ด้วยแรงอธิษฐาน
ตอนที่ 6
คนที่ผกาแล่นมาฟ้องเรื่องวรดาก็คือวารี ไม่ใช่แค่เพื่อเตือนอีกฝ่ายให้ดูแลลูกสาวดีๆแต่อยากเยาะเย้ยถากถางว่าวรดาทำตัวไม่ต่างจากแม่แท้ๆ
วรดาร้อนตัวและร้อนใจไม่อยากให้แม่คิดมาก พยายามแก้ตัวแต่ผกาก็ตัดบท “หยุดเถียงฉันเดี๋ยวนี้ โถ...ไม่รู้ตัวหรือไงว่าเป็นแค่เศษดิน นี่คงฝันหวานไปว่าคนระดับตากฤตย์เขาจะมาคบกับแกจริงๆอย่างงั้นสิ... นังโง่เอ๊ย!”
ถ้อยคำเหยียดหยามของผกาโดยเฉพาะกับแม่ทำให้วรดากัดฟันแน่น ผาณิตจ้องจับผิดอยู่แล้วตั้งท่าจะตบสั่งสอนพี่สาวคนละแม่ แต่วรดาไม่ใช่หมูในอวย
ยืนให้ตบง่ายๆ ผกาเห็นดังนั้นก็แกล้งพูด
“ไม่เอาผาณิต ตบมันไปมือเราก็เปื้อนเศษดินซะเปล่าๆ งั้นฉันไปก่อนนะวารี อย่าลืมล่ะ...สั่งสอนลูกสาวบ้าง อย่าให้ใครพูดได้ว่าวรดาเป็นเด็กที่แม่ไม่สั่งสอน”
วารีสะอื้นในอก ผกาสะใจแขวะตบท้าย “แต่เอ๊ะ! ฉันลืมไป แม่วารีจะเอาอะไรไปสอนลูกได้ล่ะ ในเมื่อ
แม่วารีเองก็เคยปล่อยเนื้อปล่อยตัวจนท้องป่องเพื่อหวังจะจับผู้ชายอยู่เหมือนกันนี่นะ”
อดีตขมขื่นของวรดาทำให้นัทธมนนอนกระสับ กระส่าย อารมณ์โกรธพลุ่งพล่านจนเผลอแสดงพลังพิเศษ
“พวกคนใจร้าย จะดูถูกเหยียดหยามกันไปถึงไหน เมื่อไหร่จะหยุดทำร้ายจิตใจกันสักที!”
ข้าวของในห้องพักลอยคว้างพร้อมแรงสั่นสะเทือนที่ทำให้กฤตย์เข้าใจว่าเกิดแผ่นดินไหว อารามเป็นห่วงสถาปนิกหนุ่มจึงถือวิสาสะเข้าห้องเลขาฯสาว สภาพห้องเละเทะ ข้าวของระเนระนาดทำให้เขาอึ้งมาก นัทธมน
รู้สึกตัวหลังจากนั้นไม่กี่อึดใจ แหวลั่นทันทีที่เห็นหน้าเจ้านายหนุ่ม
“คุณเข้ามาในห้องดิฉันได้ยังไง คิดจะทำอะไร”
“ผมไม่คิดจะทำอะไรคุณหรอก แต่เมื่อกี้มีแผ่นดินไหว ประตูมันเปิดเอง ผมเลยเข้ามาดู”
นัทธมนนิ่วหน้าเมื่อได้ยินว่าแผ่นดินไหว เธอกวาดตามองรอบตัวแล้วสำเหนียกได้ว่าพลังพิเศษของ
ตัวเองแผลงฤทธิ์อีกครั้ง กฤตย์มองท่าทางแปลกๆของเลขาฯสาวแล้วสงสัย
“นี่คุณไม่รู้สึกอะไรเลยหรือไง ห้องสะเทือนจนข้าวของหล่นกระจายขนาดนี้”
“คือ...ก่อนนอนดิฉันกินยาแก้ปวดหัวไปน่ะค่ะ ก็เลยหลับสนิทไม่รู้สึกอะไรเลย”
กฤตย์ไม่เชื่อคำแก้ตัวของเลขาฯสาวนัก ยิ่งเมื่อกลับห้องแล้วพบว่าข้าวของยังอยู่ที่เดิมยิ่งสงสัย...หรือว่านัทธมนจะมีพลังปีศาจอย่างที่ปณิตาเคยบอก...
ooooooo
ถุงแป้งทำตามที่รับปากเต้ยคือช่วยสืบเรื่องวรดาจากคนรอบตัว เริ่มจากพ่อแม่ที่น่าจะรู้จักผู้หญิงชื่อวรดา แต่เมื่อเกตุมณีได้ยินชื่อวรดาจากปากลูกสาวก็ของขึ้นแหวใส่ปิติทันที
“ผมเปล่านะ คุณอย่าเอาผมไปเกี่ยวข้องกับวรดาได้ไหม”
“ใครเอาคุณไปเกี่ยวข้องกัน...ตัวคุณเองสิไม่ว่าที่เข้าหาแม่วรดานั่น”
