ยอดรักนักรบ

“พี่มะลิจ๋าเดี๋ยวผีพี่หลามจะเหงา เอาไอ้ลอไปอยู่เป็นเพื่อนด้วยเถอะนะ” พูดจบมาลัยคว้าปืนที่ตกอยู่แพ่นกบาลชะลอที่นอนอยู่ข้างๆฉลามถึงกับร้องลั่น เป็นจังหวะเดียวกับชลดาเดินร้องไห้ลงมาจากข้างบน ทั้งชะลอและฉลามรีบวิ่งไปหลบหลังเธอ มะลิฉุนขาดคิดว่าเธอเป็นกิ๊กของผัวตัวเอง

ชี้หน้าด่าจะเอาเรื่อง แถมชวนมาลัยช่วยกันตบสั่งสอนนังนี่ นักรบ สมุทรและเวชตามมาทันได้ยิน ผู้กองหนุ่มร้องห้ามเสียงหลงให้หยุด

“ผู้กองอย่าเพิ่งขวาง ขอหนูฆ่าผัวหนูกับชู้มันก่อน” มะลิว่าแล้วปรี่เข้าหา นักรบขวางไว้พร้อมกับประกาศเสียงดังฟังชัดว่าเธอคนนี้คือเรือเอกแพทย์หญิงชลดาที่เขากำลังจะขอแต่งงาน สองสาวถึงกับช็อก สมุทรรู้งานส่งสัญญาณให้ทุกคนออกไปก่อนทิ้งให้นักรบกับชลดาอยู่กันตามลำพัง...

ทันทีที่ออกมาพ้นศูนย์ฝึก ฉลามกับชะลอ

โดนแฟนดึงหู มะลิโวยผัวทำไมไม่บอกกันบ้าง

ปล่อยให้ไปด่าแฟนผู้กองแบบนั้น ฉลามโอดครวญจะเอาเวลาตอนไหนไปบอก มาถึงก็ด่าไม่ยั้งแบบนั้น มะลิสั่งผัวให้เงียบไปเลยไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น สมุทรขอร้องให้เลิกทะเลาะกันได้แล้วมาเอาใจช่วยผู้กองกันดีกว่า มาลัยฟันธง

“ไม่ต้องลุ้นหรอก บอกได้เลยว่างานนี้มีแต่เจ๊งกับเจ๊ง นี่แกตาบอดหรือว่าบ้าไม่เห็นหน้าหมอชลเหรอ”

“ไม่ได้การ ต้องจับยามสามตาก่อน” เวชพูดจบยกนิ้วขึ้นมานับคำนวณหาเวลาตกฟากของนักรบ สีหน้าของเขาค่อยๆเปลี่ยนเป็นวิตกมากขึ้นเรื่อยๆ หมึกที่ยืนลุ้นอยู่ถามว่าเป็นอย่างไรบ้างผู้กองมีสิทธิ์มีเมียไหม

เวชส่ายหน้าพยากรณ์ว่าตอนนี้ดวงผู้กองไม่ดีอย่างแรง อาจมีเคราะห์ถึงตาย หมึกต่อยเขาเปรี้ยงลงไปกองกับพื้นด่าซ้ำว่าปากเสีย ถ้าได้ยินเขาแช่งผู้กองอีกจะกระทืบให้จมดิน สมุทรต้องเข้ามาแยกทั้งคู่ออกจากกัน เวชยืนยันว่าพูดไปตามพื้นดวง ผู้กองมีเคราะห์จะพยากรณ์ให้ดีได้อย่างไร สมุทรยกมือห้าม

“ฟังหมวดนะ ฟ้าลิขิตหรือจะสู้สองมือคน... คนอย่างผู้กองดวงดาวทำอะไรไม่ได้หรอกเชื่อหมวดเถอะ”

ทุกคนสบายใจขึ้น ยกเว้นเวชที่ยังหนักใจสุดๆ...

ด้านในตึก ชลดายังเคืองนักรบไม่หายยืนกอดอกหันหลังให้ เขาออกตัวว่าพูดไม่เก่งขอพูดสั้นๆเลยแล้วกัน จากนั้นหยิบกล่องแหวนแต่งงานเดินมาคุกเข่าตรงหน้า ชูแหวนขึ้นขอเธอแต่งงาน เขาเห็นเธอนิ่งคิดว่าแหวนไม่ถูกใจ หยิบใบเสร็จจากกระเป๋าเสื้อ “ร้านเขาบอกว่าถ้าไม่ชอบแบบ เอาไปเปลี่ยนได้ในหนึ่งอาทิตย์ นี่ใบเสร็จ”

