สารวัตรใหญ่
ตอนที่ 10
ครู่ต่อมาดาบศรีกับจ่าเฉยชักแถวเพื่อนตำรวจลงมากินก๋วยเตี๋ยวที่สารวัตรเหมามาเลี้ยง แล้วพูดคุยกันไปเรื่อยว่าสารวัตรอุตส่าห์เหมาก๋วยเตี๋ยวมาเลี้ยง แต่พวกเจ้านายไม่กินเลยเสร็จพวกเรา
“ทำไมเจ้านายไม่กินล่ะดาบ อร่อยจะตาย”
“ก็เขาคงเห็นว่ากระจอกไง ไปโรงพักอื่นเขาพาไปเลี้ยงภัตตาคาร แต่มาพระลานดันเลี้ยงก๋วยเตี๋ยวรถเข็น”
“พวกเจ้านายก็เป็นซะอย่างงี้ แล้วจะไม่ให้ตำรวจไปหารายได้พิเศษมาเลี้ยงดูปูเสื่อได้ไง”
“นั่นสิ ไปเลี้ยงภัตตาคารถ้าไม่ควักเนื้อตัวเองก็ต้องไปรีดไถร้านค้าขอเงินมาเลี้ยง ผมว่านะ ถ้าจะปฏิรูปตำรวจต้องไม่ลืมเรื่องแบบนี้ด้วยนะจ่า”
จ่าเฉยเห็นด้วยแต่แอบเตือนดาบศรีว่า อย่าพูดแบบนี้เดี๋ยวตำรวจอื่นได้ยินจะเกลียดพวกเรา
ooooooo
เช้าวันถัดมา ประณตกับบุญเชิดเตรียมออกตรวจพื้นที่โดยใช้รถมอเตอร์ไซค์ ประณตถามตามความเคยชินว่าจะให้แวะร้านเหล้าก่อนไหม บุญเชิดตอบทันทีว่าถ้ารักกันจริงขอร้องอย่าชวนตนกินเหล้าอีก
“เอาแน่ใช่มั้ย”
“แน่สิ ตอนนี้ผมเกิดเป็นคนใหม่แล้ว ผมจะไม่ยอมทำให้สารวัตรผิดหวังเป็นอันขาด”
“ถามจริงนะ จ่าโอเคกับสารวัตรใช่ไหม”
“โอเคสิ ถ้าไม่ได้แก ผมคงเสียผู้เสียคนไปแล้ว ลองคิดดู ถ้าเป็นเจ้านายคนอื่นที่โดนผมทำแบบแก ป่านนี้ผมคงเข้าคุก ลูกเมียผมก็คงระเห็จไปหาที่อยู่ใหม่ ลูกก็คงไม่ได้เรียนหนังสือ กว่าผมจะออกจากคุกอะไรๆมันก็คงจะสายเกินไปแล้ว สารวัตรเป็นคนดีขนาดนี้ จะไม่ให้ผมรักและเคารพแกได้ยังไง”
“พูดตรงๆนะ ตั้งแต่แกย้ายมาอยู่พระลาน ผมไม่ชอบหน้าแกเลย ผมนับวันรอให้แกโดนย้ายออกไป พอได้ยินจ่าพูดแบบนี้คงต้องลังเล”
“ตอนแรกผมก็ไม่ค่อยชอบแกเหมือนกันนั่นแหละ แต่ยังไงผมอยากให้จ่าลองเปิดใจยอมรับแกบ้างก็ดีเหมือนกัน”
ประณตไม่ตอบแต่ท่าทีดูลังเลอย่างเห็นได้ชัด ส่วนบนโรงพักใหญ่อยู่ในห้องทำงาน ได้ยินเสียงเคาะประตูจึงร้องบอกให้เข้ามา มนัสนั่นเอง เขามาคุยเรื่องคดีชิงตัวคนร้าย อยากรู้ว่าสารวัตรพอเดาได้หรือยังว่าเป็นฝีมือใคร
“ผมจะไม่เดา ไม่เอาความเห็นส่วนตัวมานำการตัดสินใจในเรื่องคดีครับ แต่ผมจะรอจนกว่าจะรวบรวมพยานหลักฐานให้มากที่สุด เพื่อแกะรอยคนร้ายโดยที่จะไม่ปิดช่องรับฟังพยานหลักฐานใหม่ๆเพิ่มเติม”
“ถ้าทำแบบนี้คดีไม่ช้าอืดอาดเหรอครับสารวัตร”
“แต่ถ้ารีบหรือเร็วเกินไป เราก็อาจจะจับผิดตัวได้ คุณก็เห็นแล้วนี่ว่าหลายคดีที่ตำรวจเร่งรีบปิดสำนวนเร็วเกินไปจนทำให้มีการจับผู้ต้องหาผิดตัว หรือถ้าจับไม่ผิดตัวแต่สำนวนก็อ่อนเกินจนอัยการไม่รับฟ้องมันไม่มีผลดีอะไรเลยกับสังคม”
“ผมไม่เคยเห็นตำรวจคนไหนพูดแบบสารวัตรเลยนะครับ”
“ตำรวจดีๆยังมีอีกเยอะครับ เพียงแต่เขาไม่มีพื้นที่ให้แสดงจุดยืนที่เขาคิด ทุกอย่างจึงถูกเก็บเอาไว้ในใจ”
