ตอนที่ 2
“หรือว่าท่านจะปฏิเสธที่จะช่วย”
นาวินยินดีปกป้องชีวิตพี่น้องร่วมชาติแม้จะต้องแลกด้วยชีวิตตัวเองก็ยอมแต่ต้องขอหลักฐานที่ชัดเจนกว่านี้ ถ้าผจญมี ทางเราพร้อมจะลงมือทันที
ประชุมเสร็จ นาวินเดินมาส่งสองหนุ่มหน้าห้อง จังหวะนั้นมีเสียงไลน์ในมือถือของท่านนายพลดังขึ้น ท่านเปิดอ่านแล้วหันมาถามนักรบว่าอยากทำบุญทำกุศลบ้างไหม วันนี้แม่ของชลดาจัดงานร้องเพลงรับบริจาคเงินที่โรงพยาบาล เขายินดีไปช่วยและจะไปเอาคำตอบจากชลดาด้วย นาวินตกใจนี่เขาทำแล้วหรือ
“เรียบร้อยแล้วครับ ผมทำตามครูสั่งทุกประการก่อนขอ”
ผจญอยากเอาใจนาวิน ขอไปร่วมงานกุศลครั้งนี้ด้วย ท่านไม่ขัดข้อง หันไปย้ำกับนักรบ ไม่ว่าฝนจะตกแดดจะออกห้ามเขาร้องเพลงเด็ดขาด นี่ไม่ใช่การขอร้องหรือเตือน แต่เป็นการสั่ง ผจญมองนักรบแล้วหัวเราะ เขาทั้งโกรธทั้งเสียหน้าแต่ไม่กล้าอาละวาด ถามนาวินว่าน้ำเสียงเขาเลวร้ายมากเลยหรือ
“เอาเป็นว่าถ้าคุณเกลียดใครสุดๆคุณค่อยไปร้องเพลงให้เขาฟังก็แล้วกัน แต่คิดอีกทีอย่าทำเลย มันจะเป็นบาปเป็นกรรมติดตัวเปล่าๆ คือถึงขนาดตกนรกหมกไหม้เลยทีเดียว” นาวินสีหน้าจริงจัง
ขณะที่ผจญแอบขำ
ooooooo
บนเรือประมงเถื่อน ชาวบ้านที่ถูกหลอกมาใช้แรงงานถูกกระทำเยี่ยงทาสใช้ให้ทำงานหามรุ่งหามค่ำไม่พอน้ำท่าก็ไม่ให้ดื่ม อาหาร
ก็ให้กินเท่าแมวดม แถมไม่ได้ค่าแรงอีกด้วย
ขณะที่ทาสคนอื่นๆกำลังทำงานกันเหงื่อไหล ไคลย้อย ยอดรักแอบเอาปูที่คนอื่นจับได้มาต้มกินอยู่หลังเรือ กระดองกับเปลือกเกลื่อนพื้น ป๊อกจับขโมยได้คาหนังคาเขา จึงให้ยอดรักจ่ายค่าปูด้วยการถูกผู้คุมรุมยำจนทรุดลงไปกองกับพื้น เหล่าทาสแรงงานเห็นสภาพของเขาถึงกับขวัญเสีย...
เหิมเห็นคลิปที่ป๊อกส่งภาพยอดรักโดนอัดสะบักสะบอมบนเรือก็หัวเราะมีความสุข สมุนคนหนึ่งยกกาแฟเข้ามาให้ เห็นเขาหัวร่องอหายถามว่า
ดูตลกคณะไหนถึงได้ฮาขนาดนั้น เหิมโชว์คลิปให้ดูบอกว่าคณะเชิญยำ สมุนงงไม่ใช่คณะตลกสักหน่อย เหิมหยิบปืนมาวางกระแทกบนโต๊ะดังปัง สั่งให้สมุนขำถ้าไม่อยากตาย สมุนจำต้องหัวเราะแต่ฝืดมาก เหิมสั่งให้ขำมากขึ้นอีก สมุนหัวเราะไปร้องไห้ไป
“ดีมาก จำไว้ ความทุกข์ทรมานของไอ้ยอดรักคือความสุขของฉัน ชะตากรรมของไอ้คนที่คิดแย่งส้มจี๊ดไปจากฉัน มันต้องจบเศร้าทุกคน”...
