ตะวันอาบดาว
ตอนที่ 7
ศิวกรในคราบศิวัชไม่ได้เข้าห้องน้ำแต่แวะสำรวจบริเวณบ้านเขมวัฒน์เพื่อหาที่ติดกล้องตามที่เมฆแนะนำเมื่อบ่าย กระทั่งได้ตำแหน่งที่เหมาะสม พร้อมโอกาสดีจะเผชิญหน้ากับปราณนท์
“ถ้าผมทำให้ท่านต้องคิดมากก็ต้องขอโทษด้วยนะครับ”
“ใครให้นายขึ้นมาบนนี้”
“ขอโทษครับ ผมรู้ว่ามันไม่สมควรแต่ผมอยากคุยกับท่าน”
“ถ้านายจะมาคุยเรื่องช่อแพร ฉันไม่มีอะไรจะคุย”
“ผมอยากรู้ว่าเรารู้จักกันมาก่อนที่ผมจะความจำเสื่อมใช่ไหม”
“ทำไมนายถึงคิดอย่างนั้น”
“เพราะคุณเมทินีบอกผมว่าเราเคยพบกันในงานวันเกิดของคุณเม ผมก็แค่สงสัยว่าในเมื่อท่านรู้จักผมอยู่แล้ว แล้วทำไมตอนที่ท่านเจอผมที่เขมวัฒน์ท่านกลับทำเหมือนว่าเพิ่งเคยเห็นผมครั้งแรกด้วย”
“คงเพราะฉันไม่ได้อยากรู้จักกับนาย ถ้าย้อนเวลาไปได้ ฉันจะบอกให้เมไม่ต้องพานายมาหาพวกเราคืนนั้น”
ปราณนท์ตอบตามตรงก่อนทิ้งท้ายด้วยน้ำเสียงห้วนจัด
“แล้วที่ฉันแกล้งไม่รู้จักนายก็เพราะฉันไม่อยากจะมองหน้าคนที่เป็นชู้กับเมียฉัน!”
ooooooo
ศิวกรต้องตั้งหลักยอมรับความจริงที่น้องชายฝาแฝดเป็นชู้กับช่อแพร เช่นเดียวกับดาวประดับที่ต้องรับมือช่อแพรที่ตั้งหน้าตั้งตาจับผิดเธอเรื่องศิวัช
ดาวประดับอึดอัดใจมาก สุดท้ายก็ทนไม่ไหวโพล่งถามตรงๆ
“น้าช่อให้นายศิวัชมาที่นี่ทำไม”
“เธอน่าจะดีใจนะที่ฉันให้เขามาด้วย ทำไม...หรือเธอกลัวว่าธาดาจะรู้อะไรเหรอ”
พูดพลางปรายตาไปทางธาดา สารวัตรหนุ่มไม่อยากให้ดาวประดับลำบากใจรีบออกตัวแทน
“คุณน้าครับ...เลิกพูดเรื่องนี้เถอะครับ ผมเชื่อว่าดาวไม่ได้คิดอะไรกับนายศิวัชอย่างที่น้าช่อคิดหรอกครับ”
ศิวกรในคราบศิวัชโผล่มาหลังจากนั้น ทันได้ยินประโยคสุดท้ายของธาดา
“ขอโทษครับ ไปนานไปหน่อย คงไม่ขัดจังหวะอะไรนะครับ”
“ที่ไปนานเพราะไปเข้าห้องน้ำ หรือว่าเพราะเดินสำรวจดูว่าจะหยิบจะเอาอะไรกลับบ้านได้บ้าง”
ดาวประดับจงใจหาเรื่องด้วยความหมั่นไส้ ธาดาพยายามจะห้ามแต่เธอก็ไม่หยุด
“ดาวแค่อยากเตือนเอาไว้ก่อนน่ะ เพราะคนบางคนชอบหยิบจับอะไรไปแล้วคิดว่ามันเป็นของตัวเอง ดีไม่ดีที่เดินเข้าไปในบ้านเมื่อกี้คงคิดว่าตัวเองเป็นเจ้าของบ้านอยู่”
ศิวกรนิ่วหน้าก่อนหลุดขำ ช่อแพรมองมาด้วยความสงสัย
“ขำอะไรเหรอ”
“ไม่มีอะไรหรอกครับ คือผมเข้าใจว่าที่คุณดาวเป็นอย่างนี้อาจเป็นเพราะผ่านเรื่องราวที่ไม่ดีในอดีตมา เอ...แต่ผมก็ไม่แน่ใจนะว่าในอดีตเนี่ยมันนานมาแล้วหรือว่าจะเป็นแค่เรื่องเมื่อตอนกลางวัน”
ดาวประดับปรี๊ดมาก ภาพเขาจูบเธอลอยเข้ามาในหัว คว้าแก้วน้ำสาดศิวัชทันที
ธาดาตกใจมาก “ดาว...ทำอะไรน่ะ!”
“ไม่มีอะไรหรอกธาดา เผื่อน้ำนี่มันจะช่วยล้างความคิดสกปรกๆไปจากสมองคนเราบ้าง”
ช่อแพรกับธาดาไม่คิดเช่นนั้น มั่นใจมากว่าระหว่างศิวัชกับดาวประดับต้องมีอะไร กระนั้นสองหนุ่มสาวต้นเรื่องกลับไม่ปริปาก โดยเฉพาะศิวัชที่ขอตัวกลับดื้อๆ
“ผมว่าผมขอตัวก่อนดีกว่า มันจะได้ไม่กร่อยไปกว่านี้”
พูดจบก็ผละไปทันที นึกสมเพชตัวเองจนต้องพึมพำออกมาเบาๆ
“หึ...สมควรแล้วที่โดนแบบนี้”
ooooooo
