ตอนที่ 7
ท่าทีร้อนรนของดาวประดับทำให้เชิญขวัญต้องปลอบ เช่นเดียวกับเดชาที่เชื่อว่าช่อแพรต้องไม่ยอมอยู่เฉยแน่!
กระนั้นดาวประดับก็นั่งไม่ติด พยายามคิดหาทางแก้ พลันก็ยิ้มกว้างเมื่อธาดาโทร.มาหา
“รู้เรื่องที่เกิดขึ้นแล้วใช่ไหม”
“อืม ผมโทร.ไปหาฉัตรแล้ว คุณอาเป็นยังไงบ้าง”
“ยังไม่ฟื้นเลยแต่ปลอดภัยแล้ว”
“ดาวอยากแจ้งความไหม”
“ไม่เป็นไร ถ้าในมุมของตำรวจคิดว่าคนที่ทำอย่างนี้น่าจะเป็นใคร”
“ดาวสงสัยใครในบ้านหรือเปล่า เพราะภาพที่ออกมาก็มาจากกล้องภายในบ้าน”
“ไม่มี แล้วดาวก็ไม่คิดว่าจะมีคนในบ้านทำอะไรแบบนี้ด้วย”
“แล้วถ้าคนนอกล่ะ ช่วงนี้มีใครที่น่าสงสัยไปที่บ้านบ้างหรือเปล่า”
ภาพศิวกรมาบ้านเขมวัฒน์เมื่อวันก่อนลอยเข้ามาในหัว ดาวประดับสังหรณ์ใจว่าเขาอาจมีส่วนกับเรื่องนี้แต่ยังไม่มีหลักฐาน ตัดสินใจวางสายธาดาและปรี่ไปบ้านศิวกรทันที
ooooooo
ศิวกรอึ้งมากเมื่อหิ้วถุงอาหารมาฉลองกับแม่ที่บ้านแล้วเห็นดาวประดับ หญิงสาวไม่รอช้าลากเขาไปคุยนอกบ้าน
“เรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้เป็นฝีมือนายใช่ไหม”
“หึ...ทำไมคุณถึงคิดอย่างนั้นล่ะครับ อย่าบอกนะว่าพอเห็นผมซื้อกับข้าวมาเยอะก็เลยคิดว่าจะฉลองจริงๆ”
“ไม่มีใครไปที่บ้านฉันนอกจากนาย!”
“ถ้าอย่างนั้นคุณช่วยบอกผมหน่อยว่าผมจะทำอย่างนั้นไปทำไม”
“เรื่องนั้นเป็นสิ่งที่นายรู้อยู่แก่ใจ นายอาจจะต้องการให้พ่อฉันตกใจแล้วเป็นอย่างที่นายเห็นก็ได้”
“ผมว่าคุณน่าจะดูหนังสืบสวนสอบสวนมากไปหรือเปล่า คนโง่ๆอย่างผมไม่คิดอะไรซับซ้อนอย่างนั้นหรอก”
“ถ้าอย่างนั้นนายกล้าให้ฉันดูมือถือนายไหมล่ะ”
“แล้วคุณกล้าเข้ามาเอาเองไหมล่ะ”
พูดพลางยกมือถือขึ้นสูง ส่งสายตาวัดใจ ดาวประดับพยายามเอื้อมมือแต่ถูกเขาแกล้งชักมือหลบ
“แล้วถ้าคุณไม่เจออะไร คุณจะชดใช้ในสิ่งที่คุณกล่าวหาผมยังไง”
“ได้ทุกอย่าง แล้วถ้าเจอล่ะ...นายจะชดใช้ด้วยอะไร”
“คุณอยากได้อะไรล่ะ”
“ชีวิตของนาย!”
ดาวประดับแหวลั่น ไม่รู้เลยว่าเวลาเดียวกันนั้น ช่อแพรที่สงสัยว่าศิวัชอาจเป็นตัวการเรื่องนี้ก็ตามมาดูเขาที่บ้าน แล้วผู้บริหารสาวก็ต้องตะลึงตาค้างเมื่อเห็นเขาอยู่กับหลานสาวคนเดียว
ศิวกรในคราบศิวัชยังไม่รู้ตัวว่าช่อแพรตามมาที่บ้าน ตั้งหน้าตั้งตายียวนดาวประดับ
“แทนที่คุณจะอยากให้ผมตาย ผมว่าคุณน่าจะรู้สึกดีที่เกิดเรื่องวันนี้ขึ้นมากกว่านะ”
“ทำไมฉันต้องรู้สึกดีด้วย”
“ก็คุณอยากทำลายคุณช่อแพรมาตลอดไม่ใช่เหรอ” ดาวประดับเถียงไม่ออก ศิวกรเหยียดยิ้ม “ผมรู้ว่าคุณดีใจ แล้วผมก็ไม่ได้แปลกใจอะไร ถ้าคุณจะรู้สึกอย่างนั้น พ่อคุณก็เป็นแค่ข้ออ้างที่คุณใช้เพื่อจะล้างแค้นคุณช่อแพรเท่านั้น”
ขาดคำดาวประดับก็ตบหน้าเขาเต็มแรง ศิวกรชะงักก่อนกระชากเธอมาจูบอย่างดุดัน ดาวประดับพยายามดิ้นและทุบตีแต่เขาก็จูบไม่หยุดกระทั่งเธอระทวย!
ช่อแพรช็อกมาก กัดกรามแน่นด้วยความแค้นและหึงหวง ผลุนผลันออกจากตรงนั้นทันที
ดาวประดับตัวอ่อนเพราะฤทธิ์จูบจากเขา
ศิวกรสัมผัสได้ถึงคราบน้ำตาจึงผละตัวออก ดาวประดับฉวยจังหวะนั้นผลักเขาออกและกลับไปขึ้นรถด้วยสภาพเหม่อลอย ศิวกรเห็นท่าไม่ดีรีบตามติด พลันก็ต้องเบิกตากว้างเมื่อเห็นรถคันหนึ่งพุ่งมาหาเธอด้วยความเร็วสูง!
ooooooo










