ยอดรักนักรบ

ชลดาตามหาเดือนมาตามทางเดินเจอพยาบาลที่เป็นผู้ช่วยตัวเองถามว่าฝรั่งคนเมื่อครู่นี้ได้ยาหรือยัง

“เรียบร้อยค่ะ หมอชลกำลังหาใครอยู่เหรอคะ”

“แฟนเขาน่ะสิ หายไปเลยไม่รู้เป็นไงบ้าง...อ้าวนั่น” ชลดาเห็นยอดรักวิ่งไปทางสวนโดยมีลูกน้องของพ่อวิ่งตาม โดยมีเดือนวิ่งปิดท้ายก็เลยตัดสินใจวิ่งตาม...

ระหว่างที่ภคินีร้องมาถึงกลางเพลง ต้องตกใจแทบช็อกเมื่อเห็นยอดรักในคราบนักรบวิ่งตรงมาทางตัวเองหยุดร้องเพลง บ่นอุบว่าอีตาผู้กองมาอีกแล้ว ยอดรักตะโกนโหวกเหวกว่าตัวเองเป็นนักร้องแล้ววิ่งมาขอไมค์จากภคินีที่กอดมันไว้แน่นพลางถอยหนี ลูกน้องตามมารวบตัวเขาไว้ทัน

“ผู้กองต้องกลับห้องเดี๋ยวนี้”

ยอดรักไม่ยอมกลับจะร้องเพลงให้ได้ เตะต่อยลูกน้องทั้งสองคนกระเด็น ผู้ชมคอนเสิร์ตพากันแตกตื่นทำให้เดือนเข้าไม่ถึงตัวยอดรัก ชลดาที่ตามมาสมทบ ตะโกนลั่น

“ผู้กองหยุดนะ”

“แหม่ ข่อยเป็นนักฮ่อง ข่อยต้องฮ่อง” พูดจบยอดรักพุ่งขึ้นเวทีแย่งไมค์จากภคินีซึ่งยื้อแย่งไว้ไม่ยอมให้ พร้อมกับแหกปากเรียกลูกมาช่วย ชลดาขึ้นไปบนเวทีพยายามดึงยอดรักลง แต่สู้แรงเขาไม่ได้สุดท้ายเขาแย่งไมค์ไปจนได้ โดยทีมสะเก็ดข่าวเก็บภาพไว้ตลอด

เมื่อได้จับไมค์องค์ลงยอดรักทันที เปลี่ยนจากคนเอ๋อๆไปเป็นนักร้องอาชีพ เสียงร้องเพลงของเขาสะกดคนดูให้นิ่งงันราวกับต้องมนต์สะกด มือออร์แกนได้สติเล่นดนตรีตาม ภคินีอ้าปากค้างไม่คิดว่าเขาจะร้องเพลงได้ไพเราะขนาดนี้ ทุกคนอินไปกับเพลงร้องตามเสียงดังกระหึ่ม เมื่อเพลงจบเขาได้รับเสียงตบมือดังกึกก้อง ชลดาดีใจที่แฟนหนุ่มร้องเพลงเพราะขั้นเทพเข้าไปกอดแขน

“มหัศจรรย์เหลือเชื่อ ผู้กองร้องเพลงเพราะมาก” ชลดากอดยอดรักต่อหน้าทุกคนและต่อหน้ากล้อง เขาภูมิใจในตัวเองมากส่งยิ้มไปรอบๆแล้วคืนไมค์ให้ภคินีที่ยังตะลึงจากเสียงเพลงของเขา อยู่ๆยอดรักปวดหัวจี๊ดขึ้นมา ภาพเก่าๆตอนตัวเองขึ้นเวทีร้องเพลงผุดขึ้นมาในหัว แต่ไม่ปะติดปะต่อ

“โอ๊ย ปวดหัว มันเห็นภาพเก่าๆในหัว”

“หรือว่าผู้กองเริ่มจำเรื่องเก่าๆได้ เออ...ผู้กองเห็นภาพอะไรคะ”

ยอดรักเห็นภาพตอนตัวเองขึ้นเวทีคอนเสิร์ต ชลดาผิดหวังอย่างแรงเพราะผู้กองนักรบของตัวเองไม่เคยขึ้นคอนเสิร์ตก็เลยคิดว่าเขายังไม่หายชวนกลับห้อง แล้วคล้องแขนพาลงจากเวที ผ่านฝูงชนที่ชมชอบเสียงเพลงของเขาพากันตบมือไม่หยุด เดือนหลงเสน่ห์เสียงร้องเพลงของเขาเช่นกัน เพิ่งได้สติเห็นเป้าหมายเดินควงชลดาแหวกผู้คนมาตามทาง เธอแอบหยิบเข็มยาพิษมาถือ

ครั้นเป้าหมายเดินมาได้ระยะทำการ เดือนแทงเข็มพิษในมือ แต่เฟร็ดชะตาขาดดันโผล่มาพอดี เข็มพิษปักพุง ไม่มีใครสนใจเขาเพราะมัวแต่ปลื้มยอดรัก เดือนเห็นทีมรักษาความปลอดภัยเข้าไปประกบทั้งคู่รู้ทันทีว่าหมดโอกาสเล่นงานยอดรัก รีบประคองเฟร็ดไปคนละทางกับที่ยอดรักและชลดาไป...

