เสน่ห์รักนางซิน

ไม่นานนักพงศกรถูกพามาไว้ที่บ้านของพริม บุสกรเริ่มหนักหัวเพราะฤทธิ์ยาต้องเอามือเท้าคางไว้ไม่ให้หัวทิ่ม พริมโทร.บอกวีรีให้บอกที่บ้านว่าพงศกรไปนอนค้างบ้านเพื่อนจะได้ไม่มีใครสงสัย

“ส่วนไอ้เพื่อนเลวพวกนั้น ผมคิดว่าต้องจัดการให้เด็ดขาด ไม่อย่างนั้นพวกมันกลับมาเล่นงานพงศ์แน่”

ภูรีเห็นด้วยกับภควัต แต่คงต้องรอให้พงศกรฟื้นก่อน ค่อยว่ากันอีกทีว่าจะเอาอย่างไร มีสายเข้ามาที่มือถือของบุสกร ทางมูลนิธิโทร.มาบอกว่ามีอุบัติเหตุ เธอขอตัวไปจัดการเรื่องนี้ก่อน ภควัตขอร้องจะไปช่วยคนอื่นช่วยดูสภาพตัวเองก่อนได้ไหม บุสกรโวยว่าเธอไม่ใช่เขาโดนอะไรกระทบใจหน่อยก็ง่อยกินทำอะไรไม่ได้ ผลักเขาพ้นทางแล้วเดินออกไป ภควัตเป็นห่วงอาสาจะไปเป็นเพื่อนแล้วลากแขนเธอไปขึ้นรถ...

ทั้งที่บุสกรถูกฤทธิ์ยาเสพติดเล่นงาน แต่ก็กัดฟันเข้าไปช่วยเหลือผู้ประสบอุบัติเหตุ ภควัตเห็นความตั้งใจของเธอแล้วรู้สึกละอายใจตัวเองอย่างบอกไม่ถูก ในที่สุดคนเจ็บคนสุดท้ายถูกลำเลียงขึ้นรถของหน่วยกู้ภัย บุสกรปฏิบัติภารกิจเสร็จเดินกลับมาหาภควัตที่ยืนรออยู่ จู่ๆเธอหน้ามืดทรุดฮวบ เขาพุ่งมารับเธอไว้ทัน

“ผมพร้อมแล้ว ต่อไปนี้ผม คุณและทีมงานของคุณ เราจะช่วยกันทำงานจะงานเล็กหรืองานใหญ่ผมจะไม่เกี่ยง เพราะหน้าที่ของผมคือทำงาน” ภควัตก้มมองบุสกรที่คอพับหมดสติอยู่ในอ้อมกอดอย่างรู้สึกดี

ooooooo