บ่วงนฤมิต
ตอนที่ 1
อรนภาทำเชิดไม่รู้ไม่ชี้ ลูกปลาสำทับแต้วแร้วว่าชัดแล้วใช่ไหม หวังว่าคงเข้าใจ แต้วแร้วฉอดๆใส่ว่าคนจัดงานเอารางวัลมาให้ก็ทำเป็นหยิ่งไม่รับ เลยกลายเป็นคนสนิทของสองฝ่ายปะทะกันแทน ขวัญอุมาตัดบท ถามอรนภาว่ามีอะไรสงสัยอีกไหม อรนภาขยับยิกๆ ถูกฉายฉานจับแขนไว้เชิงเตือนไม่ให้พูด ขวัญอุมาบอกว่าถ้าเคลียร์แล้วก็ชวนลูกปลากลับกัน อรนภามองหน้าแต้วแร้วให้ตามไป
ooooooo
ขวัญอุมาเดินมากับลูกปลา พอมาถึงบริเวณล็อบบี้หน้าสถานีมีนักข่าวมาดักรออยู่เต็ม แต้วแร้วแทรกตัวตามขวัญอุมาออกมา พอขวัญอุมาก้าวออกจากประตู นักข่าวก็กรูกันเข้าห้อมล้อมเบียดลูกปลาทะลักออกไป
ประโคม นักข่าวรุ่นใหญ่ที่ใครๆเรียก “พี่ประโคม” ยิงคำถามทันที
“ขวัญ...ทำไมขวัญถึงไม่ยอมรับรางวัลนี่ล่ะครับ... ประท้วงกรรมการเหรอครับ”
“เหตุผลขวัญกล่าวไปแล้วไงคะ...เป็นการทำความเข้าใจจากมุมมองของนักแสดงมากกว่าค่ะ” นักข่าวอีกคนถามว่าคิดว่าจะมีผลกระทบอะไรหลังจากนี้ไหม “จะมีผลกระทบหรือคะ ขวัญแค่มีความเห็นในสิ่งที่มากระทบกับขวัญแค่นั้นค่ะ เป็นมุมมองทางวิชาชีพ”
“แต่อาจเป็นการหมิ่นรางวัล หมิ่นกรรมการและสังคมไทยนะครับ” ประโคมตั้งประเด็น
“เราแค่เสนอความคิดเห็น ความเชื่อของเราค่ะ อย่ามายัดเยียดข้อกล่าวหา”
“ก็ที่ไม่รับรางวัลเนี่ยถือว่าดูหมิ่นรางวัล”
“อย่ายัดเยียดความเชื่อของตัวเองมาให้เป็นความเชื่อของสังคมค่ะ พอแล้วนะคะ ขวัญจะกลับแล้ว”
นักข่าวอีกคนถามว่าหรือคุณไม่ยอมรับว่าเรื่องนี้คุณรับเป็นบทรอง ขวัญอุมาตัดบทว่าไม่พูดแล้วและขอตัวกลับเลย ลูกปลาดึงขวัญอุมาฝ่านักข่าวออกไปขึ้นรถลีมูซีนที่คอยอยู่ออกไปทันที
แต้วแร้วยืนมองอย่างหมั่นไส้ พอกลับเข้าไปก็เล่าฉอดๆให้อรนภาฟังว่า
“กร้าวใส่พี่ประโคมเลยฮ่ะคุณเอ้”
“ตายจริง ไม่นึกเลยว่ายัยขวัญจะแรงขนาดนี้ นี่คงแตะต้องไม่ค่อยได้นะคะ”
“ขวัญเขาไม่ค่อยมีอะไรหรอก แต่เขาเป็นตัวของตัวเองสูงและมีจุดยืนของตัวเองในทุกเรื่องเสมอ” ฉายฉานพูดในมุมมองของตัวเอง อรนภาถามอย่างหมั่นไส้ว่าจะดีไปถึงไหนออกตัวให้คนอื่นอยู่เรื่อย “เพื่อนร่วมอาชีพกันน่ะครับ รักกันไว้เถอะ ผมต้องขอเข้าไปดูด้านในก่อนนะครับ อยากรู้ว่ารายการเขาไปถึงไหนแล้ว และเราต้องทำอะไรต่ออีกไหม”
“ฝากฉายดูด้วยนะคะ เอ้นั่งรอตรงนี้ก็แล้วกัน”
“ครับ มีอะไรคืบหน้าผมจะมาบอก เอ้นั่งพักตรงนี้ก่อน”
