เสน่ห์รักนางซิน

พัชราประกาศกร้าวต่อหน้าบารมีว่ารู้เรื่องที่เขาเป็นพ่อของพริม และเธอยังเป็นผู้อยู่เบื้องหลังให้คนไปป่วนพริมกับเพื่อนๆเมื่อคืนนี้อีกด้วย หากเขายังจะไปยุ่งกับนังเด็กนั่นอีก เธอจะทำให้มันมีสภาพไม่ต่างจากลุงดำ เขาตกใจนี่เธอเป็นคนฆ่าลุงดำหรือ

“มองฉันในแง่ร้ายเกินไปแล้วค่ะ ฉันแค่ไม่เปิดโอกาสให้มันได้กลับมามีชีวิตอีกก็เท่านั้นเอง เราอยู่กันมาตั้งยี่สิบกว่าปี คุณน่าจะเป็นคนที่รู้ดีที่สุดว่าฉันทำอะไรได้มากกว่าที่คุณคิดอีกเยอะ”

“อย่ายุ่งกับพริม” บารมีบีบแขนสองข้างของพัชราแน่น เธอยิ้มไม่สะทกสะท้าน ทุกอย่างขึ้นอยู่กับเขาว่าจะเลือกแบบไหน บารมีปล่อยแขนเธอแล้วเดินจากไป พัชรามองตามยิ้มอย่างถือไพ่เหนือกว่า...

แม้ตำรวจจะสรุปเบื้องต้นว่าเหตุการณ์ที่เกิดในบ้านพริมกับบ้านปริตาเป็นเพียงคนร้ายประสงค์ต่อทรัพย์ ส่วนเหตุไฟไหม้ที่บ้านเด็กกำพร้าของบุสกรเกิดจากไฟฟ้าลัดวงจร แต่พริมไม่ปักใจเชื่อเพราะเราสามคนไม่น่าจะเจอเรื่องร้ายพร้อมกัน แต่เพื่อความสบายใจของพวกเราเองจึงพยายามคิดว่าเป็นเรื่องบังเอิญ ภูรีจับมือเธอไว้ถามว่ากลัวไหม เธอส่ายหน้า เขาคะยั้นคะยอให้กลัวหน่อยได้ไหม เขาจะได้กอดเธอให้หายกลัว

“ฉันไม่ต้องกลัวคุณก็กอดฉันได้”

“นั่นสินะ ลืมไปว่าเราเป็นแฟนกัน” ภูรีว่าแล้วดึงพริมมากอด มีเสียงร้องเรียกเธอดังมาจากหน้าบ้าน พริมลุกขึ้นชะเง้อมองเห็นบารมียืนอยู่ก็ยิ้มดีใจ ภูรีเป็นคนโทร.ไปบอกท่านเรื่องเธอเมื่อคืน ท่านเป็นห่วงเธอมาก วันนี้ท่านคงจะมาคุยกับเธอเรื่องที่คุยค้างกันไว้ให้จบๆ เธอจะได้เลิกเรียกท่านว่าคุณบารมีสักที

เหตุการณ์ไม่เป็นไปอย่างที่ภูรีหวัง บารมีไม่ได้มาเพื่อยอมรับว่าเป็นพ่อของพริม แต่มาเพื่อปฏิเสธ ทั้งที่อยากจะรับว่าเธอเป็นลูกใจแทบขาด เพราะถ้าไม่ยอมตัดขาดจากเธอ พัชราอาจทำร้ายเธอเหมือนที่ทำร้ายพาพร บารมียอมให้เป็นอย่างนั้นไม่ได้ แม้จะผิดหวังแต่พริมก็ไม่ได้โกรธเกลียดอะไรท่าน และรับปากจะไม่ทำให้ท่านลำบากใจอีก แต่ขออะไรท่านสักอย่าง ถึงท่านจะไม่รับเธอเป็นลูก แต่ขอให้ดูแลลูกของวีรีให้ดี

“เพราะเขาเป็นเด็กที่เกิดจากลูกที่คุณรักและเต็มใจยอมรับ อย่าทอดทิ้งวีรีกับลูกให้มีชีวิตเหมือนพริมกับแม่ เพราะวีรีไม่ได้มีหัวใจที่แข็งแรงเหมือนแม่ของพริม” พูดจบพริมผละจากไป บารมีสูดลมหายใจเข้าเพื่อเรียกพลังก่อนจะตัดใจลุกออกไป พริมรอจนท่านไปพ้นระยะ ก็ร้องไห้ออกมาอย่างหมดความอดกลั้น...

ด้านภูรีรู้เรื่องที่เกิดขึ้นจากพริม โทร.ไปถามบารมีว่าเกิดอะไรขึ้น ท่านอ้างว่าทำดีที่สุดสำหรับทุกคนแล้ว ท่านเองก็ไม่อยากปวดหัวกับเรื่องพริมอีก เราต่างคนต่างอยู่เหมือนเดิมดีที่สุดแล้ว จากนั้นก็วางสาย พัชราที่ยืนฟังอยู่ตั้งแต่ต้นพอใจกับทางที่บารมีเลือก เขาไม่อยากพูดด้วยเดินหนี...