บ่วงนฤมิต
ตอนที่ 1
วันต่อมาขวัญอุมากับลูกปลาไปที่ห้องสตูดิโอสำหรับซ้อมบท ซึ่งมีคเชนทร์ผู้กำกับ ดาวรายผู้ช่วยของคเชนทร์ ตวงเป็นธุรกิจกอง และอรนภา รออยู่ก่อนแล้ว พอขวัญอุมาเดินเข้ามา คเชนทร์ร้องทักอย่างยินดี
“อ้า...มาแล้ว ขวัญอุมา...เธอนี่ตัวสำคัญ ชูรสของเรื่องเลยทีเดียว”
“โธ่เอ๊ย...” ขวัญอุมาเอ่ยน้ำเสียงปกติ “นึกว่าใครเล่น อรนภาเอง มือขนาดเอ้-อรนภาเล่นทำไมต้องอ่านบทก่อน”
“พระเอกของเราน่ะสิ ปกป้อง เขาตื่นเต้นที่จะปะทะกับนางเอกชั้นนำสองคน เลยอยากอ่านบทกันก่อน พี่ว่าก็ดี ไปหน้าเซตแล้วงานจะได้เร็ว” คเชนทร์เอ่ย
ปกป้องลุกขึ้นมาทำท่าจะทักทายแต่ไม่ทันพูดอะไร ขวัญอุมาก็ถามคเชนทร์ขึ้นก่อนว่าตกลงจะให้ตน เล่นเป็นตัวไหน ตวงบอกว่าตามที่แจ้งลูกปลาไปแล้วคือคุณขวัญรับบทโฉมเฉลา ลูกปลาร้อนตัวร้อง
“อ้าว...ก็ที่เจ๊บอกขวัญแล้วไงว่าขวัญเป็นโฉมเฉลา”
ขวัญอุมานั่งลงถอนใจเฮือกก่อนถามคเชนทร์ว่ายังไม่อ่านได้ไหม เพราะตนอยากคุยกับพี่คเชนทร์เรื่องบทก่อน เพราะอ่านไปสองสามรอบทั้ง 5 ตอนแล้วตนรู้สึกว่ามันมีปัญหา คเชนทร์เริ่มหงุดหงิดแต่พยายามปรับอารมณ์บอกว่าเดี๋ยวคุยกันเลย ลองอ่านให้ตนฟังสักฉากสองฉากก่อนนะ
ลูกปลารู้อารมณ์ของขวัญอุมา ลุกขึ้นส่งบทให้หันหลังให้ทุกคน ทำปากขมุบขมิบบอกขวัญอุมาว่า
“อ่านไปก่อน อย่าเยอะ”
อรนภากับขวัญอุมานั่งถือบทใกล้กัน คเชนทร์นั่งห่างออกไปมีผู้ช่วยนั่งรายล้อมดูทั้งสองซ้อมบทกัน
ในบทเรื่องรอยอดีตนี้ ขวัญอุมาแสดงเป็นโฉมเฉลาและอรนภาแสดงเป็นพิมพ์แขเพื่อนสนิท โฉมสาบานว่าจะเป็นเพื่อนและดูแลปกป้องแขในทุกเรื่องตลอดไป แขดีใจที่โฉมพูดอย่างนี้ มิเสียดายที่เรียนจบ ม.8 แล้วกลับมาเป็นครู ขอให้โฉมช่วยตนด้วย ตนอยากเรียนสูงๆ อยากเรียนมหาวิทยาลัย
“จ้ะ นี่ถ้าโฉมไม่มีแม่เป็นแค่คนขายผัก โฉมก็คงได้เข้ามหาวิทยาลัยกับเขาเหมือนกัน แต่โฉมต้องกลับมาทำงานที่ศรีราชานี่”
“โฉมอย่าน้อยใจไปเลยนะ ขาดเหลืออะไรบอกแข โฉมช่วยแขเรื่องเรียน แขก็จะช่วยโฉมในเรื่องอื่น”
แขทำมือหยิบของจากกระเป๋ากางเกงยื่นให้โฉม “นี่จ้ะ เงินนิดหน่อย โฉมจะได้ไม่ต้องลำบาก”
