ตะวันอาบดาว
ตอนที่ 7
เมฆพูดไม่ทันจบ ศิวกรก็ถึงบางอ้อ “แล้วทำไมเขาถึงต้องแกล้งทำเป็นเหมือนว่าเพิ่งเจอฉันเป็นครั้งแรก”
ข้อสันนิษฐานจากเมฆทำให้ศิวกรตัดสินใจไปหาช่อแพรเวลาต่อมา แต่ก็ช้ากว่านพดล อดีตผู้จัดการฝ่ายประชาสัมพันธ์ของเขมวัฒน์กรุ๊ป ที่มาดักรอผู้บริหารสาวที่ลานจอดรถ
ท่าทีคุกคามของนพดลทำให้ช่อแพรหวั่นใจ กระนั้นก็ตีหน้านิ่งทำเหมือนไม่กลัว
“คุณนพดล...ไม่เจอกันนานนะคะ มาทำอะไรคะ”
“ก็แวะมาเก็บของ แล้วก็งานเอกสารที่มัน
ยังค้างอยู่นิดๆหน่อยๆ”
“ที่จริงให้เมทินีช่วยเก็บให้ก็ได้นะคะ ไม่น่ามาให้ลำบาก”
“แหม...ไม่ต้องพูดตามมารยาทก็ได้ พูดตามสันดานมาเถอะ”
“ถ้าอย่างนั้นฉันคงต้องขอตัว เพราะฉันคงไม่มีอะไรจะพูด”
พูดจบก็ผละไปขึ้นรถ นพดลไม่ยอมตามประกบ “ผมว่าถ้าคุณช่อแพรไม่ได้อยู่ที่เขมวัฒน์แล้วไปเป็นดาราได้เลยนะครับ ดูจากบทบาทในคลิป ถ้าสนใจผมมีเพื่อนอยู่ในวงการ”
ช่อแพรรู้ว่าถูกขู่แต่ไม่กลัว สวนกลับ “แต่ฉันว่าคุณนพดลน่าจะลองหาเพื่อนที่เป็นทนายบ้าง
ก็ดีนะคะ ถ้าฉันมีหลักฐานเรื่องที่ดอนหินกาบเมื่อไหร่ บางทีคุณนพดลอาจจะต้องใช้ทนายที่เก่งหน่อย”
“ไม่เห็นต้องทำอะไรที่มันยุ่งยากเลย ก็แค่ทำให้มันไม่มีโจทก์ ไม่มีพยาน ก็ไม่ต้องมีคดี!”
นพดลตั้งใจจะฆ่าปิดปากผู้บริหารสาว ช่อแพรถอยกรูด ศิวกรในคราบศิวัชเห็นท่าไม่ดีรีบปรากฏตัว
“มีอะไรหรือเปล่าครับ”
นพดลหันขวับ แสยะยิ้ม “นึกว่าใคร ที่แท้ก็เด็กในสังกัดนี่เอง”
“ให้ผมช่วยอะไรไหมครับ”
“ช่วยกันทั้งคืนยังไม่พออีกเหรอ ยังต้องมาช่วยกันที่นี่อีก”
ศิวกรไม่สะทกสะท้าน จนนพดลต้องเอ่ยปากไล่ตรงๆ
“อยากไปไหนก็ไป ที่นี่...ผู้ใหญ่เขาจะคุยกัน”
“แต่ท่าทางคุณช่อแพรจะไม่อยากคุยกับคุณนะ”
“ทำไม...จะทำตัวเป็นพระเอกหรือไง อย่างแกน่ะเป็นอะไรไปไม่ได้มากกว่าของแก้ขัดให้เธอเท่านั้นเอง”
“ผมไม่รู้ว่าคุณรู้เรื่องผมกับคุณช่อมายังไง แต่ถ้าคุณพูดถึงคุณช่อไม่ดีอีกล่ะก็...ผมก็พร้อมที่จะปกป้องเธอ”
คำพูดประกาศกร้าวของศิวัช ทำให้ช่อแพรหัวใจพองโต เกิดแรงฮึดแหวใส่นพดล
“ออกไปซะ! ก่อนที่ฉันจะโทร.เรียกตำรวจ แล้วถ้าตำรวจมา คุณนพดลไม่ได้โดนแค่ข้อหา บุกรุกแน่ๆ”
ช่อแพรไม่ได้ขู่แต่จะทำจริง นพดลไม่มีทางเลือกต้องผละไปอย่างหัวเสีย
ooooooo
ศิวกรผละไปทำงานหลังจากนั้น ทิ้งช่อแพรให้มองตามด้วยความทึ่งปนสงสัย อยากคุยกับเขาอีกครั้ง แต่ก็ช้ากว่าธาดาที่แวะมาเอาเรื่องศิวัชถึงออฟฟิศเขมวัฒน์กรุ๊ป
“สารวัตรมีอะไรอยากคุยกับผมเหรอครับ”
“นายทำอะไรดาว ฉันอยากรู้ว่านายทำอะไรดาว ทำไมดาวถึงร้องไห้”
“ผมว่าถ้าสารวัตรอยากได้คำตอบจริงๆ สารวัตรน่าจะกลับไปถามเธอมากกว่ามาถามผม เพราะถ้าให้ผมตอบ...สารวัตรอาจจะรับไม่ได้ก็ได้”
คำตอบยียวนทำให้ธาดาเหลืออด กระชากคอเสื้อของศิวัช
“ใจเย็นๆสารวัตร อย่าลืมสิครับ...เป็นผู้พิทักษ์สันติราษฎร์ต้องดูแลประชาชนนะครับ”
“ฉันไม่รู้หรอกนะว่านายกับดาวจะมีปัญหาอะไรกัน แต่ถ้านายทำอะไรดาวล่ะก็...ฉันไม่ปล่อยนายไว้แน่!”
ธาดาผลุนผลันออกไปแล้ว ช่อแพรเห็นเหตุการณ์ ทุกอย่าง คาใจเรื่องศิวัชกับดาวประดับมาก ตามไปคุยกับสารวัตรหนุ่มทันที “มาทำอะไรคะสารวัตร”
“สวัสดีครับ...พอดีผมผ่านมาแถวนี้ก็เลยแวะขึ้นมาหาฉัตรน่ะครับ”
“อ๋อ...นึกว่ามาเซอร์ไพรส์วันเกิดดาวซะอีก”
ชื่อดาวประดับทำให้สารวัตรหนุ่มชะงัก ช่อแพรลอบยิ้มร้าย แกล้งพูด
“ตายจริง นี่ไม่ได้มีงานอะไรเซอร์ไพรส์ให้ยัยดาวเหรอเนี่ย”
“ผมว่าดาวคงไม่ได้อยากจัดงานอะไรให้มันวุ่นวายน่ะครับ”
