ยอดรักนักรบ

“หมวดครับ ไอ้โรคเพี้ยนนี่มันติดกันได้ไหมอ่ะ ผมกำลังสงสัยว่าไอ้หมึกมันติดมาจากผู้กองแหงๆ” จ้อแซว

“ไอ้จ้อเดี๋ยวโดนเตะปาก หมวดครับพวกเราทุกคนก็รู้ว่าหมอทุกหมอบอกว่าผู้กองไม่ได้เป็นอะไรเลย แล้วทำไมอยู่ๆผู้กองถึงเว้าอีสานไม่ขาดปาก แถมร้องเพลงเพราะขนาดคุณแม่หมอชลยังตกใจจนไร้สติสตัง”

ทุกคนต่างตกใจที่รู้ว่าผู้กองร้องเพลงเพราะ หมึกฟันธงว่าผู้กองต้องโดนผีสิง ผีตนนี้โดนผู้กองยิงตาย วิญญาณมันเลยอาฆาต แล้วเข้าสิงเขาเพื่อแก้แค้น ลูกทีมทุกคนยกเว้นสมุทรเริ่มกลัว หมึกขออนุญาตสมุทรนำตัวผู้กองไปรักษาด่วน สมุทรทักท้วงหากทำอย่างนั้นจะบอกนาวินว่าอย่างไร

“หมวดก็เรียนท่านว่าเราลองพาผู้กองไปบำบัดตามวิธีศาสตร์ทางเลือกสิครับ”

“ศาสตร์ทางเลือกอะไรของจ่าวะ”

“ไสยศาสตร์ครับ” หมึกตอบอย่างมั่นใจสุดๆ สมุทรยืนกรานเราจะไม่พาผู้กองไปไหนทั้งนั้น ทั้งหมดนี่เป็นเรื่องเหลวไหลไร้สาระ ไล่ให้ทุกคนแยกย้ายกันไปพักผ่อน ครั้นอยู่เพียงลำพังสมุทรหยิบแฟ้มป๊อกขึ้นมาดู

“ผู้กองอะนะถูกแกสิง บ้าไปแล้ว”

ooooooo

สมุทรอุตส่าห์ห้ามแล้ว แต่หมึก ฉลาม ชะลอกับจ้อและเวชปักใจเชื่อไปแล้วว่าผู้กองของพวกตัวเองถูกผีคนอีสานสิงจึงร่วมมือกันบุกโรงพยาบาลโดยสวมชุดดำอำพรางใบหน้าเข้าไปลักพาตัวเขา

ชลดากลับมาที่ห้องพักฟื้นเห็นยอดรักนอนคลุมโปงนิ่งไม่ไหวติง เรียกก็ไม่หือไม่อือเดินไปกระชากผ้าห่มออกถึงได้รู้ว่าเขาหายไปมีหมอนข้างมาวางแทนที่...

หมึกกับพวกนำตัวยอดรักในคราบนักรบมายัดใส่รถตู้แล้วขับออกไปอย่างรวดเร็ว ผจญที่แอบซุ่มดูอยู่คิดว่าเขาถูกย้ายตัวไปไว้เซฟเฮาส์รีบขับรถตามหวังจะสังหารให้สิ้นซาก...

จากนั้นไม่นาน ยอดรักถูกพาตัวมาถึงหน้าอาศรมของหมอโขมดซึ่งเป็นบ้านทรงไทยเก่าๆ เสียงหมาหอนรับกันเป็นทอดๆทำให้บรรยากาศวังเวง น่าขนลุกขนพอง

“ไอ้หมึก อาจารย์แกบ้าหรือเปล่าวะ มาตั้งสำนักติดป่าช้า” ฉลามมองไปรอบๆสีหน้าหวาดหวั่น

“หมอผีต้องอยู่ใกล้ผี”

ชะลอเห็นป้ายติดไว้หน้าอาศรมถึงกับขำกลิ้ง จ้อโวยขำบ้าอะไร เขาชี้ให้ดูป้ายติดไว้ทั้งภาษาอังกฤษและภาษาไทย “Doctor Kamod Ghost

away Dark Magic...หมอโขมด ผีเผ่นผู้ชำนาญการไสยดำ”

คราวนี้ทุกคนฮาตรึม เวชเห็นป้ายนั้นแล้วหมดศรัทธาชวนให้พาผู้กองกลับเสียเวลามาเปล่าๆ ทันใดนั้นมีเสียงหมอโขมดหัวเราะอย่างน่ากลัวดังขึ้น หมาเริ่มหอนโหยหวนอีกครั้ง ทุกคนสีหน้าหวาดหวั่นยกเว้นหมึก