จากนั้นไม่นาน เดือนขับรถพาเฟร็ดที่ใกล้ตายเต็มที่มาจอดหน้าปั๊มน้ำมัน สักพักผจญขับรถมาจอดต่อท้าย เดินมาเปิดประตูหลังเข้าไปนั่งสีหน้าไม่พอใจมากที่เธอทำงานพลาด สั่งให้ส่งเข็มยาพิษที่เหลือมาให้

เมื่อได้เข็มพิษคืน ผจญล็อกคอเธอจากด้านหลังเอาเข็มพิษแทงเพื่อฆ่าปิดปาก จากนั้นเดินอ้อมมา หยิบมือถือในกระเป๋าถือของเธอกลับไปขึ้นรถ

ตัวเองขับออกไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งให้เธอกับเฟร็ดนอนตายอยู่ในรถ

ooooooo

เวชขี่มอเตอร์ไซค์นำรถเก๋งของนาวินที่มีหมึกเป็นพลขับเข้ามาจอดในบ้าน แช่มวิ่งมารายงานว่าเกิดเหตุผิดปกติกับคุณนาย นาวินตกใจรีบวิ่งเข้าตัวบ้านโดยมีหมึกกับเวชวิ่งตาม

ครั้นมาถึงโต๊ะอาหารเห็นภคินีนั่งตัวแข็งเพ่งมองไมค์ในมือไม่แตะต้องอาหาร น้อยที่คอยพัดวีให้เห็นคุณผู้ชายกลับมารายงานว่าสงสัยคุณผู้หญิงจะถูกผีเข้า

“ตั้งแต่กลับบ้านคุณผู้หญิงก็นั่งตัวแข็งทื่อถือไมค์ ไม่ยอมทำอะไร ข้าวปลาก็ไม่ยอมแตะ”

“บ้าน่า ผีเผอมีที่ไหน” นาวินว่าแล้วเดินไปนั่งข้างๆเมียรักถามว่าเป็นอะไร เธอนั่งนิ่งไม่ตอบ เขาเป็นห่วงเธอมากจะพาไปหาหมอ สั่งหมึกไปเตรียมรถให้พร้อม ภคินีสั่นหัว

“ไม่น่าเชื่อ...ไม่น่าเชื่อจริงๆ”

“อะไรที่ไม่น่าเชื่อจ๊ะ บอกผมหน่อยซิ”

ภคินีเล่าว่าไม่น่าเชื่อเพราะผู้กองนักรบร้องเพลงเพราะมาก หมึกกับเวชตะลึงไม่อยากเชื่อหูตัวเอง ครู่ต่อมาหมึกเดินหน้าเครียดออกจากบ้าน เวชที่ยังงงไม่หายเดินตามมาถามเชื่อจริงๆหรือว่าผู้กองร้องเพลงเพราะ ทั้งที่ตลอดมาเสียงผู้กองเหมือนรถสิบล้อท่อไอเสียขาด หมึกพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังว่าคนที่เราเห็นไม่ใช่ผู้กอง

“เร็วไอ้เวช พาฉันกลับหน่วยเดี๋ยวนี้ ฉันมีเรื่องด่วนต้องบอกหมวดสมุทร”...

ในเวลาต่อมา หมึกนำข้อสังเกตเกี่ยวกับผู้กองนักรบมาเล่าให้สมุทร ฉลาม ชะลอและจ้อฟัง

สมุทรหาว่าเขาบ้าไปแล้วรู้ไหมว่าพูดอะไรออกมา เขายืนยันตัวเองไม่ได้บ้า คนที่เราคิดว่าเป็นผู้กองเป็นตัวจริงแค่ครึ่งเดียว ส่วนอีกครึ่งหนึ่งเป็นคนอีสาน บ้านหนองอียอแล้วเอาแฟ้มเอกสารวางลงบนโต๊ะเผยให้เห็นภาพของป๊อก ทุกคนยื่นหน้ามาดูแล้วมองกันเลิ่กลั่ก

Powered by Froala Editor