ตอนที่ 7
จบคำก็เกิดเสียงฮือฮา เจ้าหน้าที่คุมจอเปิดไฟล์ของเมฆเห็นเป็นภาพคอมมูนิตี้มอลล์ชื่อว่าเดอะเทรน
“เดอะเทรนคือคอมมูนิตี้มอลล์ที่มีคอนเซปต์ว่ารถไฟขบวนนี้จะนำความสุขไปให้กับทุกคนในชุมชน”
ไพบูลย์หนึ่งในคู่แข่งของเขมวัฒน์เห็นแล้วหัวเสีย “ไม่เร็วไปเหรอครับคุณช่อ ไอ้โครงการนี้ผมได้ยินท่านรัฐมนตรีวริศพูดอยู่แต่ไม่คิดว่าคุณช่อจะกล้าแถลงข่าวว่าตัวเองได้โครงการนี้ไปทำแล้ว”
“เอ...ดิฉันพูดตอนไหนเหรอคะว่าท่านวริศอนุมัติให้ดิฉันได้โครงการนี้แล้ว ที่ดิฉันนัดแถลงข่าววันนี้เพราะอยากจะนำเสนอสิ่งดีๆให้กับคนไทย คิดดูสิคะ...ถ้าเราพัฒนาพื้นที่ให้เจริญ ชุมชนหรือจังหวัดนั้นก็จะมีชีวิตที่ดีขึ้น”
บรรดานักข่าวพยักพเยิดเห็นด้วยกับแนวคิดของเขมวัฒน์ ปราณนท์มองดูผลงานของภรรยาด้วยความชื่นชม พลันก็ได้ยิ้มกว้างกว่าเดิมเมื่อเห็นเมทินีพาใครบางคนเข้ามาในงาน
“นั่นคุณโรสหลานท่านวริศนี่...มางานนี้ทำไมเนี่ย”
วิมลนั่นเองต้นเสียง เรียกเสียงฮือฮาจากบรรดานักข่าวอีกรอบที่เห็นรสรินหรือโรสหลานสาวคนสวยของรัฐมนตรีวริศเจ้าของโครงการประมูลรถไฟฟ้าความเร็วสูง เดินเฉิดฉายเข้ามาในงาน
เมทินีที่กลับมารับตำแหน่งเลขาของช่อแพรเห็นเหล่านักข่าวตาโตก็เหยียดยิ้ม แนะนำรสรินต่อหน้าทุกคน
“ขอโทษนะคะทุกท่าน พอดีคุณโรสเพิ่งเสร็จจากทำบุญบ้านเด็กกำพร้าก็เลยมาช้านิดนึงค่ะ”
ช่อแพรพอใจมาก ถือโอกาสประกาศเรื่องสำคัญ
“ต้องขอโทษทุกคนด้วยนะคะที่ไม่ได้แจ้งล่วงหน้า นอกจากเขมวัฒน์อยากบอกความตั้งใจที่ทำเดอะเทรนแล้วยังมีอีกข่าวนึงก็คือคุณรสรินได้ตกลงจะเป็นคนออกแบบสถาปัตยกรรมแต่ละสถานีให้กับทางเขมวัฒน์ด้วยค่ะ”
ooooooo
คำประกาศของช่อแพรทำให้บรรดานักข่าวส่งเสียงฮือฮา ศิวกรแสยะยิ้มร้าย ควักมือถือตัวเองมากดเชื่อมต่อกับจอทีวีด้านหลังเวทีเพื่อแฉคลิปสำคัญ!
ภาพบนจอเปลี่ยนจากไฟล์โครงการเดอะเทรนเป็นภาพภายในบ้านเขมวัฒน์ ศิวกรสะใจมาก นึกถึงวันก่อนตอนเขาแวะไปร่วมงานวันเกิดของดาวประดับและถือโอกาสหาจุดติดกล้องเผื่อจะได้ข้อมูลดีๆ
แล้วศิวกรก็ได้สมใจเมื่อกล้องดันบันทึกฉากเด็ดที่ปราณนท์คุยเรื่องโครงการเดอะเทรนกับช่อแพร
ช่อแพรรู้สึกได้ถึงความไม่ชอบมาพากล ตะโกนสั่งให้ปิดหน้าจอบนเวที ทีมงานรีบทำตามสั่งแต่ไม่สามารถปิดจอได้เพราะทั้งหมดถูกควบคุมจากที่อื่น!
ปราณนท์ก็หน้าเครียด ตั้งท่าจะไปดูหลังเวที แต่ก็ช้าไปแล้วภาพในจอปรากฏภาพเขากำลังคุยกับช่อแพร
“คุณจะว่าอะไรไหมถ้าเราไม่ได้เป็นเจ้าของโครงการเดอะเทรนคนเดียว”
“หมายความว่าไง”
“ฉันอยากจะให้คุณรสรินดูแลเรื่องสถาปัตยกรรมในแต่ละสถานีให้กับเรา”
“คุณรสรินเป็นหลานของท่านวริศก็จริง แต่ทำอย่างนี้ระวังท่านวริศจะไม่ชอบนะ”
“เหรอคะ แต่ฉันว่าท่านวริศน่าจะชอบนะถ้ามีคนช่วยเอาไอ้ศิลปะโง่ๆนั่นไปแต่งสถานี”
“ผมไม่อยากให้คุณพูดอย่างนี้”
“คุณก็รู้ว่าท่านวริศรักคุณโรสแค่ไหน ถ้าเราดึงเธอมาออกแบบให้เรา มีเหรอที่เราจะไม่ได้โปรเจกต์นี้”
รสรินลุกพรวดและผลุนผลันออกจากงานช่อแพรกระโจนตาม
“เดี๋ยวก่อนนะคะคุณโรส ฟังดิฉันก่อนค่ะ”
เมทินีก็ไม่ได้นิ่งนอนใจรีบตามไปรั้งรสริน
“โรส...เดี๋ยวก่อน”
กระนั้นรสรินก็ไม่หยุด ร้อนถึงปราณนท์ต้องตะโกนลั่นสั่งให้ปิดจอทีวี!
ooooooo