“ปากดีกันนักไอ้พวกนักรบเดนตาย ไอ้หมึกแกพาพวกมันมาทำไม”

“อาจารย์โขมด ช่วยผู้กองผมด้วย” หมึกว่าแล้วเปิดถุงใบใหญ่ให้ดูภายในเห็นยอดรักถูกมัดมือมัดปากและเท้ามีผ้าปิดตา หมอโขมดบอกว่าเขามีชะตากรรมสยดสยองรออยู่ ให้รีบพาเข้าไปข้างในก่อนจะสายเกินไป สิ้นเสียงหมอโขมดหมาหอน

รับกันเกรียว เกิดลมพัดกระโชกเข้ามาทำให้บรรยากาศยิ่งน่ากลัว

“เร็วรีบพาผู้กองไปหาอาจารย์ วิญญาณผีร้ายมันรู้ตัวแล้ว”

ทุกคนช่วยกันแบกยอดรักเข้าไปในตัวบ้าน ห่างออกมาพอสมควรผจญจอดรถซุ่มดูอยู่ เสียงหมาหอนยังดังต่อเนื่อง ลมพายุที่พัดเหมือนจะไม่สิ้นสุด ผจญเดินมาเห็นป้ายหมอผีนิ่วหน้าแปลกใจ

“บ้านไอ้หมอผีอะนะ เซฟเฮาส์ของพวกมัน ปัญญาอ่อนไปหรือเปล่าวะ” ผจญเดินต่อแต่สะดุดสายไฟ ลองดึงสายดูมันซ่อนอยู่ใต้เศษใบไม้ เดินตามสายไฟไปถึงหลังต้นไม้เห็นซุกลำโพงไว้ ถัดไปมีพัดลมตัวใหญ่ตั้งอยู่ ผจญใช้ปืนเก็บเสียงยิงไปที่สายไฟสองนัด สายไฟขาดกระจุยเสียงหมาหอนและพายุหายไป...

ภายในห้องทำพิธี ยอดรักถูกมัดมืออยู่กลางห้อง ตาถูกปิดแต่ปากได้รับการแก้มัดแล้ว หมึกกับพวกนั่งดูอยู่มุมห้อง หมอโขมดลุกขึ้นชี้หน้ายอดรัก

“เฮ้ย ไอ้ผีร้ายเจ้าบอกมานะว่าเจ้ามาจากไหน”

“ฉันมาจากหนองอียอ” ยอดรักตอบด้วยภาษาอีสาน หมึกกับพวกตื่นเต้นมากที่ผีตอบคำถาม

“งั้นแกก็จงกลับหนองอียอ ณ บัดเดี๋ยวนี้”

ยอดรักจัดแจงจะกลับ หมอโขมดโวยไม่ได้ให้ไปแบบนั้น ให้แค่วิญญาณร้ายไปจากร่างนี้ ถ้าไม่ไปดีๆจะเอาตะพดฟาด ยอดรักร้องห้ามเสียงหลงอย่าตี ในเมื่อผีร้ายไม่ยอมออกจากร่าง หมอโขมดถลันเข้าหาพร้อมตะพดในมือ ยอดรักถีบไปมั่วๆโดนเต็มพุง หมอผีกระเด็นลงไปกอง หมึกจะเข้ามาช่วยเขายกมือห้าม

“เฮ้ย ข้าไม่ได้เจ็บสักนิดแค่ขอนอนคิดคาถาหน่อยเดียว ทำตกใจไปได้” หมอโขมดเดินไปหยิบมีดอาคมที่แท่นบูชา เสียงกร้าวใส่งานนี้ต้องล่อไอ้ผีร้ายด้วยมีดหมอ ยอดรักร้องเอะอะอย่าเล่นมีดเดี๋ยวผีผลัก

“เชอะ ช้าไปแล้วไอ้ผีแค่ข้าเผลอนิดเดียวแกเล่นงานข้าเลยนะ ทุกคนออกไปรอข้างนอกไป” หมอโขมดเห็นหมึกกับพวกลังเลก็ไล่ซ้ำ พวกนั้นจำใจออกจากห้อง หมอหันมองยอดรัก “งานนี้แกได้เลือดออกแน่ไอ้ผี”

ooooooo