก็เห็นเต้ยกับนัทชอบทำลับลมคมในกันนัก”
“มันไม่มีอะไรสำคัญหรอกน่า”
“ถ้าไม่สำคัญเต้ยกับนัทจะต้องสืบเสาะกันขนาดนี้ทำไม เราแค่อยากรู้ว่าคนคนนี้เขาเกี่ยวข้องกับครอบครัวของเรายังไง...ทำไมแค่เอ่ยชื่อวรดาขึ้นมาแล้วแม่ต้องหงุดหงิดขนาดนั้น”
ถุงแป้งคาใจจริงๆเพราะชื่อวรดาทำให้พ่อแม่ทะเลาะกันทุกครั้งที่ได้ยิน เต้ยหมดเหตุผลจะค้านได้แต่ตามเธอไปหาแกมแก้วที่มีสีหน้าตื่นตระหนกเมื่อได้ยินคำถามของหลานสาว
“เธอจะถามเรื่องวรดาไปทำไม ใครใช้ให้เธอมาถาม”
“ไม่มีใครใช้หรอกค่ะ ถุงแป้งถามเอง”
“จู่ๆก็ถามถึงคนที่ตายไปร่วมยี่สิบปี เธอมีอะไรในใจกันแน่”
เรื่องราวของวรดาเป็นเหมือนตะกอนค้างใจ
แกมแก้ว สีหน้าเกรี้ยวกราดของเธอทำให้เต้ยอยากลาก
ถุงแป้งกลับ แต่เพื่อนสาวไม่ให้ความร่วมมือแถมเล่าว่าพ่อแม่ต้องทะเลาะกันเพราะผู้หญิงชื่อวรดา
แกมแก้วยิ้มหยันเมื่อได้ยินเรื่องราวจากหลานสาว
“เธอคงยังไม่รู้สินะว่าเธอน่ะเกือบจะไม่ได้เกิดมาแล้วรู้ไหม”
“น้าแก้วหมายความว่าไงหรือคะ”
“ก็พ่อกับแม่เธอเกือบไม่ได้แต่งงานกันซะแล้วเพราะคนที่พ่อเธอหลงรักจริงๆก็คือแม่วรดาคนนี้แหละจ้ะ”
ถุงแป้งหน้าเจื่อนเพราะไม่เคยรู้ แกมแก้วเหยียดยิ้มเอ่ยเสียงเย็น “พ่อเธอน่ะเคยคบหาดูใจกับฉันเอง เธอก็คงเคยรู้ แต่จะบอกความจริงให้นะ...ผู้หญิงที่อยู่ในใจ
ของพ่อเธอจริงๆก็คือแม่วรดาคนนี้ต่างหากย่ะ”
ความจริงจากอดีตทำให้ถุงแป้งช็อกแต่แกมแก้ว
สะใจ
“เธอสองคนกลับไปได้แล้ว ฉันจะทำงาน”
“ถ้าพ่อรักวรดาแล้วทำไมถึงมาแต่งงานกับแม่”
“ก็ไปถามพ่อแม่เธอสิ บอกให้ออกไป! ฉันไม่อยากเสียเวลากับเรื่องไร้สาระของแม่วรดาอะไรนี่อีก”
ooooooo
สีหนาทพานัทธมนเดินเที่ยวในตัวเมืองหลวงพระบาง หญิงสาวผ่อนคลายลงมากและชื่นชมข้าวของรอบตัวด้วยสีหน้ามีความสุข สีหนาทพาเธอเข้าร้านขายเครื่องเงินเพื่อซื้อของที่ระลึก
“ดิฉันคงไม่เหมาะอะไรกับของพวกนี้หรอกค่ะ”
“เขาว่าอัญมณีกับผู้หญิงเป็นของคู่กันนะครับ”
“ดิฉันเลือกของพวกนี้ไม่เป็นหรอกค่ะ ของมีค่าพวกนี้มันเกินความจำเป็นสำหรับคนธรรมดาอย่างดิฉันน่ะค่ะ”
“แต่ผมก็อยากเป็นเจ้าบ้านที่ดีนี่ครับ คุณนัทเลือกอะไรสักอย่างเป็นของที่ระลึกสักหน่อยนะครับ”
นัทธมนคร้านจะปฏิเสธ เธอผละจากร้านเครื่องเงินไปเลือกเครื่องสานในแผงลอยข้างทางแทน
“ดิฉันเลือกชิ้นนี้ค่ะคุณสิงห์”
“คุณนัทแน่ใจเหรอครับ”
“ก็คุณบอกให้ดิฉันเลือกของสักชิ้นเป็นที่ระลึกไงคะ”
