บ่วงนฤมิต

พอขึ้นไปเห็นห้อง ปภาคินชมว่าสวยมาก วรดาอวดพี่ชายว่าพอแม่รับเมลว่าพี่ใหญ่จะเดินทางกลับบ้านแม่ก็จัดเตรียมห้องใหญ่เลย เพิ่งเสร็จเรียบร้อยเมื่ออาทิตย์ที่แล้วนี่เอง

วรดาบอกพี่ชายว่าตนอยากเป็นผู้ชายเหมือน

พี่ใหญ่อยากไปเรียนเมืองนอกบ้าง แต่แม่บอกว่าไม่ต้องไป

เป็นลูกผู้หญิงเรียนเท่านี้ก็มากแล้ว ปภาคินถามว่า

เรียนชั้นไหนแล้ว วรดาบอกว่าชั้น 7 จะขึ้นชั้น 8 แล้ว แล้วก็จะต้องเลิกเรียน

ปภาคินบอกว่าเรียนมหาวิทยาลัยก็ได้ ไปเรียนในพระนคร วรดาบอกงอนๆว่า

“แม่ไม่ให้ไปหรอก”

“ไม่ต้องเรียนหรอก ลูกผู้หญิงประเดี๋ยวก็แต่งงานมีลูกมีผัวแล้วจะเรียนไปทำไม พวกครูที่โรงเรียนยังจบแค่ชั้น 8 เอง”

วรดาบุ้ยใบ้กับพี่ชายเชิงฟ้องว่าเห็นไหม...เห็นไหม...

ooooooo

ปภาคินขับรถมาส่งวรดาที่โรงเรียน พอวรดาลงจากรถก็เจอฉัตรชนกกับธนากรเข็นรถจักรยานตามกันออกมาหน้าโรงเรียน ฉัตรชนกมองวรดาอย่างแปลกใจถามว่าทำไมมาเอาเวลานี้

“ครูขา พี่ชายของหนูเพิ่งกลับมาจากอังกฤษค่ะ” วรดาผายมือไปยังปภาคิน ฉัตรชนกยกมือไหว้ ถาม

วรดาว่ากลับมาถึงวันนี้หรือ “กลับมาตั้งแต่เมื่อวานนี้แล้วค่ะ แต่เมื่อเช้าพี่เอาของฝากมาแจกเลยตื่นเต้น กว่าจะกินข้าวเช้ากันเสร็จ สายเลยค่ะ”

วรดายกมือบ๊ายบายปภาคินที่กำลังเดินไปที่รถ หันมาไหว้ฉัตรชนกแล้วเดินเข้าโรงเรียน ธนาบอกฉัตรชนกว่าไม่ยักรู้ว่าวรดามีพี่ชาย ฉัตรชนกบอกว่าไปเรียนที่อังกฤษตั้งแต่ยังเล็กเห็นว่าเรียนหมอ คุณพ่อ

คุณแม่คงดีใจ เห่อน่าดู ธนาถามว่าเหมือนกับน้านวลดีใจตอนฉัตรกลับมาศรีราชาใช่ไหม

“แน่ล่ะสิ...ลูกห่างไปเรียนเป็นสิบปี กลับมาพ่อแม่ก็ต้องดีใจ”

ธนาเร่งให้รีบไปไปรษณีย์กันเถอะเดี๋ยวจะกลับไม่ทัน ขากลับยังต้องเอาหนังสือกลับมาด้วยไม่รู้ว่าจะขนมาได้หมดไหมเพราะเรามีแค่จักรยานไม่ใช่รถยนต์ แล้วทั้งสองก็ขี่จักรยานออกไปด้วยกัน

ที่หน้าโรงเรียน กนกแขในชุดนักเรียนโผล่มองตามฉัตรชนกกับธนาที่ขี่จักรยานไปด้วยกันอย่างหมั่นไส้

กนกแขไปยืนคอยวรดาที่ทางเดินเข้าห้องน้ำ

ยิ้มให้วรดาถามว่าครูฉัตรเขารักกับครูธนาหรือ วรดา

บอกว่าตนไม่ทราบแต่ทั้งสองเช่าบ้านอยู่ใกล้กัน