ยอดรักนักรบ

“งั้นแล้วไป พี่นึกว่าชบาเป็นบ้าเหมือนอีนังลูกไม่รักดีที่หายใจเข้าหายใจออกเป็นไอ้กะล่อนยอดรักที่มันหายตัวไป” ครูสมัยเห็นส้มจี๊ดลุกพรวดหน้าบอกบุญไม่รับ “ส้มจี๊ด คำพูดข้ามันแทงใจดำแกนักหรือไงวะ”

“เปล่าจ้ะพ่อ ส้มจี๊ดไม่ตอแหล คิดถึงพี่ยอดรักก็ยอมรับไม่เหมือนคนบางคน”

“นี่นังส้มจี๊ด แกว่าใคร” ชบาจ้องลูกเลี้ยงอย่างเอาเรื่อง

“ใครก็ได้ที่ตอแหล ถ้าไม่ใช่ไม่ต้องร้อนตัว” ส้มจี๊ดพร้อมมีเรื่อง ชบาเปลี่ยนแผนใหม่หันไปอ้อนครูสมัย

“พี่ฟังลูกพี่มันว่าชบา มันไม่เคยนับถือชบาเลย”

ครูสมัยเข้าข้างเมียสั่งให้ลูกกราบขอโทษเธอเดี๋ยวนี้ ส้มจี๊ดไม่ยอมทำตามเดินหนี เขาโมโหมากตะโกนด่าลูกไล่หลัง ชบาเตือนเขาให้ใจเย็นๆเดี๋ยวจะปวดหัวเอาอีก เขาซึ้งใจที่เธอเป็นห่วง ขอโทษเธอแทนลูกไม่รักดีของเขาด้วย ส้มจี๊ดไม่มีแม่คอยสั่งสอนถึงได้เป็นแบบนี้ ขอร้องเธออย่าไปโกรธเกลียดอะไรมัน ชบาสวมบทนางฟ้า

“เรื่องนั้นพี่อย่าห่วง คำว่าเกลียดไม่เคยมีในหัวใจชบา” ชบายิ้มหวาน ครูสมัยดึงเธอมากอดด้วยความรัก ทันทีที่พ้นสายตาเขา บทนางฟ้าอารีของเธอเมื่อครู่เปลี่ยนเป็นนางมาร...

บนเรือประมงเถื่อน ยอดรักรู้สึกตัวตื่นขึ้นเนื่องจากถูกทาสแรงงานคนหนึ่งมานอนกอดก่าย เขาผลักมันออกแต่มันก็หันกลับมาซบเขาอีก ยอดรักรำคาญผลักไสทั้งถีบมันสุดแรงทำให้โซ่ที่มัดเขาหลุดเนื่องจากสนิมและความเก่า เขากวาดตามองไปรอบๆ เห็นทาสแรงงานนอนเกลื่อนดาดฟ้าเรือไม่มีใครรู้สึกตัวจึงค่อยๆเดินไปที่กราบเรือ เจอทาสที่มาจากบ้านเดียวกันคนนั้น จะปลุกให้หนีไปด้วยกันแต่เกิดลังเลขึ้นมา

“ถ้าฉันหนีไปคนเดียวมันจะง่ายกว่าหรือเปล่าวะ พี่เอ๊ย อย่าว่ายังโง้นยังงี้เลยนะ คนเราทุกคนมันต้องคิดถึงตัวเองก่อนนะพี่ วาสนาเราคงทำกันมาแค่นี้ นี่ถ้าดินไม่กลบหน้า ฉันหนีไปได้แล้วโด่งดัง ฉันจะกลับมาหาทางชดใช้พี่นะ อย่าตายซะก่อนล่ะ” ยอดรักค่อยๆย่องผ่าน ทาสบ้านเดียวกันดันละเมอ เขาตกใจแทบช็อกหันไปมองพอรู้ว่ามันแค่ละเมอก็ถอนใจโล่งอก

ยอดรักย่องเงียบจนมาถึงกราบเรือได้ในที่สุด ทันใดนั้นมีเสียงป๊อกดังขึ้นฝ่าความมืดว่าจะไปไหน สิ้นเสียงไฟบนเรือสว่างพึบ ยอดรักตกใจแทบสิ้นสติ ตอบปากคอสั่นว่ายังคิดไม่ออกว่าจะไปไหน ขอแค่ไปจากที่นี่เป็นพอ จะไม่ยอมให้ถูกจับอีกแล้ว ตายเป็นตาย แล้วปีนกราบเรือจะกระโดด ป๊อกร้องห้ามเสียงหลงว่าอย่า

“อยู่ต่อไปเหมือนตายทั้งเป็น ยอดรักขอลาจากเวที ลาจากเสียงเพลงก่อนเด้อ”

