ยอดรักนักรบ

ผจญเห็นพวกคนร้ายกำลังจะถูกวิสามัญฯก็รีบตะโกนบอกให้จับเป็น แต่บอกช้าไปคนร้ายโดนฆ่าเกือบหมดรอดเพียงคนเดียว นักรบสั่งให้วางอาวุธ มันกลับควักระเบิดมือออกมาหวังจะฆ่านักรบกับพวกตายไปด้วยกัน มันยังไม่ทันดึงสลักระเบิดก็ถูกหมึกพลแม่นปืนของหน่วยยิงเข้าหัวตายสนิท ผจญโวยลั่น

“ผมสั่งว่าให้จับเป็น แล้วพวกคุณทำอะไรลงไป”

“ช่วยชีวิตพี่น้องคนไทยด้วยกันไงคุณ” นักรบพูดไม่ทันขาดคำมีเสียงปืนดังขึ้นจากอีกด้านหนึ่งของเกาะ เขาหันไปถามพวกทาสแรงงานว่าที่นี่ยังมีค่ายอื่นอีกไหม ทาสไม่รู้เหมือนกัน แต่มีทาสคนหนึ่งหนีไปได้ กำลังโดนไล่ล่าอยู่ นักรบสั่งการให้สมุทรพาพวกทาสแรงงานไปที่ริมหาด ส่วนเขาจะไปช่วยทาสที่หนี ผจญรอจนสมุทรกับพวกซีลต้อนพวกทาสออกไปแล้ว จึงแอบตามนักรบด้วยสายตามุ่งร้าย

ooooooo

ป๊อกไล่ล่ายอดรักที่วิ่งหนีไปยังหาดซึ่งจอดเรือประมง ขณะเล็งปืนยิงเขา สมุนดันวิ่งมาขวางทางถูกยิงตาย ทำให้ยอดรักรอดหวุดหวิด ป๊อกไล่ตามเขาที่หนีขึ้นไปบนเรือ ต้อนเขาจนมุม ใช้ด้ามปืนฟาดจนทรุด

ยอดรักกลัวมากจนกลายเป็นบ้าบิ่นพุ่งเข้าไปแย่งปืน มีเสียงปืนดังขึ้นหนึ่งนัด ป๊อกผงะถอยห่างจากยอดรัก ที่ท้องมีเลือดเปรอะ คิดว่าตัวเองโดนยิงเซถลาไปยืนพิงกราบเรือ ยอดรักคิดว่าตัวเองรอดกำลังจะหนีต่อ แต่เจ็บแปลบที่ท้อง เปิดเสื้อดูเห็นตัวเองโดนยิงเลือดไหล

นั่นเท่ากับเลือดที่เปื้อนเสื้อป๊อกเป็นเลือดของเขา ป๊อกเห็นว่าตัวไม่ได้จะตายคว้าปืนฟาดยอดรักล้มฟุบตีซ้ำนอนคว่ำหน้ากับพื้นสลบเหมือด แล้วจะยิงซ้ำ แต่นักรบมาขัดจังหวะเสียก่อน...

ป๊อกหันไปเห็นนักรบยืนประชิดตัวเองก็ตกใจเพราะเขาหน้าเหมือนยอดรักที่นอนคว่ำหน้าอยู่

วาดปืนจะยิง แต่นักรบปัดปืนแล้วพลิกข้อมือแย่งปืนมาได้เอาด้ามปืนตบไปที่ท้ายทอยมันสลบก่อนจะโยนปืนทิ้ง ผจญตามมาทันพอดี ยังไม่ทันพูดอะไรเขาชิงพูดขึ้นก่อนว่าไม่ต้องห่วงมันยังไม่ตาย เขาแค่ทำให้สลบเท่านั้น ผจญจับชีพจรป๊อกดูพอรู้ว่ายังไม่ตายก็หยิบปืนที่ตกพื้นยิงใส่ นักรบโวยวายไปยิงมันทำไม

ผจญไม่ตอบ หันปืนยิงใส่นักรบที่ท้องทันที...

