สารวัตรใหญ่
ตอนที่ 7
หลังจากนั้นทุกคนพากันกลับบ้านพักตำรวจ พิทยาธรประคองแอ๋วเข้าบ้านสารวัตรเพื่อให้คำแพงช่วยทำแผล ก้องภพโทร.มารายงานใหญ่ว่าจับคนร้ายไม่ได้ แต่ได้เลขทะเบียนรถไว้แล้ว
“งั้นผมฝากรองให้สืบเรื่องนี้ด้วยนะว่าเป็นรถใคร และไอ้นักเลงพวกนี้มันเป็นใคร”
“ได้ครับ”
ใหญ่วางสายแล้วเดินกลับมาที่คำแพง แอ๋ว และพิทยาธร
“โชคดีที่คุณอรไทเตือนเอาไว้ก่อน คำแพงก็เลยให้พี่แอ๋วโทร.ไปตามคุณใหญ่มาช่วยได้ทัน”
“แล้วอรไทไม่ได้บอกเหรอว่าคนพวกนี้เป็นใคร”
“เธอไม่ได้บอกอะไรมากนักหรอกค่ะ ได้แค่เตือนคำแพงให้ระวังตัว วันนี้อาจถูกปองร้าย”
“ตอนแรกก็ไม่เชื่อนะคะ แต่พอขับรถออกมาสักครู่ก็เริ่มมีรถตาม”
“ผมว่าอรไทต้องรู้แน่ๆว่าพวกมันเป็นใครแต่ไม่กล้าพูดออกมา”
“แค่เธอมาเตือนเรา มันก็เสี่ยงมากพออยู่แล้ว อย่างน้อยเราก็มีเบาะแสเรื่องทะเบียนรถให้สืบต่อ”
“ผมจะช่วยสืบอีกแรงครับ” พิทยาธรอาสา
ใหญ่พยักหน้ารับ คำแพงรู้สึกกังวลและไม่สบายใจกับเรื่องที่เกิดขึ้น
ooooooo
บุญเชิดนั่งรอเมียรักอยู่ตรงมุมมืดภายในบ้านพัก สักครู่แอ๋วเดินเข้าบ้านมา เธอไม่อยากให้ผัวรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นจึงเดินย่องให้เบาที่สุด
“กลับมาแล้วเหรอ” เสียงทักของจ่าทำให้แอ๋วสะดุ้งสุดตัว แต่ยังทำใจดีสู้เสือตอบว่า
“ก็กลัวจะโดนตามไง กลับเร็วไม่ดีหรือไง”
“หนำใจเธอไหมล่ะ”
“หนำใจอะไร”
“อย่าคิดว่าฉันไม่รู้นะว่าเธอไปทำอะไรที่ไหนมา”
“ทำอะไร นี่อย่ามาคิดบ้าๆกับฉันนะ”
“ไอ้สารวัตรนั่นมันหล่อมากใช่มั้ย เธอถึงต้องไปอยู่บ้านมันทุกวัน”
“ไอ้บ้า...สารวัตรเขามีเมียอยู่แล้ว แกจะมาหึงหวงอะไร”
“ก็มันสเปกเธอไง เธอชอบผู้ชายมีเมียแล้วไม่ใช่เหรอ”
“พูดบ้าๆ”
“หรือว่ามันไม่จริง เธอเห็นฉันหมดน้ำยาแล้วใช่มั้ย ถึงทำกับฉันแบบนี้”
“ก็ที่จ่าหมดน้ำยาก็เป็นเพราะเหล้า จ่าไม่รู้ตัวหรือไง”
“ก็ใช่ไง ฉันเป็นผัวเธอไม่ได้แล้ว เธอก็เลยไปหาผัวคนใหม่ นังสารเลว!” บุญเชิดตบฉาด! แอ๋วเซถลาร้องลั่น
“โอ๊ย! เอาอีกแล้วนะ นี่แกเป็นบ้าอะไรถึงได้ตบตีฉันได้ทุกวัน”
“ฉันจะตีเธอให้ตาย นังผู้หญิงสำส่อน”
บุญเชิดตบตีแอ๋วพัลวัน แอ๋วพยายามต่อสู้ดิ้นรน เปี๊ยกเพิ่งเข้าบ้านเห็นพ่อทำร้ายแม่ก็ตกใจ วิ่งหน้าตาตื่นไปบอกใหญ่ที่กำลังกินข้าวกับคำแพงให้มาที่บ้าน
“เร็วครับสารวัตร ไปบ้านผม...พ่อตีแม่จะตายอยู่แล้ว”
ใหญ่กับคำแพงวิ่งตามเปี๊ยกออกไปทันที เห็นบุญเชิดกำลังบีบคอแอ๋วเอาเป็นเอาตาย ใหญ่กระชากบุญเชิดออกมา แอ๋วรีบหนีไปหาคำแพงและเปี๊ยก
“หยุดนะจ่า”
