ไลฟ์สไตล์
100 year

นิยายไทยรัฐ

สะใภ้อิมพอร์ต

SHARE

ลิซ่าตื่นขึ้นตอนเช้าวันถัดมาในสภาพมึนหัวจากการดื่มหนักเมื่อคืน เห็นตัวเองยังอยู่ในชุดเจ้าสาวแถมนอนอยู่บนเตียง ครุ่นคิดหนักเข้ามานอนในนี้ได้อย่างไร

สักพักก็พอจำได้คลับคล้ายคลับคลา เธอรีบลุกไปเข้าห้องน้ำ ไม่นานนักลิซ่าซึ่งอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเรียบร้อยเดินลงมาเห็นอาหารเช้าวางอยู่บนโต๊ะอาหารพร้อมกาแฟหอมกรุ่นก็ยิ้มพอใจ

“อย่าบอกนะว่าคุณดลเตรียมอาหารเช้าไว้ให้เรา น่ารักเหมือนกันนะเนี่ย” พูดจบลิซ่าเข้าไปหยิบแก้วกาแฟจะดื่ม ดลเดินออกมาเห็นพอดี สั่งให้วางลงเดี๋ยวนี้ เธอถือถ้วยกาแฟค้างหันมองตามเสียงเห็นเขาเดินหน้าตาเอาเรื่องมาดึงถ้วยกาแฟจากมือเธอ

“อ้าว ไม่ได้ชงให้ฉันเหรอ”

“เปล่า อยากกินก็ไปทำเอง” ดลนั่งลงกินอาหารเช้า ลิซ่ามองๆก่อนเอื้อมไปหยิบขนมปัง เขาตีมือเพียะ

“โอ๊ย...งกอ่ะ ขอกินขนมปังแผ่นนึงไม่ได้เหรอไง คุณมีตั้งสามแผ่น”

“ไม่ได้ อาหารเช้าของผมต้องไข่ลวกสองฟอง ขนมปังสามแผ่น”

“เว่อร์” แขวะเสร็จลิซ่าขยับจะไป แต่นึกสนุกขึ้นมาหันกลับมาหยิบขนมปังยัดใส่ปากเคี้ยวตุ้ยๆ เขาสั่งให้เธอคายออกมา เธอไม่ยอมคาย ยัดขนมปังที่เหลือใส่ปากจนหมด แถมรีบกลืนอีกต่างหาก แล้วอ้าปากกว้างให้เขาดูว่าเธอกินเกลี้ยงแล้ว เขาเอ็ดเสียงเขียวว่าไม่ขำ เธอหุบปากแทบไม่ทัน

“คุณลิซ่า ผมขอให้คุณทำความเข้าใจซะใหม่ การที่คุณแต่งงานกับผมไม่ได้หมายความว่าคุณจะเป็นคุณนายนั่งชี้นิ้วสั่งแล้วมีคนทำให้ คุณต้องทำทุกอย่างด้วยตัวเอง ผมไม่ให้คุณอยู่สบายๆแน่” ดลว่าแล้วยื่นหนังสือสัญญาให้ บอกเธออ่านให้ละเอียดก่อนเซ็น

“สัญญาว่าจ้างชั่วคราว ข้าพเจ้า นางสาวอลิสา งามทรัพย์ดี ขอทำสัญญากับนายดล รักษาไพร ข้าพเจ้าจะมาทำหน้าที่เป็นภรรยาของนายดล รักษาไพร นับตั้งแต่วันนี้โดยไม่ขาดตกบกพร่องเป็นระยะเวลาหกเดือน ข้าพเจ้าจะได้รับผลตอบแทนอีกหนึ่งแสนบาทถ้วนต่อเดือน รวมทั้งค่าใช้จ่ายอื่นๆ แต่ถ้าหากข้าพเจ้าทำหน้าที่ไม่ครบถ้วนสมบูรณ์ จะถูกหักเงินเดือน 30%” อ่านจบลิซ่ามองเหล่ดล

“อยากขอบคุณผมขึ้นมาเลยใช่ไหม ที่ผมใจดีให้เงินเดือนคุณตั้งหนึ่งแสนเลยนะ”

นอกจากจะไม่ขอบคุณ ลิซ่ายังบอกว่าเงินเดือนที่ให้น้อยเกินไปเมื่อเทียบกับการที่เธอต้องแต่งงานกับผู้ชายกากๆอย่างเขา ดังนั้นเขาต้องเพิ่มเงินเดือนให้เธอเป็นสามแสนบาทต่อเดือน ห้ามต่อรองเด็ดขาด เขาด่าสวนว่ายัยงก เธอยืนยันไม่ได้งก หากเขาคิดดูให้ดี การที่เธอต้องมาอยู่กินกับเขาที่นี่ทำให้เธอขาดรายได้ไปตั้งหกเดือน เธอจบปริญญาโทจากอังกฤษสาขาดิจิตอลมาร์เกตติ้ง ซึ่งหากทำงานต้องได้เงินเดือนหกหลักอยู่แล้ว

