เสน่ห์รักนางซิน

พริมกำลังช่วยวิกกี้ด้วยการไม่ให้เสียนิสัยมากไปกว่านี้ ถ้าคิดจะเอาชนะตนอยากให้มิสเตอร์พีเลือกเข้าทำงานที่ P.PAUL ก็จงพัฒนาฝีมือและความรู้ของตัวเองแล้วมาแข่งขันกันไม่ใช่มาขอแบบนี้ เพราะตนก็ไม่คิดจะยกความฝันให้ใครง่ายๆ วิกกี้เข้าไปประจันหน้า ในเมื่อไม่ช่วยก็ไม่เป็นไร แต่ขอให้รู้เอาไว้ว่าเธอจะแย่งทุกอย่างของพริมมาเหมือนที่แม่ของพริมเคยแย่งความรักของคุณพ่อไปจากคุณแม่ของเธอ

“จะทำอะไรก็เชิญ แต่อย่าใช้วิธีสกปรกเช่นเอาเศษกระเบื้องใส่รองเท้าก็แล้วกัน”

สองสาวจ้องหน้ากันอย่างท้าทาย ภูรีเข้ามาเห็นวิกกี้ก็แปลกใจร้องทักว่าทำอะไรที่นี่ เธอรู้แล้วว่าพริมเป็นลูกอีกคนหนึ่งของพ่อ และที่มาที่นี่ก็เพราะได้ยินจากป้านิสาว่าวันนี้พี่ภูจะพาพริมไปพบกับมิสเตอร์พี เธอก็เลยจะขอไปด้วย ภูรีกับพริมมองหน้ากันไม่สบายใจ...

ไม่ใช่แค่ขอไปด้วย แต่วิกกี้ยังเสนอตัวจะสมัครเป็นดีไซเนอร์ของ P.PAUL แข่งกับพริมอีกต่างหากแถมเตรียมเอกสารมาพรีเซนต์ตัวเองเป็นปึกๆ ทั้งแบบร่างของรองเท้าสารพัดชนิดที่อ้างว่าออกแบบเองมาให้มิสเตอร์พีพิจารณา ท่านมองแบบเหล่านั้นด้วยความสนใจโดยไม่รู้เลยว่าวิกกี้ไม่ได้ทำเอง จ้างคนอื่นทำทั้งหมดพริมได้แต่มองอย่างเซ็งจัด...

ค่ำวันเดียวกัน พงศกรมานั่งดื่มเหล้าฟังเพลงอย่างสบายใจอยู่ในผับแห่งหนึ่ง สักพักแจ๊คกับสมุนเข้ามานั่งข้างๆ เสนอขนมตัวใหม่ให้ พงศกรไม่อยากเมายาก็เลยปฏิเสธ แจ๊คพยายามคะยั้นคะยอให้ลองเพราะต้องการเงินของเขา แต่เขาไม่สนใจ ออกจะรำคาญเสียด้วยซ้ำ ก่อนจะลุกหนี แจ๊คไม่พอใจ ขืนเขาไม่สนใจแบบนี้เท่ากับขาดรายได้ ตามไปจับตัวแล้วฉีดยาตัวใหม่ให้เขาเอง พงศกรดิ้นรนได้แค่อึดใจยาออกฤทธิ์

ทันใดนั้นมีเสียงหวอรถตำรวจดังไปทั่ว แจ๊คกับพวกหน้าตาตื่นเพราะมียาเสพติดอยู่เต็มกระเป๋าพากันสลายตัวปล่อยให้พงศกรนอนเมายาอยู่ตรงนั้น

ooooooo

ข่าวพงศกรถูกตำรวจจับเมายาคาผับดังถูกแชร์ว่อนเน็ต พริมเห็นข่าวนี้แล้วไม่สบายใจ พัชราเห็นข่าวนี้เช่นกัน อับอายมากที่ลูกชายก่อเรื่องไม่เว้นแต่ละวัน หลังจากประกันตัวเขากลับบ้าน เธอตบตีเขาอุตลุดโดยไม่ฟังคำอธิบายใดๆทั้งสิ้น วีรีที่ยืนดูอยู่อยากจะเข้าไปช่วยแต่ไม่กล้า วิกกี้ทนไม่ไหวต้องเข้าไปห้ามแม่ไว้

“ฉันน่าจะปล่อยให้แกเข้าคุกไปเลย ไม่ต้องวิ่งเต้นช่วยแกให้เปลืองเงินเปลืองแรง เพราะตอนนี้ฉันแน่ใจแล้วว่าฉันฝากความหวังอะไรไว้กับคนอย่างแกไม่ได้เลย ฉันแค่ขอให้แกเป็นคนดีเพราะยิ่งแกเลวมากเท่าไหร่พ่อแกเขาก็ยิ่งเกลียดฉันที่มีลูกเลวๆอย่างแก...มองหน้าฉันแบบนั้นทำไมพงศ์” พัชราชี้หน้าเขาอย่างเอาเรื่อง