ด้วยแรงอธิษฐาน
ตอนที่ 6
“คุณเกตุ...เลิกพูดเรื่องนี้ซะทีเถอะ มันเป็นอดีตไปนานแล้ว”
“เป็นอดีตงั้นเหรอคุณปิติ แต่ในหัวฉันมันยังเป็นปัจจุบัน ฉันไม่มีวันจะลืมชื่อนี้”
“พอกันที! ถ้าคุณพูดเรื่องนี้ขึ้นมาอีกผมจะไม่ทนแล้วนะ”
“ทำไม! คุณจะทำอะไร ฉันจะเกลียดหรือจะชอบใครฉันต้องขออนุญาตคุณก่อนหรือไง”
ปิติเหลืออดหุนหันออกจากบ้าน เกตุมณีไม่ยอมจบตามไปเอาเรื่อง
“คุณจะเดินหนีฉันแบบนี้ไม่ได้นะคุณปิติ”
“แล้วจะให้ผมทำยังไง ให้ทะเลาะกันต่อหน้าลูกอย่างงั้นเหรอ”
“ทุกครั้งที่เอ่ยชื่อแม่วรดานั่นคุณจะต้องคอยปกป้องมันเหมือนมันสำคัญกว่าฉัน”
“ปัดโธ่คุณเกตุ...วรดาเขาจะไปสำคัญกว่าคุณได้ยังไง”
“แม่นั่นก็สำคัญกว่าฉันเสมอมา คุณยอมรับไหมล่ะว่าที่คุณมารักกับฉันก็เพราะคุณโดนแม่วรดานั่นปฏิเสธมา”
เกตุมณีวีนเหวี่ยงไม่เลิก ปิติอยากเป็นบ้าโบกมือให้หยุดพูด
“พอทีคุณเกตุ หยุดพูดเหลวไหลเถอะน่า”
“ฉันพูดความจริง ถ้าแม่นั่นรับรัก คุณก็คงไม่เห็นหัวฉันหรอก”
“ไม่เอาน่ะคุณเกตุ”
“หรือคุณจะบอกว่าไม่จริง พอรู้ว่าแม่วรดาไม่เอาคุณ คุณถึงหันมามองฉัน”
“หยุดได้แล้ว...วรดาเขาตายไปยี่สิบปีคุณยังจะขุดคุ้ยเรื่องเขาไปเพื่ออะไร”
ถุงแป้งเห็นท่าไม่ดีพยายามห้ามไม่ให้พ่อแม่ทะเลาะกันแต่ไม่ค่อยได้ผล ปิติถอนใจยาวก่อนยืนยันกับภรรยา “ผมอยู่กับปัจจุบันไม่ได้อยู่กับอดีต ปัจจุบันของผมคือลูกเมียคือคุณกับถุงแป้ง เราอย่าทะเลาะกันเพราะคนที่ตายไปนานแล้วเลยนะคุณเกตุ”
“ถึงจะตายไปแล้วแต่ก็ยังอยู่ในหัวฉัน วรดา...เธอหยุดมาตามหลอกหลอนฉันเสียที!”
ooooooo
ระหว่างที่ถุงแป้งกับเต้ยสืบหาความจริงเรื่องวรดา กฤตย์จับสังเกตนัทธมนทุกฝีก้าว เหตุการณ์ประหลาดในห้องพักของเธอทำให้เขาอยากพิสูจน์อะไรบางอย่าง...
คำรณผู้ช่วยสีหนาทมารับกฤตย์กับนัทธมนที่โรงแรมแต่เช้าและพาไปวัดเชียงทอง สถานที่ท่องเที่ยวมีชื่อเสียงของหลวงพระบาง กฤตย์ชอบใจมาก ใช้กล้องถ่ายภาพสถาปัตยกรรมในวัดเพื่อหาแรงบันดาลใจออกแบบรีสอร์ตให้สีหนาท คำรณปลื้มใจที่ลูกทัวร์เฉพาะกิจมีความสุข
“คุณกฤตย์เป็นสถาปนิกคงจะชอบวัดนี้”
“ชอบสิครับ...สมัยเรียนอาจารย์ผมเคยเล่าว่า
วัดเชียงทองเป็นสถาปัตยกรรมแบบล้านช้างที่งดงามสมบูรณ์ที่สุด”
“ใช่ครับ...เป็นโชคดีที่ยังเหลือรอดมาได้ตั้งเกือบห้าร้อยปีโดยไม่ถูกทำลายไปเสียก่อน”
นัทธมนชอบบรรยากาศในวัดนี้เหมือนกัน ถือโอกาสไหว้พระและทำบุญ กฤตย์ขอทำบุญด้วยแต่เธอปฏิเสธ