ทางด้านส้มจี๊ดเป็นห่วงยอดรักที่หายตัวไปสามวันไม่รู้ว่าเป็นตายร้ายดีอย่างไร อับจนหนทางไม่รู้จะไปตามหาตัวที่ไหนตัดสินใจพึ่งสิ่งศักดิ์สิทธิ์แวะมาไหว้พระที่โบสถ์ขอให้คุ้มครองพี่ยอดรักของตัวเอง กราบพระเสร็จถอยออกมาจ๊ะเอ๋กับชบาแม่เลี้ยงตัวแสบของตัวเองที่เดินหน้าหม่นหมองเข้ามา ทั้งคู่ต่างตกใจที่เจอกัน ส้มจี๊ดไม่วายแดกดันคนอย่าง
ชบาไหว้พระเป็นกับเขาด้วยหรือ
“เออ ฉันจะมาสวดมนต์ให้คนที่ฉันรัก”
“แต่ไม่ใช่พ่อฉันแน่ๆ” ส้มจี๊ดดักคอ ชบาไม่พอใจที่เธอรู้ทันชี้หน้าอย่างเอาเรื่องพูดแบบนี้
มันจะมากไปแล้ว ส้มจี๊ดอยากลุยให้รู้แล้วรู้รอดแต่ติดที่อยู่ในโบสถ์แถมต่อหน้าพระประธานอีกด้วยก็เลยต้องตัดใจเดินจากไป ชบารีบตามไปดูจนแน่ใจว่าอีกฝ่ายไปแล้ว จึงกลับมากราบพระประธาน
“แต่นังส้มจี๊ดมันก็พูดถูกเจ้าค่ะ ที่ชบามาก็เพื่อขอให้ช่วยปกปักรักษาพี่ยอดรักอย่าให้เขาต้องเจ็บต้องตายเลยนะเจ้าคะ เออ คือชบาเป็นห่วงพี่เขาน่ะเจ้าค่ะ”...
แม้จะเจ็บหนักจากถูกซ้อมแต่ยอดรักต้องกัดฟันลุกขึ้นมาทำงาน ไม่อย่างนั้นอาจถูกป๊อกจับโยนลงทะเล
ooooooo
ที่งานร้องเพลงการกุศลรับบริจาคเงินให้โรงพยาบาลทหารเรือ ผจญแสบได้ใจรอจนนาวินกลับไปทำงานแล้วจึงออกอุบายบอกกับภคินีว่านักรบเพื่อนของเขาอยากร้องเพลงให้พวกเราฟังมากๆ ภคินีลังเล
“มันจะดีเหรอคะ”
“เขาฝากเงินมาบริจาคสองหมื่นบาทครับ”
ภคินีเปลี่ยนใจทันที ประกาศทางไมโครโฟนเชิญชวนให้ผู้ร่วมงานตบมือต้อนรับนักร้องคนใหม่ของเรา ทุกคนตบมือให้นักรบที่ยืนตะลึงจะหนีก็ไม่ทัน ภคินีเร่งให้เขารีบขึ้นมาบนเวที ผจญขอไมค์จากภคินีแล้วถามนักรบจะร้องเพลงอะไรบอกมา นักรบอยากถีบหน้าผจญให้รู้แล้วรู้รอดที่ทำให้เขาต้องตกอยู่ในสภาพแบบนี้แต่ไม่กล้า
“ผมยังไม่มีเพลงในใจ” นักรบกัดฟันตอบ
“อ๋อ...เพลงทุกพื้นที่ของหัวใจ...ขอเสียงตบมือหน่อยครับ” ผจญเลือกเพลงให้เสร็จสรรพ
ทุกคนตบมือกันเกรียว ผจญผายมือเชิญภคินีให้ลงไปฟังเพลงที่นักรบจะร้องแล้วเดินไปเร่งเสียงให้ดังสุดๆชนิดผีตื่น ทันทีที่นักรบเปล่งเสียงร้องบริเวณนั้นเหมือนเกิดภัยพิบัติ ผู้คนอุดหู เด็กร้องไห้ คนแก่เป็นลมตกเก้าอี้ พยาบาลรีบเข้ามาดูแล แต่นักรบหลับหูหลับตาแหกปากร้องเพลงไม่ได้สนใจอะไรทั้งนั้น เสียงร้องของเขาทำเอาภคินีกัดปากตัวเองจนเลือดซึม ขณะที่ผจญเดินเลี่ยงออกไปด้วยความสะใจ...
Powered by Froala Editor










