ชาติ ลำชี
ตอนที่ 6
ท่าทางของลูกสาวทำให้สัญชาตญาณคนเป็นพ่อได้กลิ่นแปลกๆ แต่ไม่อยากเซ้าซี้ให้ไก่ตื่นเลยเสเปลี่ยนเรื่องถามถึงเจ้าหน้าที่ป่าไม้ทั้งสองคนที่ได้ยินมาว่าบาดเจ็บไม่น้อย ได้ผล...สาลินีลืมเรื่องชาติรีบบอกปัด
“พ่ออย่าคิดอะไรเลย เรื่องมันไม่มีอะไรจริงๆ”
ศุภชัยหรี่ตาไม่ไว้ใจ “ไม่ใช่ว่าไอ้ชาติมันคิดจะข่มเหงลูกกลางป่า แล้วป่าไม้เห็นและเข้ามาช่วยเลยได้รับบาดเจ็บ แต่ลูกไม่อยากให้เรื่องอื้อฉาวเลยบอกว่าไม่มีอะไร”
“ไปกันใหญ่แล้ว นี่ถ้าไม่เชื่อคำพูดของสาแล้วจะถามทำไมคะ พ่อไม่ไว้ใจสาตั้งแต่เมื่อไหร่คะเนี่ย”
“เฮ้ย...ถ้าไม่มีอะไรทำไมต้องโกรธขนาดนี้”
ooooooo
ท่าทีพิรุธของลูกสาวคนเดียวทำให้ศุภชัยหรือลุงเอ๋ทนเก็บความสงสัยไม่ไหวต้องไปลากคอชาติมาซักไซ้ โดยเฉพาะเรื่องความรู้สึกของอีกฝ่ายที่มีต่อสาลินี
แต่ศุภชัยคงตั้งท่าจับผิดมากเกินไปจึงเข้าใจผิดคิดว่าการเจาะไข่แดงที่ชาติพูดหมายถึงการล่วงเกินลูกสาวคนเดียว สาลินีตกใจมากเมื่อชาติวิ่งมาหาแหกปากให้ช่วยเพราะถูกลุงเอ๋เอามีดปังตอไล่ฟัน ศุภชัยอาละวาดอย่างบ้าคลั่งด้วยเข้าใจว่าลูกสาวคนเดียวถูกชาติเจาะไข่แดง
สาลินีหน้าแดงก่ำ โพล่งลั่น “มันไม่มีอะไรทั้งนั้น ลุงไปเอาอะไรมาพูด”
“ก็มันบอกตอนมันหลงป่ากับหมอสา มันโจ๊ะไข่แดงไปแล้ว”
ชาติยกมือกุมขมับก่อนอธิบายเซ็งๆ “เออสิ...ผมหมายถึงไข่เป็ดโว้ย ติดตัวมา ก็มันหิวเลยปิ้งไข่กินกัน”
คำว่าไข่เป็ดทำให้ทุกอย่างกระจ่าง ศุภชัยหน้าเจื่อนเพราะความเข้าใจผิดของตัวเอง สาลินีรู้สึกผิดกับชาติมากที่ต้องเดือดร้อนกับความผิดที่ไม่ได้ก่อ ชาติไม่ถือสาและเข้าใจความรู้สึกอิลักอิเหลื่อของเธอดี
พฤติกรรมของชาติรบกวนหัวใจสาลินีอย่างบอกไม่ถูก ทั้งเรื่องเขาคอยปกป้องและห่วงใยเธอเสมอและเรื่องที่เขามีสภาพเหมือนเป็นนักฆ่าในป่าเมื่อยามคับขัน แพทย์สาวไม่แน่ใจว่าเขาเป็นคนแบบไหนแต่ใจที่ถลำลึกไปกับเขาเกือบครึ่งทำให้คิดว่าจะต้องหาทางรู้ความจริงเกี่ยวกับเขาให้ได้
ชาติก็นอนไม่หลับเพราะแววตาคลางแคลงใจของสาลินี แม้เธอจะไม่ค่อยกลัวเขาเหมือนตอนอยู่ในป่าแต่ก็ไม่อาจมั่นใจได้เพราะรู้ดีว่าตัวเองมีความลับมากมายเหลือเกิน
ภาพความทรงจำวัยเด็กของชาติฉายชัดอีกครั้งในหัว ตอนเขาได้เห็นพ่อยิงปืนครั้งแรก เสียงปืนดังสนั่นทำให้เขายกมืออุดหู พ่อของเขามองมานิ่งๆและยื่นปืนให้ลองจับ
“ไม่ต้องกลัว โตขึ้นจะได้ยิงปืนเป็น”
“ไม่เอา ผมไม่อยากยิงใคร”
“ถ้าไม่ต้องยิงใครมันก็ดี แต่บางครั้งเราก็เลี่ยงไม่ได้”
เด็กชายชาติสั่นหน้า พ่อจึงแกล้งถาม “สมมติว่ามีผู้ร้ายจะมาทำร้ายแม่ ชาติมีปืนอยู่ ชาติจะยิงผู้ร้ายไหม”
คำถามนั้นทำให้เด็กชายชาติคิดหนักและพ่อของเขาก็รู้ดี
“บางครั้ง...เราก็ต้องเลือกว่าจะอยู่เฉยๆดูคนดีถูกทำร้ายหรือเราจะปกป้องคนดี...ถ้าเราเลือกจะปกป้องคนดี เราก็อาจจะต้องทำร้ายคนเลว...ชาติต้องเลือกว่าอยู่ดูเฉยๆหรือจะลงมือปกป้อง”
“ผมจะปกป้องคนดีครับ”
เด็กชายชาติเดินมาหยิบปืนในมือพ่อ พ่อของเขามองมานิ่งๆจับบ่าให้กำลังใจ
“สมกับที่เป็นลูกพ่อ...ถ้าเราไม่ทำก็ไม่มีใครทำ”
ชาติดึงตัวเองจากอดีต พึมพำถึงสาลินี
“แต่ถึงคุณสาจะกลัวผม...ผมก็หวังว่าคุณสาจะเข้าใจผมนะ”
ooooooo
เสือโบกในคราบกำนันบุญยังคิดไม่ตกเรื่องวิธีถอดความบันทึกรายชื่อสายลับของพี่ชายฝาแฝด โจรหนุ่มเก็บไปคิดจนฝันร้ายว่าเต็งกี่บุกมาฆ่าเขาถึงบ้าน
ความฝันอันโหดเหี้ยมทำให้เสือโบกหลอนจัด หงุดหงิดจนใครก็เข้าหน้าไม่ติด จนกระทั่งบัวหลวงเข้ามาเก็บข้าวของในห้องทำงานและเอ่ยแซวเขาขำๆ
เรื่องวิธีเขียนแบบกลับด้านในกระจก!
คำบอกเล่าซื่อๆของบัวหลวงลูกสาวคนโตของกำนันบุญพี่ชายฝาแฝดทำให้เสือโบกถอดรายชื่อสายลับในบันทึกได้เกือบทั้งหมด และเขาก็ไม่รอช้าจะนำรายชื่อสายลับจากองค์กรต่างๆไปให้เต็งกี่
“นี่คือรายชื่อของพวกสายลับส่วนใหญ่ของทางการที่แฝงตัวในเขตอุบลราชธานี”
