ตะวันอาบดาว
ตอนที่ 7
ปราณนท์ลอบมองศิวัชออกจากบ้านเขมวัฒน์ด้วยแววตาครุ่นคิด แต่เพียงอึดใจเดียวก็ต้องละความสนใจไว้แค่นั้นเพราะมีสายโทร.มาแจ้งเรื่องประมูลครั้งสำคัญ
ดาวประดับจมปลักกับความคิดเรื่องศิวัชจูบเธอเมื่อกลางวัน ธาดาเฝ้ามองด้วยความสงสัยแต่ไม่กล้าถาม ได้แต่ขอตัวกลับบ้าง ดาวประดับซึ้งใจมาก ตัดสินใจจะบอกเรื่องศิวัช
“ธาดาอยากรู้ใช่ไหมว่านายศิวัชนั่นทำอะไรดาว”
“ไม่เป็นไร ดาวไม่ต้องเล่าหรอก”
“ดาวนึกว่าธาดาอยากรู้”
“ผมก็อยากรู้แหละว่านายศิวัชนั่นทำอะไร แต่ถ้าดาวเล่าแล้วมันทำให้ดาวไม่สบายใจก็ไม่ต้องเล่าหรอก”
“ขอบใจนะธาดา ยังไงเธอก็เป็นเพื่อนที่ดีที่สุดสำหรับดาวเสมอ”
ธาดารู้สึกแปลบในหัวใจอย่างบอกไม่ถูก กระนั้นก็ยังยิ้มให้เธออย่างอ่อนโยน
“ดาวจำตอนเราไปเข้าค่ายตอนมอสามได้ไหม”
“จำไม่ได้ก็แย่ละ ตอนนั้นถ้าไม่ได้ธาดามาช่วยเอาตัวบังรังมดที่ตกใส่ดาว ป่านนี้ดาวคงไม่ได้มายืนอยู่ตรงนี้”
“ใช่ ตอนนั้นตัวผมบวมเพราะโดนมดกัดจนขยับไม่ได้เป็นอาทิตย์แน่ะ”
“นึกทีไรก็ขำทุกที ตัวเธอเหมือนลูกโป่งมากนะ ตอนนั้นดาวคิดว่าธาดาจะตายแล้ว”
“ใช่ แต่พอผมฟื้นขึ้นมาดาวกลับบอกว่าเป็นเพราะดาวช่วยอธิษฐานไว้กับดาวตก ทำให้ผมไม่เป็นไร”
“เอ้า...ก็จริงนี่ ไม่เคยได้ยินว่าอยากได้อะไรให้ขอกับดาวตกหรือไง”
ดาวประดับพูดติดตลก ธาดายิ้มแล้วบอกมาด้วยความเอ็นดู “ผมก็เลยอยากให้ดาวขอดาวตกอีกครั้งไง ไม่ว่าดาวจะมีเรื่องหรือใครทำอะไรกับดาวไว้ ผมเชื่อว่าถ้าดาวขอกับดาวตก ดาวตกจะทำให้ดาวเข้มแข็งเหมือนเดิม”
“แต่มันไม่มีดาวตกนี่”
“เชื่อสิ...ตั้งใจอธิษฐานเหมือนตอนนั้น”
ธาดาขอให้เธอหลับตาแล้วสวมสร้อยมีจี้รูปดาวให้เป็นของขวัญวันเกิด
“สุขสันต์วันเกิดนะดาว”
ดาวประดับพูดไม่ออก อยากปฏิเสธเพราะรู้ใจเขาดีแต่ธาดาก็ตัดบทและขอตัวกลับดื้อๆ
ooooooo
ปราณนท์ทนเก็บความสงสัยเรื่องช่อแพรจัดงานวันเกิดเซอร์ไพรส์ดาวประดับไว้กระทั่งเช้าจึงถามหาเหตุผล
“ทำไมคุณถึงให้ผู้ชายคนนั้นมาที่นี่”
“คุณน่าจะดีใจนะที่ฉันพาเขามาที่นี่ จะได้ไม่ต้องให้เดชาไปตามสืบให้วุ่นวาย”
“อย่างน้อยคุณก็ควรให้เกียรติผมบ้าง”
“ถ้าฉันไม่ให้เกียรติ ตอนนี้คุณคงเห็นเขานอนอยู่บนเตียงฉันแล้วล่ะ มีอะไรอีกไหมคะ ฉันจะรีบแต่งตัวไปทำงาน”
ช่อแพรตัดบทอย่างไม่ยี่หระ ปราณนท์ไม่ชอบใจนักแต่ยังไม่ผละไป มีเรื่องสำคัญอีกเรื่องต้องพูดกับภรรยา
“ช่วงนี้ผมอยากให้คุณหยุดเรื่องคาวๆของคุณไว้ก่อนได้ไหม”
“ทำไมคะ นี่คุณเป็นห่วงฉันหรือเป็นห่วงกลัวคนอื่นจะว่าคุณกำลังโดนสวมเขา”
“ผมไม่ได้กลัวว่าใครจะมองผมไม่ดี แต่ผมกลัวว่ามันจะกระทบกับโครงการใหญ่ของเราต่างหาก!”
ข่าวเรื่องประมูลครั้งสำคัญจากปราณนท์ทำให้ช่อแพรพักเรื่องศิวัชไว้ชั่วคราวและเรียกประชุมด่วนทุกฝ่าย ดาวประดับแปลกใจท่าทีของน้าสาว แต่ไม่ทันเอ่ยปากถามปราณนท์ก็มาขอให้เธอช่วยพูดกับช่อแพรเรื่องเมทินี
ฉัตรชิตาไม่ได้ไปร่วมงานปาร์ตี้วันเกิดของเพื่อนรักอย่างดาวประดับ เลยไปซื้อขนมร้านดังไว้ไถ่โทษ แต่ดันเผลอวางกล่องขนมไว้บนโต๊ะ เมฆที่คิดว่าเธอซื้อมาฝากเลยกินหมด
เมฆสัญญาจะซื้อขนมมาคืนฉัตรชิตา แต่ไม่ทันได้ทำศิวกรก็โทร.มาหา เขาจึงผละไปหามุมเงียบๆ คุยเรื่องแผนการติดกล้องในบ้านเขมวัฒน์
“เป็นไงบ้างวะไอ้กร เจอเบาะแสอะไรในบ้านคุณช่อแพรไหม”
“ยังไม่เจออะไร”
“แล้วคุณปราณนท์ล่ะ แกได้เจอไหม”
“เจอ...แต่ตอนนี้ยังบอกไม่ได้ว่าเขากับไอ้วัชมีอะไรที่ปิดบังไว้หรือเปล่า”
“สรุปว่าคุณช่อแพรให้แกไปโดนคุณดาวกระทำใช่ไหมเนี่ย”