เหมือนมีลางร้ายส่งถึงกัน ชลดากำลังทำแผลให้คนไข้รู้สึกใจคอไม่ดีเผลอทำแผลแรงจนคนไข้ร้องโอ๊ย นีรนารถแปลกใจถามว่าเกิดอะไรขึ้นปกติเธอเป็นหมอมือเบาที่สุดของพวกเรา

“เปล่าหรอกค่ะ ชลไม่ได้เป็นไร แค่รู้สึกแปลกๆ อ่ะค่ะ”...

ทางด้านสมุทรพยายามวิทยุติดต่อนักรบแต่ไม่มีเสียงตอบ ยิ่งได้ยินเสียงปืนก็ยิ่งเป็นห่วง เรียกหมึกกับจ้อไปช่วยกันตามหานักรบแล้ววิ่งนำไปยังทิศทางที่เสียงปืนดัง...

นักรบอาการเพียบหนักเลือดไหลจากช่องท้องนองพื้นถามผจญทำไมถึงทำแบบนี้ เขาตอบอย่างหน้าด้านๆว่าทำเพื่อเงินล้วนๆ หวังจะหากินกับพวกคนชั่วที่ค้ามนุษย์จะได้มีเงินเก็บไว้ใช้หลังเกษียณ นักรบมองเขาอย่างชิงชังคิดหาทางกำจัดคนชั่วให้ได้ แกล้งบ่นเสียดายที่จะไม่ได้เห็นหน้าชลดาก่อนตาย

“โธ่ เรื่องนั้นผู้กองไม่ต้องห่วง ผมนี่แหละที่จะช่วยปลอบใจเขาตอนที่เขาเศร้าแทนผู้กองเอง ที่จริงผมชมรสนิยมเรื่องผู้หญิงของผู้กองนะ หมอชลสวยมาก ดูหยิ่งๆนิ่งๆ แบบนี้แหละที่ผมชอบ”

“ผจญ คุณรู้ไหมว่าชลดาคือคนที่ผมรักมากที่สุดและผมรอที่จะมอบแหวนแต่งงานให้กับเขา”

“มันคงเป็นไปไม่ได้แล้วมั้ง”

“ไหนๆผมก็ให้เขาด้วยตัวเองไม่ได้ คงต้องฝากคุณมอบแหวนวงนี้ไปให้เขาด้วย”

ผจญหลงกลรับปากจะทำตามคำขอครั้งสุดท้ายของนักรบ แล้วก้มตัวลงมาหาเขาจนชิดเพื่อรับแหวน นักรบแอบดึงสลักระเบิดมือที่ห้อยอยู่บนตัวผจญแล้วส่งตัวสลักคืนให้ ผจญถึงกับตาเหลือกรีบถอดชุดที่แขวนระเบิดมือออก วิ่งไปที่กราบเรือ โยนระเบิดลงพื้นเรือแล้วกระโดดหนีลงน้ำ

อึดใจเรือระเบิดตูม เศษไม้ปลิวว่อนไปคนละทิศละทาง ร่างป๊อกจมลงใต้น้ำก่อน จากนั้นร่างนักรบในชุดทหารมีเลือดไหลจากช่องท้องค่อยๆจมตาม ส่วนยอดรักที่เกือบจะไม่เหลือเสื้อผ้าติดกายเพราะแรงระเบิด จมลงเป็นคนสุดท้าย...

ที่ริมหาด สมุทรวิ่งนำลูกทีมมายังจุดที่เรือจอดเห็นเพียงซากของมันกระจัดกระจายเกลื่อนผืนน้ำ ที่บนฝั่งเจอผจญบาดเจ็บที่ศีรษะ ตามเนื้อตัวมีรอยแผลจากแรงระเบิดนอนฟุบอยู่ หมึกรีบลงไปช่วยดึงตัวขึ้นมา สมุทรกวาดตามองหาผู้กองของตัวเองแต่ไม่เจอ ตัดสินใจโดดลงทะเลดำหาโดยมีจ้อช่วยอีกแรงหนึ่ง

ดำหาอยู่พักหนึ่ง ในที่สุดสมุทรก็เจอร่างยอดรักอยู่ใต้น้ำคิดว่าเป็นนักรบ คว้าตัวเขาพาขึ้นเหนือน้ำ

ooooooo

Powered by Froala Editor