ชลดามองแหวนแล้วนึกสมเพชตัวเอง หัวเราะทั้งน้ำตา นักรบงง ขอความชัดเจนจากเธอตกลงจะเศร้าหรือจะซึ้ง ถ้าเศร้าจะได้ปลอบ ถ้าซึ้งจะได้กอด แต่อย่าซับซ้อนเขาทำตัวไม่ถูก

“ตลอดชีวิต ชลเคยฝันว่าตอนมีผู้ชายขอแต่งงานมันจะสวยงามแค่ไหน”

“แล้วเมื่อกี้มีใกล้เคียงไหม”

“ไม่เลย...ไม่เลยแม้แต่นิดเดียว ผู้กองนักรบ ชลขอถามคำหนึ่ง พ่อชลรู้เรื่องวันนี้ไหม”

นักรบยอมรับว่ารู้ ท่านสั่งมาด้วยซ้ำ แล้วขอคำตอบจากเธอว่าจะแต่งงานกับเขาไหม ชลดามองเขาที่ส่งสายตาเว้าวอนมาให้ ยังไม่ทันตัดสินใจอะไร นาวินโทร.มาตามตัวเขาไปพบเสียก่อน เขาจะให้คนไปส่งเธอที่โรงพยาบาล เดี๋ยวเขาจะตามไปฟังคำตอบ แล้วหันไปตะโกนเรียกลูกทีม ชลดาถึงกับถอนใจเซ็ง

ooooooo

ณ ห้องประชุมของหน่วยปฏิบัติการพิเศษ ที่จอมอนิเตอร์ใหญ่กลางห้องมีภาพเรือประมงที่ยอดรักถูกจับซึ่งถ่ายจากมุมสูง ผจญกำลังอธิบายอยู่

“เราเชื่อว่าเรือประมงลำนี้เป็นหนึ่งในกองเรือประมงขนาดใหญ่ที่เกี่ยวพันกับการค้าของเถื่อน น้ำมันเถื่อน อาวุธสงคราม ยาเสพติดและขบวนการค้ามนุษย์ระดับชาติ”

“คุณรู้ได้ไง คุณผจญ คุณเป็นอับดุลเหรอ

ถึงได้รู้ทุกเรื่อง” นักรบแดกดัน ผจญขยายรูปเรือใหญ่ขึ้นจนเห็นยอดรักในชุดนักร้องยืนเกาะเสา ตอบอย่างยียวนเพราะตนไม่รู้มาก่อนว่าชาวประมงแต่งตัวกันแบบนี้

“ผมก็ไม่เคยรู้มาก่อนว่าหน่วยงานของคุณให้ความสำคัญกับเรื่องช่วยคน ทำไมอยู่ๆเกิดอยากทำขึ้นมา”

ผจญยิ้มปกปิดความโกรธ หันมองนาวินเป็นทำนองว่าทำไมถึงปล่อยให้คนระดับนักรบกล้าถามเขาแบบนี้ นาวินเหมือนเดาใจอีกฝ่ายออก บอกว่าท่านเองก็สงสัยเหมือนกันกับนักรบ

“เพราะทุกวินาทีที่เรามาเสียเวลาพูดกันอยู่ เครือข่ายอาชญากรรมเหล่านี้ อาจจะร่วมมือกับองค์กรก่อการร้ายระหว่างประเทศและผลที่ตามมาคงไม่ดีต่อประเทศของเราอย่างแน่นอน” ผจญอธิบาย

“ประเทศไหนครับที่คุณกำลังพูดถึง เท่าที่รู้

คุณไม่ได้ทำงานให้กับประเทศที่ผมเอาเลือดเนื้อ

เพื่อปกป้องรักษาเอาไว้แน่ๆ” คำพูดของนักรบทำเอาบรรยากาศมาคุ ผจญเข้ามายืนประจันหน้ากับเขา หากเขาจะถอนตัวก็เชิญ ความจริงตนเองก็อยากได้ทหารที่รบเก่งมากกว่าทหารที่พูดเก่ง นาวินเห็นท่าไม่ดีเข้าไปกั้นกลาง

“พอแล้ว ห้องนี้ร้อนอยู่แล้ว ไม่ต้องเพิ่มอุณหภูมิให้มันร้อนขึ้นอีกหรอก ขี้เกียจซ่อมแอร์...คุณผจญ หน่วยฉลามที่ผมสร้างมากับมือเป็นหน่วยลับที่

ไม่เปิดเผยตัวตนเพื่อการหาข่าว แต่ถ้าสิ่งที่คุณพูดมาเป็นความจริง หน่วยนี้ต้องเจอกับกองกำลังอาวุธครบมือ นั่นคือการรบเต็มรูปแบบ”