ตะวันอาบดาว
ตอนที่ 7
ศิวกรคว้าตัวดาวประดับไว้ทันหวุดหวิด ดาวประดับตะลึงมาก รีบผลักไสอ้อมกอดของเขา
“ปล่อย...ฉันบอกให้ปล่อย!”
“ปล่อยให้ไปโดนรถชนตายแบบเมื่อกี้น่ะเหรอ... มานี่!”
พูดพลางฉุดกระชากลากถูเธอไปที่รถ ยื่นมือมาหา “เอากุญแจรถมา”
“นายจะทำอะไร”
“ก็พาคุณไปส่งที่บ้านไง”
ดาวประดับปฏิเสธเสียงแข็ง “ไม่ต้อง!”
ศิวกรอ่อนใจมาก ตัดสินใจลากเธอขึ้นรถแล้วขับออกไปทันที
“ถ้าคุณอยากจะตาย ไว้ผมไปส่งที่บ้านแล้วคุณจะทำอะไรก็เรื่องของคุณ”
ดาวประดับพยายามขัดขืนแต่สู้แรงเขาไม่ได้ กระทั่งเขาพามาถึงหน้าบ้าน ศิวกรในคราบศิวัชจึงลงจากรถและปล่อยให้เธอขับเข้าบ้านเอง แต่ไม่ถึงอึดใจดาวประดับก็ควักปืนในลิ้นชักหน้ารถไปจ่อยิงเขา
ศิวกรไม่สะทกสะท้าน เอ่ยเสียงเรียบ
“พวกคุณคงคุ้นกับวิธีนี้ใช่ไหม เวลาไม่พอใจใครขึ้นมาก็แค่กำจัดมันทิ้ง”
“ฉันขอเตือนเป็นครั้งสุดท้าย ถ้านายทำแบบนี้อีกล่ะก็...”
“ถ้าอย่างนั้นคุณก็ยิงเลย เพราะถ้าผมตาย คุณจะได้มั่นใจว่ามันจะไม่เกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นอีก”
ดาวประดับเล็งปืนใส่เขามือไม้สั่น สุดท้ายก็ทำไม่ได้ต้องปล่อยเขาจากไป แต่ธาดาที่แวะมาหาเธอที่บ้านไม่ยอม ขับรถตามไปปาดหน้าศิวัช
ศิวกรยิ้มเย็น ท่าทางเหมือนไม่ยี่หระ “สวัสดีครับสารวัตร บังเอิญเจอกันอีกแล้วนะครับ”
“ไม่บังเอิญหรอก ผมอยู่หน้าบ้านดาวเมื่อกี้”
“แล้วสารวัตรต้องการอะไรจากผมครับ”
“นายทำอะไรดาว”
“มีหลายเรื่องที่ผมกับดาวทำกัน สารวัตรอยากฟังเรื่องไหนล่ะครับ”
“ก็เรื่องที่ทำให้ดาวต้องเอาปืนจ่อหน้านายน่ะ”
คำถามของสารวัตรหนุ่มทำให้ศิวกรรู้ว่าอีกฝ่ายเห็นเหตุการณ์ที่หน้าบ้านเขมวัฒน์จริงๆ กระนั้นก็ไม่หวั่น ส่งสายตาเย้ยหยันแล้วสารภาพตามตรง “เราจูบกัน”
ธาดาอึ้งมาก ก่อนตั้งสติได้ต่อยอีกฝ่ายจนหน้าหัน ศิวกรในคราบศิวัชไม่ถือสา พูดกวนประสาท
“โอเค ผมเข้าใจว่าสารวัตรคงโกรธที่คนที่ได้จูบแรกของเธอไม่ใช่สารวัตร แต่ผมบอกสารวัตรแล้วนะ”
“แกคิดว่าฉันจะโกรธที่แกบอกว่าแกกับดาวจูบกันงั้นเหรอ ถ้าอย่างนั้นก็รู้ไว้ด้วยว่าฉันไม่ได้รู้สึกอะไรเลย เพราะอะไรรู้ไหม เพราะดาวเขาไม่ได้คิดอะไรกับแกไง ไม่อย่างนั้นเธอคงไม่เอาปืนจ่อนายอย่างนั้นหรอก”
ศิวกรเจ็บแปลบ แต่ไม่ทันโต้ก็โดนธาดาขู่ทิ้งท้าย “หมัดเมื่อกี้ฉันแค่ทำสิ่งที่ดาวอยากทำ ฉันเตือนไว้ก่อน...อยู่ห่างๆดาวซะ ถ้าฉันรู้ว่านายทำให้ดาวเสียใจล่ะก็...”
ธาดาพูดไม่จบก็ขับรถจากไป ทิ้งศิวกรให้มองตามด้วยความแค้นปนสะเทือนใจที่ถูกพูดแทงใจดำ
ooooooo
ช่อแพรโกรธมากที่เห็นดาวประดับจูบศิวัช จงใจเล่นสงครามประสาทกับหลานสาวแต่เช้าของวันต่อมา
“เพิ่งรู้ว่าน้าช่อก็กินอาหารเช้าด้วย”
“ที่ฉันไม่กินเพราะฉันไม่อยากนั่งร่วมโต๊ะกับคนอื่น”
ดาวประดับเจ็บจี๊ดกับคำพูดตรงไปตรงมาของช่อแพร แต่ไม่ทันตั้งหลักได้อีกฝ่ายก็โพล่งถาม
“เมื่อคืนกลับดึกนี่...ไปไหนมา”
“ทำไมเหรอคะ ปกติน้าช่อเองก็ไม่ค่อยสนใจว่าดาวจะไปไหนอยู่แล้วนี่คะ”
“เปล่าหรอก ฉันก็แค่คิดว่าเธออาจจะรู้สึกผิดกับเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวานเลยไม่กล้ามาสู้หน้าฉันไง”
“ดาวไม่ใช่คนอย่างนั้น อะไรที่ดาวทำดาวก็ กล้ารับ”
“แน่ใจเหรอว่ากล้ารับ แล้ววันนี้จะเข้าออฟฟิศหรือเปล่า”
“ค่ะ แต่คงหลังจากไปเยี่ยมคุณพ่อแล้ว น้าไม่คิดจะไปเยี่ยมคุณพ่อหน่อยเหรอคะ”
“ตามสบาย ไปก็เท่านั้น ฉันยังมีเรื่องต้องสะสางอีกเยอะ”