“ก็ถือว่าคุณจ้างฉันก็แล้วกัน คิดแบบนี้จะได้สบายใจทั้งสองฝ่าย ถ้าไม่ตกลงก็ไม่เซ็นนะ” ลิซ่าคืนเอกสารให้ ดลไม่มีทางเลือกจำต้องตกลงตามที่เธอต้องการ ลิซ่ายังมีข้อแม้อีก ขอเป็นคนร่างสัญญาฉบับใหม่เอง

ooooooo

จากนั้นไม่นาน ลิซ่าปรินต์สัญญาก่อนแต่งงาน ที่เพิ่งร่างเสร็จให้ดลอ่าน

“ข้าพเจ้า นายดล รักษาไพร ขอทำสัญญากับนางสาวอลิสา งามทรัพย์ดี ว่าข้าพเจ้าจะจ่ายผลตอบแทนให้นางสาวอลิสา สามแสนบาทถ้วนต่อเดือนในฐานะภรรยา รวมทั้งค่าใช้จ่ายอื่นๆ แต่ถ้านางสาวอลิสา ทำหน้าที่บกพร่องจะถูกปรับ 30% ของเงินเดือน กลับกันถ้าหากข้าพเจ้าไม่ทำตามกฎต่อไปนี้

ข้อ 1 นายดลห้ามแตะเนื้อต้องตัวนางสาวอลิสา ยกเว้นการปรากฏตัวต่อหน้าสาธารณชนเท่านั้น

ข้อ 2 นายดลกับนางสาวอลิสา ต้องแยกที่นอนกันถึงแม้จะอยู่ห้องเดียวกัน

ข้อ 3 นายดลห้ามทำร้ายนางสาวอลิสา ด้วยคำพูด ข้าพเจ้ายินดีจ่ายค่าปรับให้นางสาวอลิสา ครั้งละแปดหมื่นบาท” ดลอ่านจบมองหน้าลิซ่าทึ่งในความเขี้ยว เธอยื่นปากกาให้เขาเซ็น เมื่อเซ็นสัญญาครบถ้วนทั้งสองฝ่าย ดลแย่งเอกสารไปถือไว้จะขอเก็บเอง

“เอาล่ะ คราวนี้ก็จะได้เริ่มหน้าที่ของภรรยาสักที” ดลยิ้มเจ้าเล่ห์...

ลิซ่าอุตส่าห์ขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้าชุดหรูดูดี สวมรองเท้าส้นสูงราคาแพงคู่ละหมื่นบาทเพื่อทำหน้าที่ภรรยา โดยไม่รู้เลยว่างานในหน้าที่ที่ดลว่าคืองานขัดพื้น เขาแนะให้กลับไปเปลี่ยนเสื้อแต่เธอดื้อดึงไม่ยอมเปลี่ยน แนะให้เปลี่ยนจากส้นสูงไปสวมรองเท้ายางที่วางอยู่หน้าคอกวัว เธอก็ไม่ยอมเปลี่ยนอ้างไม่ชอบสวมรองเท้าซ้ำกับใคร แล้วลงมือขัดพื้นทั้งที่สวมชุดหรู รองเท้าส้นสูง

สั่งงานเสร็จ ดลไปหาหมอหมีที่ยืนดูอยู่ไม่ห่างกันนัก หมอหมีทักท้วงเขาไม่ทำกับลิซ่าเกินไปหรือ เขาไม่เห็นจะทำเกินไปตรงไหน เป็นภรรยานายดลจะมานั่งกินๆนอนๆไม่ได้ ไม่สมศักดิ์ศรีเจ้าของฟาร์ม หมอหมีว่ามีวิธีอื่นที่ไม่ใช่แบบนี้ เขามองลิซ่าที่กำลังขัดคอกวัวที่มีวัวเดินไปเดินมาพลางร้องยี้ทั้งกลัวทั้งเหม็นก็หัวเราะในลำคอ หมอหมีเห็นท่าทางของเพื่อนรักก็ดักคอว่าเขามีแผนบางอย่างในใจใช่ไหม

“สมกับที่แกเป็นเพื่อนรัก รู้ใจสุดๆ ฉันจะทำให้ยัยลิซ่าหย่ากับฉันให้ได้”

“เดี๋ยวๆๆ เพิ่งแต่งงานเมื่อวาน วันนี้จะหย่ากันแล้ว เร็วไปไหม”

“ยิ่งเร็วยิ่งดี แค่วันเดียวฉันก็จะทนไม่ไหว แกรู้ไหมเมื่อคืนยัยนั่นเมาไร้สติ ยึดเตียงของฉัน แถม...” ดลนึกถึงสิ่งที่ลิซ่าทำกับเขาเมื่อคืนก็ยิ่งแค้นใจ ตอนนั้นที่เธอคว้าตัวเขามากอดเพราะคิดว่าเขาเป็นหมาของเธอที่ชื่อบีเวอร์ นอนเอาขาก่ายมาบนตัวอีกต่างหาก แถมนอนกรนเสียงดังน่ารังเกียจสุดๆ หมอหมีฟังเรื่องที่เขาเล่าก็บอกให้อดทนเอาหน่อย อีกหกเดือนเท่านั้น ถ้าแม่ของเขาตายเขาก็หย่าได้ ดลมองอีกฝ่ายขวับ


นิยายแนะนำ

บันเทิงไทยรัฐ

บาปอยุติธรรม EP.10 ชิดตะวัน เชื่อใจและมั่นใจ ว่าปลายฝนจะอยู่ข้างเขา

บาปอยุติธรรม EP.10 ชิดตะวัน เชื่อใจและมั่นใจ ว่าปลายฝนจะอยู่ข้างเขา
19 เม.ย. 2564

13:55 น.

คุณอาจสนใจข่าวนี้

thairath-logo

ApplicationMy Thairath

ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
Trendvg3 logo
วันจันทร์ที่ 19 เมษายน 2564 เวลา 18:52 น.