สารวัตรใหญ่
ตอนที่ 7
“คู่นี้เขาเป็นแบบนี้ประจำ อย่าเข้าไปยุ่งจะดีกว่า”
เปี๊ยกลูกชายบุญเชิดกับแอ๋ววิ่งหน้าตั้งมาห้ามพ่อแม่ คำแพงจึงเบาใจยอมกลับบ้านโดยมีพิทยาธรเดินมาส่ง
“จ่าบุญเชิดแกกินเหล้าจนติดไปแล้ว น่าจะเลิกยาก แล้วพอเมาทีไร ก็จะหึงเมีย”
“หึงเหรอคะ”
“ใช่ครับ ตอนไม่เมาไม่เท่าไหร่ แต่ถ้าเมาขึ้นมาแกจะคอยตามหาเรื่องเมียบ่อยๆ จนพี่แอ๋วเอือมระอา แล้วก็จบลงที่ทะเลาะกันบ่อยมากจนคนแถวนี้ชินกันแล้ว”
“แต่พี่แอ๋วแกก็เป็นคนขยันทำมาหากิน แกไม่น่า ทำแบบนี้กับเมียเลยนะคะ”
“นั่นสิครับ ผมเชื่อว่าที่เป็นแบบนี้ก็คงเป็นเพราะเหล้า”
“คนไทยเรานับถือศาสนาพุทธ แต่มีน้อยคนเหลือเกินนะคะที่เคร่งครัดในศีลห้า”
พิทยาธรกับคำแพงเดินกันคุยมาเรื่อยจนถึงบ้านพัก โดยไม่รู้ว่าใหญ่จอดรถมองอยู่มุมหนึ่งห่างออกไปด้วยความรู้สึกหึงเมียคนสวยกับลูกน้องหนุ่มรูปหล่อ
ooooooo
ใหญ่เก็บอาการได้ดีเพราะคิดว่าตัวเองอาจคิดมากไป ที่สำคัญเขาต้องเชื่อใจในตัวเมียรัก เขาทำตัวปกติเข้าบ้านอาบน้ำเตรียมตัวพักผ่อน
คำแพงสวดมนต์กราบพระเสร็จแล้วจึงบอกสามีว่าวันนี้คุณนายผู้ว่าฯกับคุณนายผู้การมาชวนตนเข้าชมรมหลังบ้านเพื่อสังคม
“คงเป็นชมรมของพวกแม่บ้านตำรวจแล้วก็ข้าราชการในจังหวัดใช่ไหม”
“ใช่ค่ะ คุณใหญ่ว่าไงคะ”
“ต้องถามคนที่โดนชวนว่าอยากเข้าชมรมนี้หรือเปล่า”
“ถ้าคำแพงไม่เข้าจะมีผลอะไรกับหน้าที่การงานของคุณใหญ่หรือเปล่าคะ”
“ไม่มีแน่นอน การเลื่อนขั้นเลื่อนตำแหน่ง
ของผมจะต้องมาจากผลงานที่ทำเท่านั้น ผมไม่เชื่อว่าการฝากเมียให้ไปประจบเมียเจ้านายจะทำให้ผมเลื่อนยศเลื่อนตำแหน่งขึ้นมาได้ เพราะมันไม่น่าภูมิใจ”
“ถ้างั้นคำแพงขอไม่เข้าชมรมนี้นะคะ เพราะกลัวจะไม่มีเวลามาทำหน้าที่แม่บ้านให้คุณใหญ่ ยิ่งตอนนี้คำแพงกำลังหาอาชีพเสริมให้พวกแม่บ้านตำรวจของ สภ.พระลาน คงมีอะไรต้องทำอีกเยอะมาก”
“คิดจะทำอะไร”
“พอดีเมียจ่าบุญเชิดเป็นแม่ค้าออนไลน์ แล้วเขาอยากได้เครื่องสำอางสมุนไพรมาขาย คำแพงก็เลยปรึกษาเพื่อนที่มีความรู้เรื่องนี้ เลยกะว่าจะรวมตัวกันจ้างผลิตเครื่องสำอางจากสมุนไพรโดยบริษัทที่ได้มาตรฐาน แล้วผลักดันให้เป็นสินค้าโอทอปของจังหวัดค่ะ”
“ดีนะ ผมเห็นดีด้วย เพราะถ้าขายดี พวกตำรวจชั้นผู้น้อยก็จะได้มีรายได้ปลดหนี้ปลดสินกันซะที”
“ค่ะ ตอนนี้แต่ละครอบครัวมีหนี้สิ้นล้นพ้นตัวกันเต็มไปหมด”
ใหญ่นิ่งไป มองเมียเหมือนอยากจะพูดอะไร จนคำแพงแปลกใจถามว่า
