ยอดรักนักรบ

ในระหว่างที่นาวินอนุญาตให้นักรบขอชลดาแต่งงานตามเงื่อนไขที่ตกลงกันไว้ ภคินีพยายามขัดขวางความสัมพันธ์ระหว่างทั้งคู่สุดฤทธิ์ แม้ครั้งนี้จะห้ามลูกไปเจอกับนักรบไม่ได้ แต่ท่านก็ตั้งใจมั่นว่าลูกจะต้องแต่งงานกับคนที่ตัวเองเลือกเท่านั้น และคนคนนั้นต้องไม่ใช่เขา

ooooooo

ภายในคอนโดฯหรูริมหาดพัทยา ผจญนั่งจิบกาแฟอยู่ที่ระเบียงห้องชมทะเลอย่างสบายอารมณ์ มีเสียงเมลเข้าจากแล็ปท็อปดังขึ้น เขาเดินมาเปิดเมลดู

มีรูปเรือประมงจากเป็นภาพเล็กๆค่อยๆขยายใหญ่ขึ้นจนเห็นรูปเบลอๆของยอดรักกำลังแหกปากมองท้องฟ้าขอความช่วยเหลือ สีสันของเสื้อผ้าบ่งบอกว่าไม่ใช่ชาวประมง เป็นจังหวะเดียวกับสาวคู่ขา ราคาแพงของเขาที่นอนเปลือยอยู่บนเตียงรู้สึกตัวตื่นขึ้น ร้องทักผจญว่าตื่นแล้วหรือ เขาไม่สนใจคว้ามือถือโทร.ไปที่หน้าห้องของนาวินแจ้งว่ามีเรื่องด่วนจะปรึกษาท่าน หญิงสาวออดอ้อนเรียกเขามานอนข้างๆ

ผจญมองสายตาดุเป็นทำนองให้หุบปาก แต่เธอไม่ฟังพยายามจะชวนเขามาขึ้นเตียง เขาเคืองมากรีบปิดไม่ให้เสียงเธอลอดเข้ามือถือแล้วออกไปคุยสายที่ระเบียงห้อง หญิงสาวงอนที่เขาไม่สนใจ

“ครับ ผจญครับ...ขอบคุณนะครับ อ้อ ถ้าท่านจะกรุณาเป็นวันนี้จะขอบพระคุณอย่างยิ่งนะครับ ขอบคุณครับ” ผจญวางสาย เดินเข้ามาหยิบเงินในกระเป๋าสตางค์โยนให้เป็นค่าตัวหญิงสาว พร้อมกับไล่ให้กลับไป เธอไม่พอใจที่เขาแสดงท่าทีเหยียดหยาม คว้าเงินปาใส่หน้า ผจญปรี่เข้าไปตบหน้าหงาย เธอชี้หน้าด่าเขาว่าหน้าตัวเมีย โรคจิตทำร้ายแม้กระทั่งผู้หญิง ถ้าเมื่อคืนรู้ว่าเขาเป็นคนแบบนี้ต่อให้รวยแค่ไหนก็จะไม่มาด้วย

เขาไม่พอใจที่เธอบังอาจมาด่าลากตัวไปที่ระเบียง ขู่ถ้าไม่ไปดีๆจะโยนลงไป เธอกลัวลนลานรีบวิ่งไปหยิบเสื้อผ้ากับข้าวของออกจากห้อง ผจญไม่สนใจเดินมาที่แล็ปท็อปดูรูปที่มียอดรักโวยวายอยู่บนเรือ

“ไม่ว่าแกจะเป็นใคร ขอบใจนะที่แกมอบโอกาสที่ฉันรอมานานแสนนาน” ผจญหัวเราะชอบใจ...

ไม่นานนัก ผจญมาพบนาวินที่ห้องทำงานภายในตึกของหน่วยปฏิบัติการพิเศษ แม้นาวินจะไม่ค่อยชอบขี้หน้าเขานักเนื่องจากภารกิจครั้งก่อนมีปัญหากัน แต่ก็ต้อนรับขับสู้เขาตามมารยาทที่ดี ถามว่ามีอะไรก็ให้ว่ามา เขาหยิบเอกสารลับออกมาวางตรงหน้านาวิน

“เราคงมีเรื่องที่ต้องรบกวนท่านอีกแล้วล่ะครับ”...

