ตอนที่ 10
เวลานั้นเองวิวพอใจในผลงานของตัวเองแจ้นไปรายงานให้ลักษณาฟังด้วยความสะใจ
“น้องก็รู้อยู่แล้วค่ะว่าสินค้าของพวกมันถูกต้อง ไม่ได้มีปัญหาอะไร แต่ที่แกล้งให้เจ้าหน้าที่ไปจับก็เพื่อจะได้ทำให้ชาวบ้านเกิดความระแวง แล้วก็เอาไปซุบซิบกันต่อว่าสินค้าพวกมันไม่ปลอดภัย มีปัญหาเรื่อง อย.”
“แต่น้องวิวต้องระวังตัวให้มากเลยนะ เล่นกับนังคนนี้มันไม่ใช่เรื่องง่ายๆ ไม่งั้นจะโดนมันย้อนศรเหมือนที่มันทำกับพี่”
“ไม่ต้องห่วงค่ะ วิวสั่งเจ้าหน้าที่เอาไว้แล้วว่าถ้าเรื่องถึงโรงพัก แล้วมันมีหลักฐานมาแสดง ก็แค่บอกว่าเป็นการเข้าใจผิดแล้วแยกย้าย ถึงจะทำอะไรมันไม่ได้ แต่ก็ได้เล่นสงครามประสาทกับมัน สะใจจะตาย”
“เออ...ก็จริงนะ ครีมมันกำลังจะแจ้งเกิด แต่ถ้าโดนแบบนี้ต่อไปคงไม่มีใครอยากจะซื้อมันอีกแน่นอน”
“แล้วแผนขั้นต่อไปของวิวนะคะ เราก็จะปล่อยข่าวลือว่ามีคนใช้ครีมของมันแล้วแพ้ หน้าลอก หน้าดำ เราต้องทำทุกวิถีทางที่จะให้พวกมันเจ๊งให้ได้ค่ะคุณพี่”
“ตายแล้วน้องวิว...น้องคิดได้ไง ฉลาดจริงๆ”
“ฉลาดสู้คุณพี่ไม่ได้หรอกค่ะ คุณพี่น่ะตัวแม่เลย”
แล้วสองคนก็หัวเราะร่วนพอใจในความร้ายกาจของพวกตน
ooooooo
คำแพงแวะเข้าไปคุยกับใหญ่ในห้องทำงานบนโรงพัก ซึ่งใหญ่ให้คำแนะนำว่า
“คำแพงต้องรีบทำความเข้าใจกับพวกลูกค้าให้เร็วที่สุดนะครับ เพราะผมคิดว่าพวกชาวบ้านส่วนหนึ่งคงเสียความมั่นใจไปแล้ว”
“นั่นสิคะ แบบนี้คำแพงจะแก้ไขยังไงดีคะ”
“คุณรีบเอาใบอนุญาตของ อย.มาซีรอกซ์ขยายแล้วปิดไว้ที่หน้าร้าน รวมทั้งรูปโรงงานที่ผลิตสินค้าตัวนี้ด้วย... ทำให้ชัดเจนไปเลย อย่างน้อยคนจะได้ไม่สงสัยเรื่องนี้อีก”
“ได้ค่ะ คำแพงจะทำอย่างที่คุณใหญ่แนะนำ”
“ตอนนี้พวกมันกำลังจ้องเล่นงานทั้งคุณและผม ต่อไปอาจจะมีสิ่งที่นอกเหนือความคาดหมายเกิดขึ้นอีก เราต้องร่วมมือกันตั้งรับให้ดีนะ”
“ค่ะ ถ้ามีอะไรคำแพงจะรีบมาปรึกษาคุณใหญ่ทันที”
ใหญ่จับมือคำแพงมาจูบแล้วบอกรัก คำแพงแปลกใจถามด้วยท่าทีเขินๆว่า
“จู่ๆมาบอกรักกันแบบนี้ มีอะไรหรือเปล่าคะ”
“ไม่มีอะไรครับ ผมก็แค่อยากบอกรักเมียผมเท่านั้นเอง” ใหญ่ยิ้มกรุ้มกริ่มแล้วสวมกอดเมียรัก...
ทางด้านลักษณาที่ยังแค้นคำแพงไม่หาย เย็นนั้นเธอเรียกทรัพย์อนันต์มาพบที่บ้าน ต้องการให้เขาฆ่าหมวดพิทยาธรที่กล้ากำแหงกับตน
เพียงคุณนายผู้ว่าฯเอ่ยปาก ทรัพย์อนันต์ก็ติดต่อนวคุณสมุนมือขวาของเสี่ยน้อยทันที ว่าตนต้องการยืมตัวไอ้หวินไปสังหารหมวดพิทยาธรโดยเร็ว
ooooooo