“อยากลาก็ลาตามสบาย แต่อย่าโดด เข้าใจไหม” ป๊อกเสียงกร้าว ยอดรักไม่ฟังโดดลงน้ำ ผู้คุมจะคว้าตัวก็ไม่ทัน แทนที่เสียงโดดน้ำของยอดรักจะดังตูม กลับมีเสียงดังตุ้บเนื่องจากเรือจอดอยู่ห่างจากฝั่งไม่มากแถมน้ำลงอีกต่างหาก น้ำก็เลยตื้นนิดเดียว ยอดรักโดดลงมาหัวปักทรายขาชี้ฟ้า

“ห้ามแล้วไม่ฟัง เรือมันถึงฝั่งแล้วเว้ย...เอาตัวมันขึ้นมา เดี๋ยวมีเรือใหญ่อีกลำมารับ”

ผู้คุมยกตัวยอดรักขึ้นมา โคลนเลนเต็มหน้าพากันหัวเราะขำ

“พรุ่งนี้จะได้ตายสมใจแน่ ฉันจะเชือดแกให้เหมือนเชือดไก่ให้ลิงดู ให้พวกมันรู้ว่าโทษของคนที่คิดหนีคืออะไร” ป๊อกพูดจบหัวเราะสะใจ

ooooooo

ที่ลานกว้างกลางเกาะร้าง ทาสแรงงานทุกคนถูกนำตัวขึ้นจากเรือมาไว้ที่นี่เพื่อรอเรือใหญ่มารับ ยอดรักถูกจับมัดมือแยกออกจากคนอื่นเพื่อจะเอามาประหาร ป๊อกบอกกับเขาว่า

“นี่คือเวลาสุดท้ายของชีวิตแกแล้วไอ้ยอดรัก มีอะไรจะขอก่อนตายไหม”

“มี ฉันขอร้องเพลงก่อนตายได้ไหม” ยอดรักบอกทั้งน้ำตากลัวตายสุดๆ ป๊อกไม่ขัดข้องยินดีให้เขาทำตามคำขอสุดท้าย เสียงเพลงที่ยอดรักร้อง

ช่างไพเราะจับใจ ทั้งผู้คุม ป๊อกและเหล่าทาสแรงงานต่างเคลิบเคลิ้มราวกับต้องมนตร์สะกด ล่องลอยไปตามทำนองเพลงและเนื้อร้อง ยอดรักเห็นทุกคนตกอยู่ในภวังค์วิ่งหนีโดยยังตะโกนร้องเพลงไปด้วย ผู้คุมคนหนึ่งเคลิ้มหนัก ทำปืนตกไม่รู้ตัว ปืนลั่นดังปัง

ทุกคนตื่นจากภวังค์พบว่าตัวเองอยู่ในอิริยาบถแปลกๆเหมือนเนื้อเพลงที่ยอดรักร้องให้ฟังที่พูดถึงควาย ถึงไร่นาถึงทุ่งหญ้าเขียวขจี ป๊อกได้สติมองไปเบื้องหน้าไกลๆเห็นยอดรักกำลังวิ่งหนีก็แค้นมาก สั่งผู้คุมจับพวกทาสเหล่านี้ไว้ก่อน ส่วนเขากับสมุนจะไปตามจับตัวยอดรักเอง...

อีกมุมหนึ่งห่างออกมาหน่วยซีลและหน่วยของนักรบโผล่ขึ้นจากน้ำ วิ่งมารวมตัวกันบนชายหาด ผจญร่วมปฏิบัติการในครั้งนี้ด้วย นักรบวิทยุแจ้งฐานว่าหน่วยอัลฟ่าประจำตำแหน่งแล้ว ผจญออกคำสั่งทันที

“คราวนี้นอกจากจะช่วยชาวบ้านแล้ว ต้องจับเป็นคนร้ายมาให้ได้”

“ผจญ คุณจะได้รู้ว่าสนามรบจริงๆมันไม่เหมือนนั่งอยู่ในห้องแอร์หรอก ผมรู้ว่าผมกับคุณคงเข้ากันได้ไม่ค่อยดีนัก แต่วันนี้เริ่มตั้งแต่วินาทีนี้ผมอยากให้คุณลืมเรื่องที่เคยบาดหมางใจกับผมแล้วคิดว่าเราทุกคนคือหนึ่งเดียวนะครับ ตกลงไหม” นักรบมองผจญอย่างรอคำตอบ เห็นเขาพยักหน้ารับคำก็โล่งใจ รีบเคลื่อนตัวไปจากหาด ไม่นานนัก หน่วยของนักรบและหน่วยซีลก็เข้าเคลียร์พื้นที่เกิดการยิงต่อสู้กัน

Powered by Froala Editor