ภายในศูนย์ฝึกซึ่งเป็นตึกอีกหลังห่างออกมา เนื่องจากให้คำมั่นกับนาวินไว้ นักรบพาชลดามาที่นี่และจัดฉากให้มีการต่อสู้เกิดขึ้นโดยให้ฉลามกับชะลอปลอมเป็นคนร้ายบุกเข้ามาในตึก เสียงปืนยิงต่อสู้กันทำให้ชลดากลัวมากคอยหลบหลังนักรบตลอด ปะทะกันไม่กี่นาทีคนร้ายก็ถูกยิงล้มลง สมุทรปรี่เข้าไปจับชีพจรพลางส่ายหน้าเป็นทำนองว่าไม่รอด แม้ชลดาจะกลัวแทบตายแต่ด้วยความเป็นหมอมองไปที่ศพคนร้าย

“เดี๋ยว หมวดสมุทรจบหมอมาหรือถึงเที่ยวทำเป็นรู้ว่าใครตายใครอยู่ มาให้ชลดูก่อน”

“ไม่ต้อง ชลอยู่ใกล้ๆผมไว้” นักรบรั้งตัวเธอไว้ ขืนปล่อยให้เธอไปเช็กศพคนร้ายความลับแตกแน่ แล้วพาไปที่บันได ด้วยความกลัวสุดๆทำให้ชลดาแทบก้าวขาไม่ออก...

เพื่อให้ละครฉากนี้ใกล้เคียงกับภารกิจที่ตัวเองต้องปฏิบัติ นักรบจัดให้มีการวางระเบิด และเกิดการยิงปะทะกันรอบสอง คราวนี้เธอเข้าไปอยู่ตรงกลางระหว่างเวชในคราบคนร้ายสวมวิกผมยาวยิงต่อสู้กับนักรบ เธอกรีดร้องด้วยความตกใจที่เห็นนักรบดวลปืนกับคนร้ายจนคนร้ายล้มลง เสียงปืนเงียบทำให้สติที่เกือบหลุดของชลดากลับมาปกติอีกครั้ง มองพิจารณาร่างคนร้ายแล้วหันมองนักรบที่ยืนนิ่ง ไม่พบร่องรอยเลือดหรือรูกระสุน

ชลดาตัดสินใจกระชากเสื้อเขาขึ้นเห็นกล้ามเป็นมัด แล้วเดินไปกระชากวิกผมของคนร้ายออก เวชยิ้มเเฉ่ง

“ผมจ่าเวชครับผม...ผมโดนผู้กองสอยอีกแล้วอ่ะ สู้ไม่ได้จริงๆยอมแพ้”

สมุทรที่โดนยิงเมื่อครู่ก็ลุกขึ้นมายิ้มให้ชลดาเช่นกัน เธอเดาออกทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น

“ผู้กอง พูดมานะ ไอ้เรื่องทั้งหมดนี่มันแค่เกมสงครามปัญญาอ่อนที่ผู้กองกับลูกน้องสนุกกันใช่ไหม” ชลดาเห็นนักรบเงียบ ความกลัวเมื่อครู่เปลี่ยนเป็นโกรธจัดน้ำตาไหลพรากตรงเข้าไปทุบอกเขารัวๆ “บ้าๆๆๆ ทำไมถึงเล่นอะไรบ้าๆ ปัญญาอ่อนกันไปหมดแล้วหรือไง รู้ไหมว่าเมื่อกี้ชลนึกว่าผู้กองตายไปแล้ว” ชลดาวิ่งหนีไปทั้งน้ำตา นักรบรู้ทันทีว่า ความซวยมาเยือนรีบวิ่งตามโดยมีสมุทรกับเวชตามไปอีกทอดหนึ่ง

ooooooo

ที่ชั้นล่างของตัวตึก มะลิเมียของฉลามกับมาลัยแฟนของชะลอตามมาที่ศูนย์ฝึกเนื่องจากเมื่อคืนทั้งคู่หายไปไม่กลับบ้าน เห็นทั้งคู่นอนนิ่งทำเป็นตายก็โวยวายให้ลุกขึ้นมาทักทายพูดคุยกันเมื่อคืนหายไปไหนมา

ฉลามกระซิบเบาๆ “ตอบไม่ได้จ้าเมียจ๋าเพราะตอนนี้พี่กำลังตายอยู่”

“อ๋อกำลังตายอยู่เหรอ ดี งั้นแกตายจริงๆเลยแล้วกัน” มะลิถลกแขนเสื้ออย่างเอาเรื่อง มาลัยขวางไว้